Θα έχει συμβεί σε πολλούς. Καλοκαίρι, διακοπές και ξαφνικά ένας φίλος, ένας συγγενής, ένας δικός σου άνθρωπος πρέπει να καταφύγει σε ένα περιφερειακό νοσοκομείο. Σε μένα αυτό το καλοκαίρι –και το καλοκαίρι στην Κρήτη κρατάει λίγο παραπάνω– συνέβη περισσότερες από μία φορές.
Το Νοσοκομείο Χανίων δεσπόζει με τον όγκο του στις Μουρνιές. Πέντε χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης. Δεκαπέντε λεπτά δρόμος από τα σοκάκια, τα εστιατόρια, τις παραλίες και τα ξενοδοχεία μιας περιοχής που μόνο τους τρεις καλοκαιρινούς μήνες υποδέχθηκε πάνω από ένα εκατομμύριο επισκέπτες.
Προσθέστε τους 160.000 μόνιμους κατοίκους του νομού. Και τους Ρεθυμνιώτες που συχνά καταφεύγουν στις Μουρνιές. Και θα καταλάβετε γιατί αυτό το νοσοκομείο δεν έχει την πολυτέλεια να ξεκουράζεται.
Το 2025 πέρασαν από τα Επείγοντα των Χανίων 84.610 άνθρωποι. Περισσότεροι από όσους πέρασαν από τα Επείγοντα στον «Ευαγγελισμό» ή στο «Αττικόν».
Πάμε, όμως, πρώτα στα καλά. Γιατί υπάρχουν πολλά και δεν τα ακούμε συχνά.
Το Αιμοδυναμικό του Τμήμα λειτουργεί μέρα και νύχτα. Χριστούγεννα, Πάσχα, Δεκαπενταύγουστο. Οταν κάποιος παθαίνει έμφραγμα, δεν έχει σημασία αν είναι Κυριακή ή αν οι γιατροί έχουν ήδη συμπληρώσει ατελείωτες ώρες εφημερίας. Σημασία έχει να προλάβουν.
Από το 2017 έως το 2025 πραγματοποιήθηκαν εδώ περισσότερες από 8.600 στεφανιογραφίες, περίπου 2.700 αγγειοπλαστικές και 340 εμφυτεύσεις βηματοδοτών. Πρόσφατα μάλιστα έγινε μια εξαιρετικά σύνθετη αγγειοπλαστική, με ειδική αντλία υποστήριξης της καρδιάς. Ηταν η πρώτη τέτοια επέμβαση σε περιφερειακό νοσοκομείο της χώρας.
Και υπάρχουν κι άλλα. Χημειοθεραπείες, τεχνητός νεφρός, μονάδα εμφραγμάτων, εξειδικευμένα διαβητολογικά ιατρεία. Υπηρεσίες που γλιτώνουν ασθενείς και οικογένειες από την ταλαιπωρία και τα έξοδα ενός ταξιδιού στο Ηράκλειο ή στην Αθήνα. Η Εντατική απέκτησε έξι επιπλέον κλίνες χάρη στο Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος.
Και τώρα μια σύγκριση που θα ξαφνιάσει όσους έχουν συνηθίσει να θεωρούν τα περιφερειακά νοσοκομεία δεύτερης κατηγορίας. Το 2025 πέρασαν από τα Επείγοντα των Χανίων 84.610 άνθρωποι. Περισσότεροι από όσους πέρασαν από τα Επείγοντα στον «Ευαγγελισμό» ή στο «Αττικόν»! Το νοσοκομείο βρίσκεται στη δέκατη θέση πανελλαδικά σε προσελεύσεις στα Επείγοντα. Και στη δεύτερη θέση μεταξύ των νοσοκομείων που εφημερεύουν καθημερινά.
Ενας ακόμη αριθμός λέει πολλά. Το 2017 στο Νοσοκομείο Χανίων έγιναν 27 στεφανιογραφίες και μόλις 3 αγγειοπλαστικές. Το 2025 έγιναν 1.398 και 449 αντίστοιχα. Τέτοια πρόοδος δεν είναι αυτονόητη. Χρειάζεται επιστημονική επάρκεια, επιμονή, συνεργασία και βέβαια σωστή διοίκηση.
Ο διοικητής του νοσοκομείου Γιώργος Μπέας και οι συνεργάτες του έχουν κάθε λόγο να είναι υπερήφανοι για όσα έχουν επιτευχθεί. Ενα νοσοκομείο με 500 κλίνες και περισσότερους από χίλιους εργαζομένους που όχι μόνο αντέχει την πίεση, αλλά αναπτύσσεται. Το πρώτο τετράμηνο του 2026 τα τακτικά χειρουργεία αυξήθηκαν κατά 8%. Στην Ορθοπεδική μάλιστα κατά 26%. (Αχ αυτά τα… μοτοσακό!).
Και μια ακόμη ένδειξη της αυξημένης δραστηριότητας. Το πρώτο εννιάμηνο του 2025 έγιναν 3.062.000 εξετάσεις. Το αντίστοιχο διάστημα του 2026 έφτασαν τα 3.170.000. Δηλαδή 108.000 περισσότερες.
Παράλληλα, προχωρά η επέκταση των Επειγόντων, από 686 σε 1.712 τετραγωνικά μέτρα, με χρηματοδότηση 4,2 εκατομμυρίων ευρώ. Νέες υποδομές, σύγχρονος εξοπλισμός, καλύτερες δυνατότητες περίθαλψης. Οχι μικρά πράγματα για ένα περιφερειακό νοσοκομείο.
Και εδώ αρχίζει το ελληνικό παράδοξο.
Δεν μπορεί να ζητάμε από νέους γιατρούς και νοσηλευτές να επιλέξουν τα Χανιά, όταν το κόστος στέγασης και διαβίωσης απορροφά μεγάλο μέρος του εισοδήματός τους.
Το νοσοκομείο που καταγράφει περισσότερες από 180.000 συνολικές εξετάσεις ασθενών ετησίως δυσκολεύεται να προσελκύσει γιατρούς. Την περίοδο 2020-2025, από τις 109 μόνιμες ιατρικές θέσεις που προκηρύχθηκαν οι 53 έμειναν ακάλυπτες. Σχεδόν οι μισές! Το 2024 το ποσοστό ξεπέρασε το 57%.
Λείπουν παθολόγοι, αναισθησιολόγοι, επειγοντολόγοι. Λείπουν και νοσηλευτές. Δηλαδή, οι άνθρωποι χωρίς τους οποίους ακόμη και τα πιο σύγχρονα μηχανήματα είναι άχρηστα.
Και ο Γιώργος Μπέας δεν κρύβει το πρόβλημα πίσω από τις επιτυχίες (όπως συχνά το κάνουν διοικητές δημόσιων οργανισμών). Μιλώντας στο Δημοτικό Συμβούλιο Χανίων παραδέχθηκε ότι οι ελλείψεις είναι μεγάλες.
«Δεν μπορεί να ζητάμε από νέους γιατρούς και νοσηλευτές να επιλέξουν τα Χανιά, όταν το κόστος στέγασης και διαβίωσης απορροφά μεγάλο μέρος του εισοδήματός τους».
Και έχει δίκιο.
Γιατί άλλο να κάνεις διακοπές στα Χανιά και άλλο να προσπαθείς να ζήσεις εκεί με έναν μισθό και ένα ενοίκιο που καταπίνει μεγάλο μέρος του. Η τουριστική έκρηξη γεμίζει τα ξενοδοχεία και τα εστιατόρια, αλλά κάνει όλο και δυσκολότερη την αναζήτηση μιας προσιτής κατοικίας.
Και να λοιπόν η μεγάλη αντίφαση. Ο τουρισμός φέρνει περισσότερους ανθρώπους που μπορεί να χρειαστούν το νοσοκομείο. Αλλά η ίδια τουριστική ανάπτυξη δυσκολεύει την εγκατάσταση των γιατρών που θα τους περιθάλψουν.
Δεν ξέρω πόσοι από όσους αποφασίζουν για την Υγεία έχουν περάσει μια νύχτα στα Επείγοντα ενός περιφερειακού νοσοκομείου. Οχι για μια επίσκεψη με κάμερες και χειραψίες. Μια κανονική νύχτα. Δίπλα στους γιατρούς και στους νοσηλευτές.
Ισως τότε να καταλάβαιναν ότι δεν αρκεί να αγοράζεις μηχανήματα και να εγκαινιάζεις πτέρυγες. Πρέπει να μπορείς να κρατήσεις και τους ανθρώπους που θα τις λειτουργήσουν.
Το Νοσοκομείο Χανίων αποδεικνύει ότι το ΕΣΥ έχει ανθρώπους ικανούς να κάνουν σπουδαία πράγματα. Το ζητούμενο είναι να μη συνεχίσουμε να στηριζόμαστε μόνο στην αντοχή και στο φιλότιμό τους.
Γιατί ένα σύστημα υγείας δεν μπορεί να εξαρτάται από το πόσο ακόμη θα αντέχουν οι άνθρωποί του.