Φόρτωση Text-to-Speech…
«Η νύχτα είναι ο κόσμος μου», λέει ο Γιώργος Γεωργίου. Χρυσό ρολόι και δαχτυλίδι, πουκάμισο ανοιχτό πάνω από το στέρνο, τσιγάρο στο χέρι που απλώνεται έξω από το παράθυρο του ταξί. Το ραδιόφωνο είναι βουβό, γιατί τραγουδάει ο ίδιος Μητροπάνο. Την επόμενη ημέρα άλλωστε θα αφήσει το τιμόνι για να πιάσει το μικρόφωνο σε ένα από τα πιο γνωστά λαϊκά κλαμπ στο Μπουρνάζι. Οδηγός ταξί, λοιπόν. Και τραγουδιστής. Τι άλλο; Ο Γεωργίου είναι επιπλέον ένας από τους τρεις πρωταγωνιστές στο «Αλλού ο δρόμος», το ντοκιμαντέρτης Ειρήνης Βουρλούμη, το οποίο κυκλοφορεί από την περασμένη Πέμπτη στις αίθουσες.
Παραδοσιακά οι οδηγοί ταξί –ειδικά της Αθήνας– συγκεντρώνουν πάνω τους πάσης φύσεως προβολές: για κάποιους «λαϊκοί ψυχαναλυτές», για άλλους φωτεινοί «παντογνώστες» και για μερικούς μοναδικό μέσο για να διασχίσουν τον ωκεανό της πόλης. Αυτούς επιλέγει η Βουρλούμη να μας συνοδεύσουν στη νυχτερινή Αθήνα, σε ένα γοητευτικό ταξίδι, δίχως να γράφει το ταξίμετρο. «Οταν η Ειρήνη πήγε αρχικά στο αεροδρόμιο για να βρει τους ταξιτζήδες που χρειαζόταν, κάποιοι της μίλησαν για εμένα. Με τον χώρο του σινεμά δεν είχα ποτέ επαφές, αλλά νομίζω βρήκα με τη μία τις λεπτομέρειες. Τι να σου πω, με πάει η κάμερα…», μου λέει από το τηλέφωνο ο Γ. Γεωργίου.
Εκτός από εκείνον, στο ντοκιμαντέρ εμφανίζεται ακόμη ο Κωνσταντίνος, γνωστός στον δρόμο και ως «Το Πούμα», ένας φιλοσοφημένος βετεράνος του επαγγέλματος στο κατώφλι της συνταξιοδότησης. Επίσης ο Σάνι, νιγηριανής καταγωγής Ελληνας ηθοποιός, οδηγός ταξί εξ ανάγκης, που ονειρεύεται να επιστρέψει στο πάλκο. Και οι τρεις άνδρες περιφέρονται με τα οχήματά τους στη νυχτερινή Αθήνα, περνούν τις ώρες αναμονής με τους συναδέλφους και κουβεντιάζουν με διάφορους πελάτες. Μια διαδεδομένη αντίληψη, άλλωστε, τους αποδίδει πολύπλευρες γνώσεις, τσιμεντωμένες απόψεις και φυσικά ατελείωτες ιστορίες που έχουν να αφηγηθούν.
«Ολα έχουν να κάνουν με την επαφή με τον πελάτη, τις καθημερινές συζητήσεις που κάνεις. Κάτι δίνεις και κάτι παίρνεις. Είναι και κάπως φυσικό να εκφράζεις άποψη για τα πάντα. Σχεδόν πέντε δεκαετίες στο ταξί, έχω ζήσει άπειρα περιστατικά, έχω μεταφέρει τον καλύτερο άνθρωπο και τον χειρότερο εγκληματία. Ενας που μου έχει μείνει ως απίστευτος συζητητής, με χιούμορ και άνεση, ήταν ο Θόδωρος Πάγκαλος», αναφέρει ο Γεωργίου, συμπληρώνοντας πως «αυτή τη στιγμή, πάντως, μπορείς να βρεις και μορφωμένα παιδιά πάνω στο ταξί». Στο ντοκιμαντέρ τον βλέπουμε να προσφέρει και τις δικές του συμβουλές στους πελάτες («τον πόνο και τη μοναξιά τα σβήνεις με το ποτό»), οι οποίες, όπως λέει, πηγάζουν από προσωπικές εμπειρίες στη νύχτα και σκληρά κατακτημένη αυτογνωσία.
Η δική του νύχτα βέβαια δεν περιορίζεται μόνο στις διαδρομές του ταξί. Η κάμερα της Βουρλούμη τον καταγράφει στις εμφανίσεις του στο περίφημο «Δικαστήριο», καθώς και στα γυρίσματα ενός βιντεοκλίπ και στην ηχογράφηση του πρωτότυπου κομματιού «Δεν με νίκησε η πόλη», ειδικά για την ταινία. Από τη δεκαετία του 1980 που ξεκίνησε το τραγούδι, έχει συμμετάσχει σε μεγάλα σχήματα, συνεργαζόμενος μεταξύ άλλων με τον Γιώργο Ζαμπέτα, τον Σταμάτη Κόκοτα και τον Λευτέρη Πανταζή. «Η νύχτα από όπου και να την πιάσεις –στο ταξί ή στην πίστα– είναι το ίδιο πράγμα. Το θέμα είναι πώς την αντιμετωπίζεις. Αν την αφήσεις να σε παρασύρει, να σε εκμεταλλευθεί, τελείωσες. Υπάρχει και πολλή βρωμιά, τη μια στιγμή σε αγκαλιάζουν και την άλλη αισθάνεσαι τη μαχαιριά – όχι ότι αυτά δεν συμβαίνουν π.χ. και σε ένα γραφείο. Ομως δεν την αλλάζω με τίποτα· και του χρόνου που θα βγω στη σύνταξη, πάλι έξω θα γυρνάω».
Αρκετά διαφορετικοί είναι οι δύο συνάδελφοι του Γεωργίου που εμφανίζονται στο ντοκιμαντέρ. Ρομαντικός και δραστήριος, παρά τα χρόνια του, ο «Πούμα» φυτεύει δέντρα και τα ονοματίζει, ενώ έχει το καθημερινό του τελετουργικό, ξημερώματα παρέα με μια κουκουβάγια στα πόδια της Ακρόπολης. Ο Σάνι, από την άλλη, δίνει θεατρικές περφόρμανς στην τοπική αφρικανική ενορία, υπομένει τον ρατσισμό, που ξαναθεριεύει στους δρόμους, και νοσταλγεί μια διαφορετική ζωή, πιο κοντά στην αγαπημένη του τέχνη. Οι τρεις τους θα συναντηθούν στο φινάλε για ένα μικρό, αυτοσχέδιο γλέντι κάτω από τη γέφυρα του Κηφισού, εκεί όπου το ατελείωτο ποτάμι των οχημάτων διασχίζει κάθε μέρα την πόλη παίρνοντας μαζί τις ιστορίες των ανθρώπων της.
*Το ντοκιμαντέρ της Ειρήνης Βουρλούμη «Αλλού ο δρόμος» προβάλλεται στην αίθουσα Δαναός.