Φόρτωση Text-to-Speech…
Εντός του «Μεγάλου Καφενείου 1929» (πάλαι ποτέ «Πανελληνίου»), στην πλατεία Κεχαγιά της Αμφισσας, ο ανυποψίαστος επισκέπτης έρχεται αντιμέτωπος με μια θεατρική σκηνή με τα όλα της. Εμείς, βεβαίως, ομολογούμε ότι το επισκεφθήκαμε υποψιασμένοι, με σκοπό να αντικρίσουμε διά ζώσης το «σανίδι» απ’ όπου πέρασαν κάποτε εκατοντάδες περιοδεύοντα «μπουλούκια» και που κέρδισε το μερίδιό του στην αθανασία ως σκηνικός χώρος για τον «Θίασο» (1975) του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Είχαμε, δε, την τύχη να συναντήσουμε σε ένα από τα τραπέζια του τον ξεναγό και υπεύθυνο της τοπικής πινακοθήκης «Σπύρος Παπαλουκάς», Δημήτρη (ή «Τζίμη») Καλλία, ο οποίος μας διηγήθηκε όλη την ιστορία του σχεδόν εκατοντάχρονου καφεθεάτρου. Θυμήθηκε με συγκίνηση τον αείμνηστο φίλο του Θανάση Μαστρονικολόπουλο (υπό τη διεύθυνση του οποίου ο χώρος «μεγαλούργησε») και μας ενημέρωσε πως το «στέκι» του εξακολουθεί να φιλοξενεί θεάματα κάθε εβδομάδα. -Π.Κ.
Τα τρένα που ήρθαν
Καινούργια καθίσματα, καθαρό πάτωμα, νέα παράθυρα, φωτισμός LED και οθόνες ενημέρωσης. Αν σταθείς τυχερή και σταματήσει μπροστά σου ο πρώτος ανακατασκευασμένος συρμός της γραμμής 1, νομίζεις ότι «επιβιβάστηκες» σε άλλη χώρα. Ξεχνάς ποιες σκάλες κατέβηκες για να βρεθείς στις αποβάθρες και νιώθεις λίγο πιο Ευρωπαία. Σε αυτό το σύννεφο δεν μένεις για πολύ, σε επαναφέρει στην πραγματικότητα ο κόσμος στα βαγόνια, αυτό δεν έχει αλλάξει. Και βέβαια, άλλο να στριμώχνεσαι σε ένα βαγόνι που «μυρίζει» ακόμη καινούργιο και άλλο να διακρίνεις τη χρήση δεκαετιών σε κάθε επιφάνεια. Πόσο χρόνο διαθέτει, όμως, κάποιος καθημερινά περιμένοντας να περάσει το σωστό τρένο; -Ξ.Γ.
Κάλλιο αργά…
Διαβάζοντας αυτές τις ημέρες το φρέσκιας εκδοτικής εσοδείας «Σάτρι» του Κόρμακ ΜακΚάρθι, μοιάζει απορίας άξιον το πώς αυτό το σπουδαίο μυθιστόρημα δεν είχε κυκλοφορήσει ποτέ στα ελληνικά. Mπορεί να μη συγκαταλέγεται στα δημοφιλέστερα του Αμερικανού συγγραφέα, όμως είναι τέτοιος ο λογοτεχνικός πλούτος του, η πληθωρικότητα και η σημασία του για τον ίδιο τον δημιουργό, που δεν έπρεπε να αγνοηθεί. Ευτυχώς, οι εκδόσεις Gutenberg συνεχίζουν την καλή δουλειά με τη σειρά Aldina και ο Γιώργος Κυριαζής υπογράφει άλλη μια άρτια μετάφραση του ΜακΚάρθι, έπειτα από εκείνες του «Αιματοβαμμένου Μεσημβρινού» και του «Επιβάτη». -AΙΜ.X.
Η Αλφάβητος της Σελήνης
Μέσα από το ευρηματικό τραγούδι «Αλφάβητος», που μόλις κυκλοφόρησε στο Spotify –και μας έχει κολλήσει όπως το «Φέρ’ το» του Ακύλλα– η νεαρή ερμηνεύτρια Selini παραδίδει μαθήματα «συνεννόησης». Με όχημα το χιούμορ και την παιχνιδιάρικη διάθεση που χαρακτηρίζει το ρεπερτόριό της, κάθε γράμμα συνδέεται με λέξεις, συναισθήματα και προτροπές, σχηματίζοντας έναν ιδιότυπο οδηγό που απευθύνεται σε όποιον χρειάζεται μια μικρή υπενθύμιση για τους βασικούς κανόνες επικοινωνίας… -Ε.Σ.
Με θέα την Ακρόπολη
Μόνιμο είναι το θέαμα των ξέχειλων κάδων στη συμβολή των οδών Λυσικράτους και Αδριανού. Είναι ακριβώς σε ένα από τα πιο ιστορικά και πολυσύχναστα σημεία της Πλάκας, δίπλα στην πλατεία της Αγίας Αικατερίνης, στην ευθεία της Πύλης του Αδριανού και δυο βήματα από το χορηγικό μνημείο του Λυσικράτους και την οδό Τριπόδων. Αν σηκώσει κανείς το βλέμμα βλέπει τον Ιερό Βράχο. Αυτή η αίσθηση της ρυπαρότητας σε αυτό το τόσο κεντρικό σημείο δεν αποτελεί εξαίρεση. Κάθε μέρα έτσι είναι. -Ν.Β.
Κωμικά αδιέξοδα
Βιβλία, εκδοτικοί οίκοι, κρίση μέσης ηλικίας και ένας προβληματικός γιος συνθέτουν τη σειρά «Youth», που προβάλλεται στο HBO. Η Αλεξ, λογοτεχνική ατζέντισσα, προσπαθεί να βρει ξανά τον εαυτό της μετά το διαζύγιο, όταν ο γιος της φεύγει για σπουδές. Εκείνος όμως επιστρέφει στη μητρική εστία, έχοντας απομονωθεί από τους συμφοιτητές του εξαιτίας της συμπεριφοράς του. Κι εκεί που ήταν έτοιμη για μια νέα αρχή, βρίσκεται πάλι να ασχολείται με τη φροντίδα του. Η Σάρον Χόργκαν παραδίδει ακόμη μία εξαιρετική γλυκόπικρη σειρά, μετά τα εξίσου ενδιαφέροντα «Bad Sisters» και «Catastrophe», με φόντο αυτήν τη φορά τη λογοτεχνική σκηνή της Μ. Βρετανίας. -K.M.