Βουτιά στην ψυχή του Μάικλ Φελπς, του υπεραθλητή που νίκησε την κατάθλιψη

Φόρτωση Text-to-Speech…

Ήταν τέτοιες μέρες το 2008, όταν οι θεατές στον «κύβο νερού», όπως ήταν επίσης γνωστό το εντυπωσιακό Εθνικό Κέντρο Υγρού Στίβου του Πεκίνου, έγιναν μάρτυρες μιας ιστορικής στιγμής, και μαζί τους μερικά εκατομμύρια τηλεθεατές. Ο Μάικλ Φελπς, σε ηλικία 23 ετών, κατακτούσε οκτώ χρυσά ολυμπιακά μετάλλια και έσπαγε το ρεκόρ που κατείχε ο Μαρκ Σπιτς από το 1972 στο Μόναχο. Τέσσερα χρόνια νωρίτερα στην Αθήνα, ο κολυμβητής από τη Βαλτιμόρη είχε ήδη ισοφαρίσει το ρεκόρ οκτώ μεταλλίων ανεξαρτήτως χρώματος που κατείχε ο Σοβιετικός γυμναστής Αλεξάντερ Ντιτιάτιν από το 1980 στη Μόσχα, ενώ το 2012 στο Λονδίνο και το 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο ολοκλήρωσε τον ολυμπιακό μύθο του.

Με 28 μετάλλια, 23 εκ των οποίων χρυσά, είναι ο κορυφαίος ολυμπιονίκης όλων των εποχών. Ένας θρύλος του αθλητισμού που, ως παλαίμαχος πλέον, ζει μια ήρεμη ζωή με τη σύζυγό του Νικόλ και τα τέσσερα παιδιά τους, ενώ μέσω του ιδρύματος που φέρει το όνομά του προάγει την εκμάθηση της ασφαλούς κολύμβησης.

«Θέλω να σώζω ζωές»

Εκτός από τους αγώνες του στις πισίνες, ο 41χρονος Αμερικανός έχει δώσει και μεγάλη μάχη με την κατάθλιψη, ένα ζήτημα για το οποίο δεν είχε πρόβλημα να μιλάει δημοσίως. «Θέλω να βοηθώ τους ανθρώπους που περνούν άσχημες στιγμές. Θέλω να σώζω ζωές», έχει πει για τον σκοπό της ζωής του από τη στιγμή που άφησε τις πισίνες, πριν από δέκα χρόνια. «Και εγώ είχα σκεφτεί να αυτοκτονήσω και θέλω να βοηθήσω αυτούς τους ανθρώπους. Υπάρχει φως στο τέλος του τούνελ.

»Δεν ήθελα να ζω. Δεν έτρωγα. Πάλευα για τη ζωή μου πολύ περισσότερο απ’ ό,τι μπορεί να φαντάζεται ο κόσμος», έχει τονίσει γι’ αυτή την περιπέτεια που ξεκίνησε το 2004 και έκτοτε ερχόταν ξανά και ξανά στη ζωή του. Προτρέπει τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν ψυχολογικά προβλήματα να μιλούν γι’ αυτά, να τα μοιράζονται. Να φροντίζουν τους εαυτούς τους με μια βόλτα ή μια μικρή σιέστα, να αφιερώνουν χρόνο στους ίδιους και να βρουν κάτι που να τους συναρπάζει. Κανείς δεν θα ξεχάσει ποτέ τα 28 ολυμπιακά του μετάλλια, αλλά ο ίδιος προτιμά να τον θυμούνται για τις ζωές που άλλαξε με τα λόγια του, την εξομολόγηση για τη δική του αβάσταχτη εμπειρία.