Φόρτωση Text-to-Speech…
Τέτοια εποχή πέρυσι ο Παναθηναϊκός είχε ήδη αλλάξει δύο φορές προπονητή στη σεζόν. Είχε ξεκινήσει με τον Ρουί Βιτόρια, τον οποίο διαδέχθηκε προσωρινά ο Χρήστος Κόντης μέχρι να βρεθεί και να αναλάβει ο Ράφα Μπενίτεθ. Με άλλα λόγια, δεν αποτελεί βαρύ παράσημο για τον Τζέικομπ Νίστρουπ το γεγονός ότι η σύγκριση των δεδομένων της απόδοσης του Παναθηναϊκού στα πρώτα οκτώ παιχνίδια του φετινού πρωταθλήματος με αυτά των οκτώ αγώνων του περσινού δείχνει μια αισθητά βελτιωμένη ομάδα υπό την καθοδήγησή του.
Η διαφορά, πάντως, είναι μεγάλη και δεν περιορίζεται στα γκολ. Σύμφωνα με τα δεδομένα του Comparisonator, ο Παναθηναϊκός έχει ανεβάσει τον μέσο όρο του από τα 1,25 στα 2,25 γκολ ανά παιχνίδι, δηλαδή από τα 10 στα 18 γκολ στην οκτάδα. Αυτή η αύξηση συνοδεύεται από άνοδο των προσδοκώμενων γκολ, από 1,76 σε 2,90 ανά αγώνα, των τελικών προσπαθειών από 13,38 σε 19 και των τελικών στην εστία από 4,13 σε 6,75. Σκοράρει περισσότερο επειδή δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να σκοράρει περισσότερο. Μάλιστα, η παραγωγή των 2,25 γκολ παραμένει χαμηλότερη από τα 2,90 xG που δημιουργεί: η επιθετική εικόνα του δεν στηρίζεται σε μια ασυνήθιστα υψηλή αποτελεσματικότητα.
Τι γέρνει την «πλάστιγγα»
Αυτή η σύγκριση δεν έχει μεγάλο ειδικό βάρος στη διαδικασία της αξιολόγησης και στην πρώτη «ψήφο εμπιστοσύνης» που δίνουν προς τον Νίστρουπ αυτοί που έχουν την ευθύνη να γνωμοδοτούν προς τον Γιάννη Αλαφούζο, δηλαδή ο Φράνκο Μπαλντίνι και ο Στέφανος Κοτσόλης. Στην πραγματικότητα, στη δεδομένη στιγμή τη μεγαλύτερη βαρύτητα στην αξιολόγηση έχει η όλη αντίδραση που έβγαλε ο Παναθηναϊκός μετά την κακή απόδοση και την ήττα από τον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκη. Τα όσα είδε ο Μπαλντίνι, που είναι αυτός στον οποίο ο πρόεδρος της ομάδας εμπιστεύθηκε την επιλογή του προπονητή και αυτός από τον οποίο περιμένει να τον αξιολογεί, τον πείθουν ότι έχει νόημα να συνεχίζει να υποστηρίζει ο Παναθηναϊκός τον Νίστρουπ.
Στη σύγκριση με πέρυσι, η φετινή είναι μια εκδοχή του Παναθηναϊκού που πλησιάζει πολύ περισσότερο στην ιδέα που έχει ο Μπαλντίνι για την αγωνιστική κουλτούρα του συλλόγου. Μια ομάδα που επιτίθεται περισσότερο και με μεγαλύτερη ποιότητα, που κυκλοφορεί περισσότερο την μπάλα και μεταφέρει μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού της στο αντίπαλο μισό. Οι πάσες έχουν αυξηθεί από 511 σε 568 ανά παιχνίδι, με την ακρίβεια να ανεβαίνει από 86% σε 88%, ενώ οι επιτυχημένες πάσες στο αντίπαλο μισό έχουν ανέβει από 233 σε 269.
Το σημαντικότερο είναι τι παράγει αυτή η κυκλοφορία. Οι πάσες-κλειδιά έχουν αυξηθεί από 2,75 σε 7,25 ανά αγώνα και οι επαφές στην αντίπαλη περιοχή από 22,88 σε 28,75. Μάλιστα, όλα αυτά συμβαίνουν χωρίς αύξηση στις σέντρες, οι οποίες παραμένουν περίπου στις 19,4 ανά παιχνίδι, και με ελαφρώς λιγότερες επιτυχημένες πάσες προς το τελευταίο τρίτο. Είναι μια ένδειξη ότι ο Παναθηναϊκός αξιοποιεί καλύτερα τις επιθέσεις του όταν φτάνει εκεί. Η αύξηση των xG είναι μεγαλύτερη από την αύξηση των τελικών: η μέση αξία κάθε προσπάθειας, υπολογισμένη από αυτούς τους μέσους όρους, ανεβαίνει περίπου από 0,13 σε 0,15 xG. Δημιουργεί περισσότερες τελικές και, κατά μέσο όρο, καλύτερες ευκαιρίες.
Ανεβασμένος και στις προσωπικές αναμετρήσεις
Υπάρχει και μια ακόμη ουσιαστική αλλαγή: ο Παναθηναϊκός κερδίζει περισσότερες προσωπικές αναμετρήσεις όταν επιτίθεται. Οι κερδισμένες επιθετικές μονομαχίες εδάφους έχουν ανέβει από 25,63 σε 36,38 ανά παιχνίδι, με το ποσοστό επιτυχίας από 43% σε 53%. Οι επιτυχημένες ντρίμπλες από 11,88 σε 14,88. Και στον αέρα, το ποσοστό επιτυχίας στις επιθετικές μονομαχίες έχει αυξηθεί από 53% σε 62%, με τα γκολ από κεφαλιές να ανεβαίνουν από δύο σε έξι στο σύνολο των οκτώ αγώνων. Η ομάδα βρίσκει περισσότερες λύσεις για να υπερνικήσει τον αντίπαλο στην επίθεση.
Η συνολική σύγκριση των δύο εκκινήσεων στο πρωτάθλημα ενισχύει την εικόνα μιας ομάδας με μεγαλύτερη υπεροχή στις ευκαιρίες. Η διαφορά ανάμεσα στα δικά της xG και σε εκείνα των αντιπάλων της έχει ανέβει από το +0,86 στο +2,23 ανά αγώνα. Αυτό σημαίνει ότι, παράλληλα με την επιθετική άνοδο, τα προσδοκώμενα γκολ των αντιπάλων έχουν μειωθεί περίπου από 0,90 σε 0,67. Αντίστοιχα, οι αναμενόμενοι βαθμοί έχουν αυξηθεί από 1,79 σε 2,41 ανά παιχνίδι. Τα δεδομένα περιγράφουν μεγαλύτερη δημιουργία μαζί με μικρότερη επιτρεπόμενη απειλή. Δεν απομονώνουν, βεβαίως, την αντίδραση μετά το ντέρμπι. Αποτυπώνουν ολόκληρη την οκτάδα του πρωταθλήματος.
Χρειάζεται ακόμη δουλειά
Υπάρχουν βεβαίως και δείκτες που δείχνουν πού χρειάζεται ακόμη δουλειά. Το ποσοστό επιτυχίας στις αμυντικές εναέριες μονομαχίες έχει υποχωρήσει από 48% σε 34%. Ο Παναθηναϊκός εμπλέκεται σε λιγότερες τέτοιες μονομαχίες, αλλά χάνει μεγαλύτερο μέρος τους. Η καλύτερη συνολική προστασία της εστίας του συνυπάρχει, επομένως, με μια συγκεκριμένη αδυναμία που μπορεί να αποκτήσει σημασία απέναντι σε αντιπάλους ικανούς να την εκμεταλλευτούν.
Ξεχωριστή ανάγνωση απαιτούν και τα στοιχεία της φυσικής κατάστασης. Η καταγεγραμμένη συνολική απόσταση έχει μειωθεί από περίπου 104,8 σε 88,5 χιλιόμετρα ανά αγώνα, η απόσταση υψηλής έντασης κατά 30% και ο αριθμός των σπριντ κατά 41%, την ώρα που οι έντονες επιταχύνσεις έχουν αυξηθεί κατά 46%. Αυτά περιγράφουν διαφορετικό κινητικό προφίλ, αλλά δεν αρκούν για διάγνωση σχετικά με τη φυσική κατάσταση. Χρειάζονται έλεγχος της συγκρισιμότητας των καταγραφών και συνεκτίμηση του αγωνιστικού πλαισίου. Οι αριθμοί από μόνοι τους δεν μας λένε αν η ομάδα τρέχει λιγότερο επειδή ελέγχει καλύτερα το παιχνίδι ή αν σε ορισμένες συνθήκες της λείπει η απαιτούμενη ένταση.
Αυτοκριτική και βελτίωση
Ολο αυτό όμως, δηλαδή το μοντέλο παιχνιδιού, δεν θα ήταν αρκετό να πείσει τον Ιταλό σύμβουλο του προέδρου ότι ο Νίστρουπ είναι ο εκλεκτός. Και γι’ αυτό, όταν είδε τον Παναθηναϊκό να πηγαίνει στο Καραϊσκάκη με «τη μύτη ψηλά», να αιφνιδιάζεται τόσο πολύ από την πίεση του Ολυμπιακού και να μην εμφανίζει ποτέ στο τερέν ένα λειτουργικό πλάνο για να δημιουργήσει καταστάσεις υπεροχής, ο Μπαλντίνι κλονίστηκε.
Ο Νίστρουπ όμως εμφανίστηκε εκ των υστέρων με επίγνωση των αδυναμιών που έδειξε η ομάδα του στο Καραϊσκάκη. Επεισε, στα λόγια, ότι έχει καταλάβει. Και ύστερα άρχισε να πείθει και με έργα, δηλαδή με την απόδοση και τα αποτελέσματα του Παναθηναϊκού στα τέσσερα παιχνίδια που ακολούθησαν. Η εικόνα υπεροχής που έδειξε ο Παναθηναϊκός απέναντι σε Μπόρατς, Αστέρα, Καϊράτ και Βόλο και η συμπεριφορά του Νίστρουπ στην καθημερινή αξιολόγηση της πορείας της ομάδας του δημιούργησαν στον τεχνικό διευθυντή Κοτσόλη και τον σύμβουλο Μπαλντίνι την αίσθηση ότι ο Δανός είναι μια περίπτωση προπονητή που αξίζει να έχει τον χρόνο του στον Παναθηναϊκό.
Με άλλα λόγια, παραμονές ενός πολύ καθοριστικού αγώνα, δηλαδή προτού μπει στη ζυγαριά για να «ζυγίσει» τη φετινή δυναμική του απέναντι στην περσινή πρωταθλήτρια ΑΕΚ, ο Παναθηναϊκός νιώθει σίγουρος ότι πρέπει να υποστηρίξει τον σημερινό προπονητή του ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα που θα δείξει αυτό το ζύγισμα. Και ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο συνεχίζει να κουβεντιάζει με τον Νίστρουπ σχετικά με την εξέλιξη και την περαιτέρω ενίσχυση του Παναθηναϊκού κατά το χειμερινό μεταγραφικό παράθυρο, προκειμένου να ανεβάσει ακόμη περισσότερο τις πιθανότητες κατάκτησης του τίτλου, διότι αυτή είναι η επιθυμία του μεγαλομετόχου.
Θετική αξιολόγηση
Στον Νίστρουπ ο Παναθηναϊκός διαβάζει την καλή μεθοδολογία, τη νοοτροπία νικητή, την κουλτούρα που μεταδίδει στην ομάδα του σε σχέση με τις αρχές και τα «ιδανικά» της, και την καλή διαχείριση της πρώτης κρίσης. Διαβάζει και την αδυναμία του στη ζωντανή ανάγνωση των αγώνων, όπως και την επιμονή του σε διατάξεις και πρόσωπα, αλλά καθετί ο Μπαλντίνι και ο Κοτσόλης το αξιολογούν δίνοντας τη σημασία και την προτεραιότητα που του πρέπει στη δεδομένη στιγμή. Και επειδή απέναντί τους βλέπουν έναν δεκτικό προπονητή, ανοιχτό στην κριτική, και κάποιον με διαρκή διάθεση για αυτοκριτική, στέκονται σήμερα δίπλα του με την πεποίθηση ότι αυτός είναι ένας προπονητής που αυξάνει τις πιθανότητες του Παναθηναϊκού να πετύχει τους στόχους του.