Το μεγάλο πισωγύρισμα του ΠΑΟΚ

Εβλεπες το αμυντικό παιχνίδι του ΠΑΟΚ στις Βρυξέλλες και δεν πίστευες στα μάτια σου. Οι παίκτες του Λίσι, όταν η Αντερλεχτ άρχιζε να αλλάζει πάσες από τη μεσαία γραμμή μέχρι και την περιοχή του Παβλένκα, «αγρόν ηγόραζαν» και μάρκαραν «με τα μάτια» όπως λέει το πόπολο – με συνέπεια οι Βέλγοι να αλωνίζουν και στο passing game εκτός περιοχής αλλά και στις εμπνεύσεις και τις τελικές ενέργειες εντός περιοχής σαν να έκαναν περίπατο στο πάρκο.

Δεν μπορεί να θυμηθεί κανείς τόσο παιδαριώδη αμυντική συμπεριφορά ομάδας σαν αυτής του ΠΑΟΚ που στην Τούμπα είχε δείξει καλύτερη συγκέντρωση, εφαρμογή της τακτικής του Ιταλού κόουτς του και τουλάχιστον υποσχόταν μια μάχη για την ανατροπή – κι εδώ το λέγαμε ότι ο ΠΑΟΚ είχε πολλές ελπίδες να γυρίσει την κατάσταση. Φευ!

Το σκοράρισμα του Ζίβκοβιτς και οι ελπίδες που έγιναν καπνός

Ο Ζίβκοβιτς είχε προειδοποιήσει και πριν από το γκολ – με μια ευκαιρία που ήλθε από το δικό του σλάλομ και ένα πλασέ που πέρασε ελάχιστα εκτός εστίας. Ηταν ο μόνος που έπειθε ότι μπορεί να σκοράρει όπως και έκανε στη συνέχεια, αντίθετα με τον στατικό και βαρύ, ακόμα μια φορά, Μύθου που μας κάνει να νοσταλγούμε τον Γιακουμάκη όταν ο Λουτσέσκου έκανε τη μαγική κίνηση τότε και τον έφερε στην Ελλάδα από το αφιλόξενο γι’ αυτόν Μεξικό. Το πρόβλημα του ΠΑΟΚ στο σκοράρισμα όμως, παραδόξως, παρότι είναι το μόνιμο θέμα συζήτησης στα social και τα forum των οπαδών του ΠΑΟΚ –το ένα γκολ ο περιφερειακός Ζίβκοβιτς και το άλλο με πέναλτι– δεν αποδείχθηκε το σοβαρότερο από τα προβλήματα του Λίσι στο «Κοστάντ Φαν Ντερ Στοκ».

Οι ελπίδες από το 1-1 του πρώτου ημιχρόνου δεν εξανεμίστηκαν απλώς αλλά το σκηνικό του δεύτερου γκολ της Αντερλεχτ ξύπνησε εικόνες του πρώτου μέρους όταν οι γηπεδούχοι έβρισκαν τον τρόπο να κινούνται σαν χέλια ανάμεσα στους ακίνητους παίκτες της ελληνικής ομάδας λες και έπαιζαν μονότερμα όταν αυτοί είχαν την κατοχή.

Ο Τσέχος Λούκας Αμπρος κάνει μια πιρουέτα που μόνο σε αφελή άμυνα ή μεσαία γραμμή θα μπορούσε να «πιάσει τόπο» αφού έμοιαζε με κομπίνα προπόνησης όπου απέναντι στον επιθετικό βρίσκονται κώνοι και όχι παίκτες. Το πλασέ του αριστουργηματικό αφού πια είχε ελευθερωθεί από κάθε επιτήρηση και η εικόνα της άμυνας ίδια με τις φάσεις που «μύριζαν» γκολ σε κάθε λεπτό. Είναι απορίας άξιον τι μπορεί να πει ο Ιταλός (ναι, Ιταλός!) προπονητής του ΠΑΟΚ στους παίκτες του δείχνοντας το βίντεο του αγώνα γι’ αυτές τις αμυντικές συμπεριφορές –ένας προπονητής δηλαδή που έρχεται από την πατρίδα του αμυντικού παιχνιδιού και πρέπει να εξηγήσει τι συνέβαινε στο μυαλό των παικτών του σε αυτές τις φάσεις–, δείγμα μη συνεργασίας, δείγμα έλλειψης συγκέντρωσης, δείγμα κακής μέρας όλης της άμυνας, δείγμα αφέλειας. Τι εξήγηση μπορείς να δώσεις σε παιχνίδι που δεν θυμίζει παιχνίδι επαγγελματιών παικτών;

Το εύθραυστο DNA του ΠΑΟΚ

Ο «σύλλογος ΠΑΟΚ» ή το «κλαμπ ΠΑΟΚ», ή αν θέλετε σύμφωνα με τους νεολογισμούς των τελευταίων ετών ο «οργανισμός ΠΑΟΚ», είχε ανέκαθεν χαρακτηριστικά μιας εύθραστης ομάδας όταν τα πράγματα βαίνουν στην κόψη του ξυραφιού μετά από ανεπιτυχή αποτελέσματα ή γκέλες με χαρακτήρα βατερλό. Μπορεί από την εποχή Σαββίδη και μετά σε πρώτη φάση και από την εποχή Λουτσέσκου και μετά σε δεύτερη, ο ΠΑΟΚ να πέρασε επιτέλους σε μόνιμη κατάσταση μεγάλης ομάδας με τίτλους, πρωταθλήματα, ευρωπαϊκές νίκες και ισότιμη στάση στα θέματα Θεσσαλονίκης – Αθήνας, προσκηνίου – παρασκηνίου, οικονομικής ισορροπίας και μεγάλων μπάτζετ με καλές μεταγραφές, αλλά δεν είναι μακριά, χρονολογικά, η εποχή που μια ήττα, ένας αποκλεισμός ή μια διαιτητική αδικία διέλυε κάθε ιστό συνεκτικότητας στην ομάδα και την έφερνε μέσα σε μια νύχτα σε αγωνιστική κρίση.

Το πισωγύρισμα του «Δικεφάλου του Βορρά» από τη βραδιά στις Βρυξέλλες δεν είναι μόνο η ήττα και ο αποκλεισμός αλλά η εικόνα «ξεχαρβαλωμένου ρολογιού» με την απειθαρχία και τις κόκκινες κάρτες που θα στοιχίσουν πάρα πολύ στους αγώνες με την Μπραν –και μπορεί μέσα από την εσωστρέφεια που χαρακτήριζε ιστορικά το DNA του ΠΑΟΚ να φέρει κλυδωνισμούς–, αν κρίνουμε και από την γκρίνια που κυριάρχησε το βράδυ της Πέμπτης στα social των οπαδών του. Μην υποτιμάμε ποτέ και την υπόγεια διαίρεση που σοβεί στα διοικητικά του ΠΑΟΚ από την εμφάνιση του Μυστακίδη στα κοινά του μπάσκετ και την αναζήτηση στηριγμάτων Σαββίδη και Μυστακίδη στους οπαδούς, στους δημοσιογράφους και τους «συνωμοσιολόγους» πέριξ του συλλόγου.

Το εύθραστο DNA του συλλόγου έχει γίνει πολύ πιο στιβαρό με το πέρασμα των χρόνων αλλά με την αποχώρηση Λουτσέσκου και την εκ του μακρόθεν διοίκηση Σαββίδη με τους γνωστούς οικονομικούς περιορισμούς δεν αργεί να εμφανιστεί ξανά σαν εφιάλτης και να βάλει τον ΠΑΟΚ σε περιδίνηση. Οι δύο αγώνες με την Μπραν θα είναι ο καταλύτης. Ζητείται αυτοσυγκέντρωση και, προς Θεού, όχι επίκληση της διαιτησίας στα ματς με την Αντερλεχτ… Θα είναι έγκλημα να ρίξει εκεί το επικοινωνιακό βάρος η ΠΑΕ της Θεσσαλονίκης.