Στην ωραιότερη χώρα του κόσμου

Φόρτωση Text-to-Speech…

Χάρη στα μελτέμια δεν ζήσαμε εδώ, ειδικά στις παραθαλάσσιες περιοχές, τους βίαιους καύσωνες που σάρωσαν την Ευρώπη το φετινό καλοκαίρι. Τουλάχιστον όχι ακόμη.

Τυχεροί οι ξένοι τουρίστες που επέλεξαν τη χώρα μας για διακοπές. Από όσο πιο μακριά έρχονται, τόσο πιο ευχάριστο είναι το ξάφνιασμά τους από το ελληνικό καλοκαίρι. Με χιλιάδες νησιά και τεράστια ακτογραμμή, με εντυπωσιακές εναλλαγές τοπίου από τα βουνά και τα φαράγγια σε μερικές από τις πιο εντυπωσιακές θάλασσες της Μεσογείου, με αρχαία μνημεία και ίχνη ενός συγκλονιστικού πολιτισμού που μετριέται σε χιλιετίες, με ηλιοφάνεια μεγάλης διάρκειας και ισχυρή γαστρονομική παράδοση. Ισως καταλάβουν κάτι για τη λειψυδρία, την πολεοδομική αυθαιρεσία, την τριτοκοσμική διαχείριση απορριμμάτων ή τους δηλωμένους για 4ωρο που εργάζονται 12ωρο στην εστίαση, αλλά δεν προλαβαίνουν να έρθουν σε πραγματική επαφή με την ελληνική γραφειοκρατία, τη «μαύρη» οικονομία, τα κενά στο ΕΣΥ, την απουσία οικολογικής συνείδησης και μακροπρόθεσμου σχεδιασμού για τη βιωσιμότητα των τουριστικών προορισμών.

Μπορεί τα ακτοπλοϊκά να είναι πανάκριβα, οι υποδομές προβληματικές, αλλά όποιος καταφέρει να περάσει λίγες ημέρες σε νησί επιστρέφει πιο πλούσιος σε εικόνες, αισθητηριακές εμπειρίες και στιγμές ευτυχίας.

Τυχεροί κι εμείς – οι περισσότεροι ή αρκετοί. Γιατί κάναμε ό,τι μπορέσαμε εις βάρος του τόπου –και συνεχίζουμε…– αλλά ακόμη δεν έχουμε καταστρέψει τα πάντα. Μπορεί τα τουριστικότερα νησιά να έχουν γεμίσει τερατώδεις υπόσκαφες βίλες και πισίνες, να προσγειώνονται ακόμη και ελικόπτερα σε παραλίες, να χτίζονται ανεξέλεγκτα παντού, να κρύβουν τα σκουπίδια τους σε χωματερές που ενίοτε παίρνουν φωτιά, αλλά πάντα υπάρχει η δυνατότητα να βρεθεί κανείς σε μια ξεχασμένη παραλία και να απολαύσει δωρεάν υπέροχο ηλιοβασίλεμα κάτω από ένα αρμυρίκι. Μπορεί τα ακτοπλοϊκά να είναι πανάκριβα, οι υποδομές προβληματικές, να χρειάζεται κράτηση σε γκουρμέ εστιατόρια που πληθαίνουν, αλλά όποιος καταφέρει να περάσει λίγες ημέρες σε νησί επιστρέφει πιο πλούσιος σε εικόνες, αισθητηριακές εμπειρίες και στιγμές ευτυχίας.

Aτυχοι είναι όσοι δεν μπορούν να κάνουν καθόλου διακοπές και δεν έχουν καν την πολυτέλεια να διαμαρτύρονται για τον υπερτουρισμό στις Κυκλάδες, γιατί δεν τους έχει συμβεί (και δεν θα τους συμβεί) να μη βρίσκουν ένα κομμάτι άμμου για να απλώσουν την πετσέτα τους ή να σπρώχνονται για να ανέβουν το καλντερίμι.

Aτυχοι και όσοι από τους εποχικούς εργαζομένους διανυκτερεύουν σε δωμάτια που χωρίζονται με γυψοσανίδα και προσπαθούν να μαζέψουν στη διάρκεια σεζόν 60 ημερών το εισόδημα της χρονιάς, χωρίς ρεπό και συγκεκριμένο ωράριο, με τρεις μήνες μόνο επίδομα ανεργίας μετά. Είναι οι πιο «κάτω» των «κάτω», σεζονίστες του βασικού μισθού, ανειδίκευτοι και χωρίς καλή προϋπηρεσία, γκαρσόνια της Ευρώπης. Είναι αυτοί που δεν μαυρίζουν και ας μη χρησιμοποιούν αντηλιακό, που δεν μετρούν πόσα παγωτά έφαγαν το καλοκαίρι και ας μην κάνουν δίαιτα.