Φόρτωση Text-to-Speech…
Βαδίζοντας στη λεπτή γραμμή της απήχησης τόσο στο Κέντρο όσο και στη Δεξιά, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης συνυπέγραψε, με 21 άλλους ηγέτες της Ε.Ε., επιστολή προς τους προέδρους του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και προς την ιρλανδική προεδρία, ζητώντας άμεση και συντονισμένη ευρωπαϊκή απάντηση στην κλιμακούμενη μεταναστευτική κατάσταση στον ισπανικό θύλακο της Θέουτα. Η επιστολή επέκρινε το σχέδιο του Ισπανού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ για νομιμοποίηση παράτυπων μεταναστών ως ενθάρρυνση της μαζικής διέλευσης από τις βόρειες αφρικανικές ακτές προς την Ευρώπη. Η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι έθιξε ακόμη και την προοπτική αναστολής της συνθήκης Σένγκεν.
Κατόπιν, με άρθρο του στο Politico, ο Ελληνας πρωθυπουργός ανέβασε τους τόνους υιοθετώντας αυστηρή στάση έναντι των μεταναστευτικών ροών και της εργαλειοποίησής τους από κυκλώματα αλλά και κράτη, τα οποία όχι απλά χρησιμοποιούν, αλλά συχνά υποκινούν το φαινόμενο για να ασκήσουν πίεση σε γειτονικές χώρες ή και σε όλη την Ε.Ε. Η Ελλάδα το βίωσε με την κρίση στον Εβρο το 2020, όταν ουσιαστικά δέχθηκε υβριδική επίθεση, όμως ενεργοποίησε άμεσα τους ευρωπαϊκούς θεσμούς για την αντιμετώπιση της απόπειρας μαζικής διέλευσης μεταναστών από τα σύνορα με την Τουρκία. Η επιστολή των 22 ηγετών ήταν σαφής ένδειξη ότι σε πολλά κράτη το ζήτημα έχει εξελιχθεί σε κορυφαίο κοινωνικό ζήτημα με σοβαρές πολιτικές επιπτώσεις. Στην ιδιαίτερη περίπτωση της Ελλάδας, η οποία οδεύει προς εθνικές εκλογές την επόμενη άνοιξη, πολλές φωνές στα δεξιά του πολιτικού φάσματος –με πιο αξιοσημείωτη αυτή του πρώην πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος και ως βουλευτής της Ν.Δ. είχε καταψηφίσει τροπολογία της κυβέρνησης για την παροχή άδειας διαμονής και εργασίας σε μετανάστες με τριετή παρουσία στη χώρα– εκφράζουν κλιμακούμενη αντίδραση στην παράνομη μετανάστευση και «απειλούν» την κυβέρνηση διεισδύοντας σε τμήμα του δεξιού ακροατηρίου της. Στην επιστολή τους οι «22» έγραψαν, μεταξύ άλλων, ότι έχουν καθήκον να συντονίσουν τις δράσεις τους και «να ενισχύσουμε τα εξωτερικά μας σύνορα». Η γεωγραφία φέρνει την Ελλάδα στην πρώτη γραμμή του προβλήματος, καθώς είναι χώρα που αποτελεί εξωτερικό σύνορο της Ε.Ε., εκ των πραγμάτων ευάλωτο σε ροές. Οι διελεύσεις από τα παράλια της Τουρκίας προς τα ελληνικά νησιά έχουν σχεδόν μηδενιστεί, αλλά η απειλή παραμένει. Και δεν είναι μόνο το «ανατολικό μέτωπο» αλλά και οι ροές από την Αφρική προς την Κρήτη.
Είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν και άλλες κρίσεις μετά τη Θέουτα, που θα απαιτούν μια αποτελεσματική, αλλά και δίκαιη αντιμετώπιση από την Ενωση, και αυτή δεν μπορεί να είναι άλλη από έναν ενιαίο μηχανισμό αντίδρασης που θα ενεργοποιείται άμεσα. Σε ποιο βαθμό και υπό ποιες προϋποθέσεις, και το αν αυτός θα περιλαμβάνει αναστολή υποβολής αιτήσεων ασύλου από νεοαφιχθέντες ή επιστροφή τους στις χώρες από τις οποίες έφυγαν, είναι υπό συζήτηση, όμως το ζήτημα είναι υπαρκτό και η πίεση άμεση, με πολιτικές προεκτάσεις στο εσωτερικό. Δεν μπορεί να παραπέμπεται στο απώτερο μέλλον.