Ο φωτορεπόρτερ του Associated Press πάλευε καιρό να αποτυπώσει το ηλιοβασίλεμα, πάνω από τον καθεδρικό Πέτρου και Παύλου, στο ιστορικό Πέτερχοφ της Αγίας Πετρούπολης. Ωστόσο, πάντα κάποιος από τους παράγοντες μιας καλής φωτογραφίας, κυρίως ο καιρός, χαλούσε το πλάνο.
«Μου αρέσει να φωτογραφίζω τη δύση του ηλίου και της σελήνης από απόσταση, με φόντο ιστορικά κτίρια. Οσο πιο μακριά βρίσκεται το αντικείμενο στο έδαφος από τη θέση του φωτογράφου, τόσο μεγαλύτερο θα φαίνεται το φεγγάρι ή ο ήλιος. Από καιρό ήθελα να φωτογραφίσω ένα ηλιοβασίλεμα με φόντο τον Καθεδρικό Ναό των Αγίων Πέτρου και Παύλου στο Πέτερχοφ, ένα προάστιο της Αγίας Πετρούπολης», περιγράφει ο Ντμίτρι Λοβέτσκι.
«Αυτό απαιτούσε έναν συνδυασμό του σωστού αζιμουθίου προς την κατεύθυνση του ηλιοβασιλέματος και ενός καθαρού ουρανού κοντά στον ορίζοντα», λέει. Ο ουρανός, όμως, στην Αγία Πετρούπολη σπάνια είναι καλός.
«Για αυτή τη λήψη, συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να βρεθώ στην άλλη πλευρά του Κόλπου της Φινλανδίας, στο νησί Βασιλιέφσκι. Η απόσταση μέχρι τον καθεδρικό ναό είναι 17 χιλιόμετρα. Ταξίδεψα αρκετές φορές στον τόπο της λήψης, αλλά τα σύννεφα με εμπόδιζαν να τραβήξω τη φωτογραφία».
Τελικά, τα κατάφερε. Το απόγευμα της 19ης Οκτωβρίου, ο ουρανός, το φως, η θέση του ήλιου, σε μία ανομολόγητη συμφωνία, συντονίστηκαν. Και η λήψη του Λοβέτσκι αποδείχτηκε μεγαλειώδης.
«Κατά τη γνώμη μου, αυτή η φωτογραφία είναι επιτυχημένη, επειδή συνδυάζει με συνοπτικό τρόπο το γήινο και το κοσμικό σε μόνο μία εικόνα, χωρίς να είναι υπερφορτωμένη με περιττές λεπτομέρειες.
Χαίρομαι που κατάφερα επιτέλους να τραβήξω αυτή τη φωτογραφία, καθώς ο καλός καιρός στην Αγία Πετρούπολη είναι σπάνιος, αλλά αυτή τη φορά όλες οι συνθήκες ήταν ιδανικές».