Ο Αντώνης Καλκαβούρας «αυτοσαρκάζεται» για την βιασύνη του να προεξοφλήσει την ήττα του Ολυμπιακού από την Μακάμπι στο live του Gazzetta και σχολιάζει τα δύο εντελώς διαφορετικά βράδια που είχαν οι «αιώνιοι» σε Κύπρο και Ιταλία.
- Ολυμπιακός: Όταν οι Θεοί του μπάσκετ δεν θέλουν να χάσεις!
- Παναθηναϊκός: Μπορούν όλοι αυτοί οι παιχταράδες να αποδώσουν ως σύνολο;
Έλαβα τόσα ειρωνικά μηνύματα μετά από το χιτσκοκικό φινάλε στο «Σπύρος Κυπριανού» για το σχόλιο περί της υποτιθέμενης πρώτης ήττας των «ερυθρολεύκων», μετά από τέσσερα χρόνια από την «ομάδα του λαού», που νιώθω σαν το μαθητούδι του δημοτικού που έκανε σκανταλιά!
Τότε που οι δάσκαλοι και οι δασκάλες, πέρα από τα δέκα χτυπήματα με βέργα, μας έβαζαν να γράψουμε εκατό φορές στο πρόχειρο ότι δεν ξαναέχουμε ανάλογη συμπεριφορά. Στην περίπτωσή μας, ξενύχτησα με την γραπτή εκατοστή επανάληψη ότι «τον Ολυμπιακό δεν τον ξεγράφεις, ποτέ αν δεν ακουστεί η κόρνα της λήξης!»
Ούτε καν στο ένα δέκατο του δευτερολέπτου! Τέτοια μπασκετική εποποιία με μπόλικη δόση από θρίλερ, είχαμε καιρό να ζήσουμε στην Euroleague. Αλλά το έχουμε πει και καταθέσει πολλές φορές… Οι ομάδες μας είναι φτιαγμένες για άλλα κόλπα!
Και όπως ο Παναθηναϊκός «θάμπωσε» πριν από δύο εβδομάδες την Ευρώπη, με το νικηφόρο πέράσμά του από την αήττητη Ρεάλ στην Μαδρίτη, έτσι και ο Ολυμπιακός ήρθε να βάλει την δική του μοναδική πινελιά σε ένα ματς αδιανόητο, από πλευράς διακύμανσης, ματς. Με το 3/3 σε παρατάσεις και με μια ακόμη ανατροπή επικών διαστάσεων…
Το οποίο ματς, σχεδόν «πέταξε στα σκουπίδια» με την ολική κατάρρευση για 9,5 λεπτά στην 4η περίοδο στην Λεμεσό και το ξαναπήρε χαρη στην συνωμοσία τριών ασύλληπτα μεγάλων σουτ και δυό ακατανόητων ενεργειών των αντιπάλων.
Με αυτά και με εκείνα και χωρίς να παίξουν καλά, οι πρωταθλητές Ευρώπης έκαναν το 6/7 εκτός έδρας, διατήρησαν την πρωτιά και έχτισαν αυτοπεποίθηση ενόψει της δύσκολης συνέχειας, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούν να ενισχυθούν και να «γιατρέψουν τις πληγές τους».
Οι «πράσινοι» από την πλευράς του επέκτειναν το ήδη παρατεταμένο διάστημα του ενός μηνός που προβληματίζουν αγωνιστικά και οπισθοχώρησαν στην 3η θέση, γνωρίζοντας την 3η ήττα τους στα τελευταία 4 ματς της Euroleague.
Ας αναλύσουμε, όμως, τα πεπραγμένα των δύο ομάδων ξεχωριστά, αρχίζοντας από την πρωτοπόρους Πειραιώτες.
Ολυμπιακός: Όταν οι Θεοί του μπάσκετ δεν θέλουν να χάσεις!
Τηρουμένων των προβλημάτων, των απουσίών και του αρνητικού momentum μετά την βαριά ήττα από τον Άρη, οι παίκτες του Γιώργου Μπαρτζώκα μπήκαν καλά στο ματς με την Μακάμπι, έχοντας σωστή προσέγγιση.

Η διαφορά σε σχέση με το Αλεξάνδρειο, είχε να κάνει με την μεγαλύτερη ένταση και ενέργεια που είχαν οι «ερυθρόλευκοι» και την καλή κυκλοφορία της μπάλας & ασίστ στην 1η περίοδο), μέσω της οποίας σκόραραν 28 πόντους. Φουρνιέ και Βεζένκοβ κρατούσαν την μπαγκέτα στο σκοράρισμα, αλλά κάποια στιγμή έπρεπε να πάρουν ανάσες.
Ο coach του Ολυμπιακού έβγαλε τον Γάλλο στο δεκάλεπτο και κράτησε τον Σάσα στο παρκέ μέχρι το 15ο λεπτό (με την διαφορά να φτάνει στο +14), ωστόσο, κάποια στιγμή έπρεπε να πάρουν ανάσες και οι δύο.
Αν εξαιρέσουμε ένα μικρό διάστημα αγωνιστικής σύγχυσης, που οι γηπεδούχοι πλησίασαν στο -7 (32-39 στο 16’37”), οι φιλοξενούμενοι έβγαλαν άμυνες και έτρεξαν στο ανοιχτό γήπεδο (πολύ θετικός ο Νετζήπογλου στο 5λεπτο που χρησιμοποιήθηκε) και αν ο Χολ δεν έκανε ένα αχρείαστο φάουλ στην εκπνοή, θα πήγαιναν στην ανάπαυλα με +15.
Όπως και να ‘χει και παρά την φυσιολογική κούραση που άρχισε να βγαίνει και η οποία ήταν εμφανής στην προσωπική άμυνα και στην υστέρηση στα ριμπάουντ, οι πρωταθλητές Ευρώπης διατήρούσαν τον έλεγχο μέχρι το 30ο λεπτό (54-61).

Από εκείνο το σημείο και μετά, όμως, ήταν σαν να έπεσαν τα φώτα! Ο Φουρνιέ έκανε το ένα λάθος μετά το άλλο (απ’ αυτά που δίνουν εύκολους πόντους), η Μακάμπι μάζεψε σε ελάχιστο χρόνο την διαφορά και προσπέρασε με +6, χάρη σε ένα σερί 13-0 και πολύ έξυπνα, ο Κάτας σημάδευε συνέχεια τον Φουρνιέ και τον Βεζένκοβ για να δημιουργήσει ανισορροπία στην «ερυθρόλευκη» άμυνα.
Οι Ισραηλινοί μπήκαν στο 4ο δεκάλεπτο με 4/6 σουτ και 3/5 τρίποντα, αλλά το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι όταν αστοχούσαν ανανέωναν συνέχεια τις επιθέσεις τους, καταφέρνοντας συνεχόμενα πλήγματα στην ψυχολογία των Πειραιωτών.
Ο Μπαρτζώκας πήρε ελάχιστα πράγματα από τα πεντάρια του (14π., 2ρ. με 6/7 σουτ) με εξαίρεση τον Ντάνστον, που ξεκίνησε και δεν ήταν αρνητικός και τα 10 επιθετικά ριμπάουντ της Μακάμπι στην 4η περίοδο και την παράταση, μαζί με τα 4 λάθη των παικτών στο συγκεκριμένο διάστημα, αποτελούν ενδεικτικούς αριθμούς για τον βαθμό της υστέρησης στο κομμάτι των κατοχών.
Μία συνθήκη, όμως, που δίνει ακόμη μεγαλύτερο credit στην ανατροπή του σκηνικού από τον Ολυμπιακό, η οποία δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς μία εντυπωσιακή συνωμοσία που – χωρίς να το θέλουμε – μας έκανε… viral!

Σύμφωνοι, τα τεράστια τα ψυχικά αποθέματα και η αστείρευτη πίστη για τη νίκη παίζουν σημαντικό ρόλο. Όπως επίσης και οι ατομικές δεξιότητες, οι προσωπικότητες και το υψηλότατο επίπεδο ποιότητας των παικτών…
Για παράδειγμα, η ταχύτητα της baseball πάσας ακριβείας του Μίλερ-ΜακΙντάιρ από την τελική γραμμή στον ανεπανάληπτο Βεζένκοβ (το screen του Χολ), που ήταν κάτω από κέντρο και φυσικά η φορά του σώματος του Σάσα και η εκτέλεση, συνιστούν κατά βάση ατόφιο ταλέντο με ολίγη από τακτική.
Όπως επίσης και οι δύο φάσεις που κάνει ο Φουρνιέ (16π., 3ρ., 5ασ. & 7λ. με 5/9 τριπ.) στο τέλος της παράτασης. Κατά πρώτον το τρίποντο χωρίς ισορροπια που παίρνει μετά από επιθετικό ριμπάουντ (είχε αστοχήσει νωρίτερα ο Βεζένκοβ) και κατά δεύτερον η οξυδέρκεια που τον χαρακτηρίζει (μετά από μία διείσδυση στην οποία φαίνεται να χάνει τον έλεγχο της μπάλας αλλά και την ισορροπία του), στο να μην κάνει βήματα και να δώσει καλή πάσα στον Τζόσεφ (14π. & 5ασ. με 4/7 τριπ.) για το νικητήριο τρίποντο.

Και φυσικά το σουτ του Καναδού, που φεύγει από τα χέρια του από ψηλά, γιατί δεν δεν είχε τον χρόνο να την κατεβάσει και να πάρει σωστό σουτ! Στο άθροισμα όλων των παραπάνω προσθέστε και τα δύο μνημειώδη λάθη του Μαντάρ (ειδικά αυτό) και του Κόλσον κι έχετε την απόλυτη ευθυγράμμιση των πλανητών για το τελικό 97-95, που ήταν η 2η συνεχόμενη νίκη του Ολυμπιακού και την 6η σε επτά εφετινά εκτός έδρας παιχνίδια της Euroleague.
Συμπερασματικά, οι Πειραιώτες έφθγαν νικητές σε ένα ματς που συγκριτικά δεν είχαν καλή απόδοση και απέφυγαν στο τσακ μία ήττα από αντίπαλο πολύ κατώτερου επιπέδου.
Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο νίκησαν και φυσικά η παραμονή τους στην κορυφή της βαθμολογίας (τηρουμένων των σοβαρών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν το τελευταίο διάστημα), ισοσυναμεί με θρίαμβο και σίγουρα τους δίνει τεράστια ώθηση αυτοπεποίθησης για την συνέχεια.
Υγ.: Η επαφή που έχει ο Βεζένκοβ (37π. & 9ρ. με 6/10 τριπ. σε 39’) με το καλάθι, η μπασκετική του ευστροφία και ο τρόπος που βάζει το σώμα του, μας κάνουν πλέον να επαλαμβανόμαστε συνεχώς. Έχουν στερέψει τα λόγια για να περιγράψουν το μεγαλείο του. Αφανής αλλά πολύ ουσιαστική η δουλειά που έκανε ο Γουορντ (7π., 5ρ., 6ασ., 2κλ.), με πληθωρική προσφορά.
Παναθηναϊκός: Μπορούν όλοι αυτοί οι παιχταράδες να αποδώσουν ως σύνολο;
Στο “Paladozza”, τώρα, ο «επτάστερος» παρουσιάστηκε είτε αδιάβαστος γύρω από τις αρετές της Βίρτους (τις «πλήρωσε» πριν ενάμιση μήνα ο Ολυμπιακός), είτε αδιόρθωτος ως προς τα αγωνιστικά προβλήματα που αντιμετωπίζει εδώ και καιρό.

Παρ’ όλα αυτά, είχε μέχρι τα μέσα της 3ης περιόδου είχε τον έλεγχο του παιχνιδιού (προσπέρασε με +8 στο 23′), κυρίως χάρη στο physicality της άμυνάς του, που μάτσαρε σε έναν βαθμό την ταχύτητα με την οποία επιλέγει να παίζει η ομάδα του Άλεξ Μουμπρού.
Σε αυτό έπαιξε ρόλο και η υψηλή δημιουργία που είχε στο πρώτο ημίχρονο (12 ασίστ), η οποία – παρά τα 10 λάθη – οδήγησε σε σωστές αποφάσεις και υψηλό ποσοστό εντός πεδιάς (55,5%). Η βασική αιτία για την οποία οι γηπεδούχοι παρέμεναν κοντά στο σκορ, ήταν οι πόντοι από τα επιθετικά ριμπάουντ (8-2 στο πρώτο 20λεπτο), τομέας στον οποίο είναι 2οι στην εφετινή Euroleague.
Στην 3η περίοδο, όμως, που οι ορθολογικές επιλογές έδωσαν την θέση τους στις βεβιασμένες ενέργειες και την ατομική πρωτοβουλία, τα φτηνά λάθη πρόσφεραν εύκολους πόντους στον αιφνδιασμό (συνολικά 21) και οι έξτρα επιθέσεις κατέληγαν σε καλάθια που πλήγωναν την αμυντική προσπάθεια, το γήπεδο άρχισε να γέρνει και η Βίρτους μπήκε στην θέση του οδηγού (60-56).

Οι οκτώ συνεχόμενοι πόντου του Σλούκα (10π., 2ρ. & 2ασ. με 2/3 τριπ. σε 17′) αποτέλεσαν την τελευταία «πράσινη» αναλαμπή και εν συνεχεία ακολούθησε μία μεγάλη κατηφόρα που εξέθεσε για πολλοστή φορά τις αδυναμίες της ομαδικής λειτουργίας των παικτών του Ομπράντοβιτς και προκάλεσε την 2η διαδοχική ήττα (84-79) του «τριφυλλιού» και την 3η στα τελευταία 4 ματς.
Η άμυνα με αλλαγές δεν λειτούργησε γιατί οι παίκτες της ιταλικής ομάδες ήταν μία ταχύτητα πιο γρήγοροι, ενώ πασιφανές είναι πλέον το πρόβλημα στο “5” αλλά και στον «άσο».
Η πρωτοπόρος του ιταλικού πρωταθλήματος, που προερχόταν από 5 σερί ήττες και τρεις εντός έδρας, πήρε συνολικά 30 πόντους και 16 ριμπάουντ από τους δύο D… σέντερ της (τον Αλού Ντιαρά και τον Μουχάμεντ Ντιούφ), την ίδια ώρα που ο «Ζοτς» είδε τους Λεσόρ, Μήτογλου και Γιαμπουσέλε να έχουν μαζί 22 και 11 αντίστοιχα (ο Φαλ έμεινε εκτός 12άδας).
Το πρόβλημα είναι έντονο, όμως και στον playmaking από την άποψη ότι ο Γκραντ φαίνεται να πέφτει στην εκτίμηση του coach (έμεινε κι αυτός εκτός 12άδας), ο Σλούκας δεν μπορεί ακόμη να παίξει πολύ και να σηκώσει μεγάλο βάρος (συν του ότι είναι αμυντικά ευάλωτος απέναντι σε γρήγορα guard), ενώ ο Ναν με τον Φρανσίσκο μοιάζουν μπερδεμένοι ως προς τους ακριβείς ρόλους τους και συνολικά υπέπεσαν μαζί στα 7 από τα 13 λάθη της ομάδας τους.

Συμπερασματικά, ο Παναθηναϊκός δεν διανύει καθόλου καλό «φεγγάρι» και φαίνεται ότι το πλήρες ρόστερ σε μία ομάδα με τόσους πολλούς παίκτες υψηλών προδιαγραφών, καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την διαδικασία αφομοίωσης των ρόλων και της εύρεσης χημείας.
Νομίζω ότι ο περιορισμός σε έναν βαθμό του rotation μοιάζει αναπόφευκτος με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς να καλείται να πάρει δύσκολες αποφάσεις με τις οποίες δεν γίνεται να είναι όλοι ευχαριστημένοι. Τόσο σε επίπεδο προσθαφαιρέσεων, όσο και σε αυτό της αλλαγής ρόλων για κάποιους παίκτες.
Το ανησυχητικό για τον Παναθηναϊκό του ακριβότερου ρόστερ όλων των εποχών στην διοργάνωση, δεν είναι η πτώση από την κορυφή της βαθμολογίας για πρώτη φορά στην εφετινή σεζόν.
Είναι οι διαρκείς ανορθογραφίες που παρουσιάζει η απόδοσή του μετά το αρχικό 5/5 (ακολούθησαν4 ήττες σε 7 ματς, εκ των οποίων οι δύο από τις τρεις νίκες ήταν με κακές εμφανίσεις κόντρα στις ουραγούς Μπασκόνια και Αρμάνι) σε συνδυασμό με το πολύ δύσκολο πρόγραμμα που βρίσκεται μπροστά του.
VISA: «Το Ζεις με Πάθος – Το Ζούμε Μαζί Σου»