Ο Βίκραμ Σουντ, άλλοτε επικεφαλής της Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών της Ινδίας (R&AW), νυν σύμβουλος της δεξαμενής σκέψης «Observer Research Foundation» και συγγραφέας του βιβλίου «The Unending Game», υποστηρίζει στην «Κ» ότι η απόφαση των ΗΠΑ να επιτεθούν στην Τεχεράνη υπήρξε στρατηγικό λάθος. Σε ερώτημα για την αμυντική συμφωνία της Μέκκας, εκτιμά ότι η συμμαχία των τριών σουνιτικών χωρών θα δημιουργήσει σημαντικές προκλήσεις για την Ινδία και θα αποτελέσει, ταυτόχρονα, γέφυρα για την εμβάθυνση της στρατηγικής συνεργασίας Αθήνας – Νέου Δελχί.
– Προ μηνών υποστηρίξατε ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ υπερεκτίμησαν τις δικές τους δυνατότητες, ενώ υποτίμησαν αυτές του Ιράν. Θεωρείτε ότι η απόφαση των ΗΠΑ να επιτεθούν στο Ιράν ήταν στρατηγικό λάθος;
– Η σύντομη απάντηση είναι «ναι». Ο απλός μαθηματικός υπολογισμός ότι το «πόσα όπλα έχεις εσύ και πόσα έχω εγώ» πρόκειται να οδηγήσει στη νίκη, δεν ισχύει. Οι Ιρανοί σήμερα πολεμούν για τη χώρα τους. Γιατί πολεμάει η Αμερική; Για τον έλεγχο αυτής της χώρας· επειδή θέλει να ελέγχει τη Μέση Ανατολή και να αφήσει το Ισραήλ να είναι ο «αρχηγός» στην περιοχή και να υποτάξει τους άλλους. Δεν νομίζω ότι αυτό θα πετύχει. Οι Ιρανοί έχουν υποτιμηθεί κατάφωρα από τη Δύση, ιδίως από τις ΗΠΑ, καθώς προετοιμάζονται γι’ αυτό από το 1979.
– Εχει κερδίσει ποτέ κανείς πόλεμο χωρίς να στείλει στρατεύματα στο έδαφος;
– Δεν μπορώ να θυμηθώ καμία χώρα που να έχει καταστραφεί από βομβαρδισμούς ή να έχει υποταχθεί μόνο με τα όπλα. Οι Ιρανοί πολεμούν για τη γη τους, οπότε θα κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν, και αν δεν σταλούν στρατεύματα στο έδαφος, που να είναι ορατά εκεί, κρατώντας την αμερικανική σημαία ή οποιαδήποτε άλλη σημαία, δεν μπορούν να πετύχουν. Οι Ιρανοί είχαν ένα καλό σχέδιο. Ηξεραν πού, ποιον και πότε να χτυπήσουν. Και αν χτυπήσεις τους συμμάχους της Αμερικής στην περιοχή και η Αμερική δεν κάνει τίποτα για να τους υπερασπιστεί, φαίνεται να χάνει την αξιοπιστία της και αποκαλύπτεται η αδυναμία ολόκληρου του συστήματος: «Η Αμερική δεν θα έρθει να σε υπερασπιστεί αν το Ιράν –ή οποιοσδήποτε άλλος– επιτεθεί στη χώρα σου».
– Υπάρχει νικητής προς το παρόν σε αυτόν τον πόλεμο;
– Αυτή τη στιγμή φαίνεται να έχουμε ισοπαλία. Οι Αμερικανοί δεν κατάφεραν να πετύχουν αυτό που ήθελαν. Και αν μια μεγάλη δύναμη δεν πετύχει ή καταλήξει σε αδιέξοδο, αυτό αποτελεί ήττα για την εν λόγω υπερδύναμη. Οι ΗΠΑ δεν έχουν πετύχει τους στόχους τους και οι Ιρανοί παίζουν το παιχνίδι τους και ήξεραν τι να κάνουν. Ακόμη και μετά τη δολοφονία του αγιατολάχ και των άλλων υπουργών, οι Ιρανοί είχαν σχέδιο Β, Γ, Δ και οι Αμερικανοί δεν είχαν ούτε σχέδιο Β, δηλαδή δεν είχαν στρατηγική εξόδου. Θεωρήθηκε δεδομένο ότι θα νικούσαν.
– Στις 7 Αυγούστου, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν υπέγραψαν τη Συμφωνία Κοινής Αμυνας της Μέκκας. Πολλοί την ερμήνευσαν ως την εμφάνιση ενός «ισλαμικού ΝΑΤΟ», ενώ αυτή έχει επίσης επιπτώσεις για την Ινδία. Πώς την αξιολογείτε;
– Δεν θα βιαζόμουν να την αποκαλέσω «ισλαμικό ΝΑΤΟ». Ο Τραμπ δήλωσε ευτυχής για τη σύναψή της λέγοντας ότι «αυτό θα είναι καλό για την περιοχή». Ωστόσο κοιτάξτε ποιοι την απαρτίζουν. Η Τουρκία είναι μια οικονομικά αδύναμη χώρα, το Πακιστάν, αντίστοιχα, είναι εκεί με το χέρι απλωμένο και η μόνη χώρα που έχει χρήματα είναι η Σαουδική Αραβία. Η μόνη χώρα με πυρηνικά όπλα είναι το Πακιστάν και αυτό είναι το εισιτήριό του.
Η συμφωνία της Μέκκας, κίνητρο για την εμβάθυνση της συνεργασίας μεταξύ Αθήνας και Νέου Δελχί.
Εκτός από το Πακιστάν, που διαθέτει καλό τακτικό στρατό, δεν είμαι σίγουρος τι διαθέτει η Σαουδική Αραβία, καθώς δεν έχει εμπλακεί ποτέ σε καμία μάχη. Από την άλλη, οι Τούρκοι είναι ίσως καλοί στο να χειρίζονται περιφερειακές εξεγέρσεις και στην τρομοκρατία, αλλά μπορούν να δώσουν μια πραγματική μάχη; Προς το παρόν πρόκειται για επίδειξη οργής ή απογοήτευσης απέναντι στις ΗΠΑ που λέει: «Κοιτάξτε, θα χειριστούμε τα προβλήματά μας μόνοι μας». Ωστόσο δεν είμαι σίγουρος αν μπορούν να τα χειριστούν.
– Αρχίζει να διαμορφώνεται μια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας στην περιοχή;
– Πιστεύω ότι η εποχή της αμερικανικής υπεροχής έχει περάσει. Θα δούμε μια νέα διάταξη δυνάμεων στη Μέση Ανατολή και στην Ευρώπη. Οι ΗΠΑ διαθέτουν περίπου 750-800 βάσεις στο εξωτερικό, πολλές από τις οποίες, όπως λένε, είναι «βάσεις-γέφυρες» για επιχειρήσεις πληροφοριών, αλλά πείτε μου ποια μάχη έχουν κερδίσει τα τελευταία χρόνια;
– Θα μπορούσε η συμφωνία της Μέκκας να ωθήσει την Ινδία προς μια βαθύτερη αμυντική και στρατηγική συνεργασία με την Ελλάδα και το Ισραήλ;
– Αυτό θα ήταν πολύ θετικό αν το κάνουμε με την Ελλάδα. Αναφορικά με το Ισραήλ έχουμε ήδη αρκετά καλή κατανόηση. Η θέση και η στάση μας είναι ότι ακολουθούμε τις δικές μας πολιτικές ανεξάρτητα και δεν πρόκειται να συνδεθούμε με καμία στρατιωτική ομάδα. Ωστόσο, η εμβάθυνση της φιλίας μεταξύ Ινδίας και Ελλάδας είναι κάτι πολύ θετικό και μπορούμε και οι δύο να ωφεληθούμε στρατηγικά, στρατιωτικά και πολιτισμικά, και είμαι βέβαιος ότι η Ινδία θα αναζητήσει περισσότερες δυνατότητες προς αυτή την κατεύθυνση.