Φόρτωση Text-to-Speech…
Επάνω στις ελληνοτουρκικές σχέσεις κτίστηκαν εκατοντάδες καριέρες. Ανθισαν όλα τα λουλούδια. Από το πογκρόμ της Κωνσταντινούπολης (Σεπτέμβριος 1955) ώς τις μέρες μας, οι σχέσεις των δύο κρατών πέρασαν από ποικίλες φάσεις. Χαρακτηριστική ήταν η δήλωση του προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας στρατηγού Γκιουρσέλ πως «η ελληνοτουρκική φιλία είναι πια νεκρή και είναι αδύνατον να προβλέψει κανείς τι μας επιφυλάσσει το μέλλον» (16 Απριλίου 1964). Αυτή η φιλία, που αμφιβάλλω αν υπήρξε ποτέ, δεν αναστήθηκε, όμως, ακόμη και στους πιο χαλεπούς καιρούς, όλες οι κυβερνήσεις τόσο της Ελλάδας όσο και της Τουρκίας φρόντισαν να κρατήσουν ανοικτούς τους διαύλους επικοινωνίας. Εγιναν αμοιβαίες επισκέψεις, υπογράφηκαν εκατοντάδες συμφωνίες, αντηλλάγησαν εκατέρωθεν φιλοφρονήσεις, ακόμη και από Ελληνες πρωθυπουργούς οι οποίοι ανήκουν στην κατηγορία των μονίμως ανησυχούντων για τα εθνικά θέματα. Ηδη κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο σχετικά βίντεο τα οποία, όπως είναι φυσικό, θα πολλαπλασιαστούν ευθύς ως οι «ανησυχίες» εκφραστούν και σε κομματικό επίπεδο.
Προχθές η Τουρκία παρουσίασε δύο θαλάσσια πάρκα που εκτείνονται πέραν των χωρικών υδάτων της. Ολη η αντιπολίτευση κατηγόρησε την κυβέρνηση για αυτή την ενέργεια των γειτόνων μας. Αλλα κόμματα μίλησαν για κατευνασμό –προφανώς αγνοούν τη σημασία της λέξης–, άλλοι πολιτικοί αναμάσησαν την καραμέλα της «Διακήρυξης των Αθηνών», αλλά ουδείς μας είπε τι θα έκανε αυτός αν κυβερνούσε. Διότι ο πολίτης έχει κουραστεί από τις αντιπολιτευτικές κορώνες και περιμένει να ακούσει προτάσεις.
Οσοι κατηγορούν την κυβέρνηση για την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων, ας μας πουν τι διαφορετικό θα έκαναν αυτοί, πέρα από μια ατελέσφορη πομπώδη αντιτουρκική ρητορεία.
Είναι γνωστό πως ο καταγγελτικός λόγος της Αθήνας για τα όσα διαπράττει η Αγκυρα δεν βρίσκει, εδώ και πολλά χρόνια, ευήκοα ώτα τόσο στις Βρυξέλλες όσο και στην Ουάσιγκτον. Οι εταίροι και σύμμαχοί μας επιλέγουν να συνεργαστούν, στο οικονομικό επίπεδο, με μια χώρα των 90 εκατ. κατοίκων, με ένα ΑΕΠ που ξεπερνάει το 1,3 τρισ. δολάρια και με μια ταχύτατα αναπτυσσόμενη πολεμική βιομηχανία. Αδιαφορούν παντελώς για την ανυπαρξία κράτους Δικαίου και για το γεγονός πως ηγέτες της αντιπολίτευσης βρίσκονται στη φυλακή. Συνεπώς είναι αφελείς όσοι εκτιμούν πως η ελληνική κυβέρνηση εξωραΐζει με την πολιτική της την εικόνα της Τουρκίας σε φίλους και εταίρους. Απαντες γνωρίζουν για το καθεστώς Ερντογάν, αλλά οι μπίζνες πάνω απ’ όλα.
Εν τω μεταξύ, αυτή η κυβέρνηση από το 2020 έχει προχωρήσει σε ένα κολοσσιαίο πρόγραμμα εξοπλισμών το οποίο συνεχίζεται, έχει συνάψει το σύμφωνο αμυντικής συνδρομής με τη Γαλλία και έχει αναγάγει τις σχέσεις της με το Ισραήλ σε βασικό άξονα της αμυντικής πολιτικής της. Οσοι κατηγορούν την ελληνική κυβέρνηση για την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων, ας μας πουν τι διαφορετικό θα έκαναν αυτοί, πέρα από μια πομπώδη αντιτουρκική ρητορεία, η οποία βεβαίως δεν φέρνει κανένα αποτέλεσμα. Αλλωστε, όταν ήταν αυτοί πρωθυπουργοί μια χαρά τα πήγαιναν με τον Ερντογάν, τη στιγμή που τα τουρκικά αεροπλάνα παραβίαζαν συστηματικά τον εναέριο χώρο μας. Από παχιά λόγια χορτάσαμε!