Ομπράντοβιτς: Το μπρελόκ που… κουδούνιζε και το ποτέ μη λες ποτέ

Φόρτωση Text-to-Speech…

Τα λάβαρα είναι για μένουν. Ενίοτε, είναι και για να… κατεβαίνουν. Στο ΟΑΚΑ υπάρχουν μπόλικα από δαύτα. Αν, εκτός από εικόνα, είχαν και φωνή, θα αφηγούνταν ιστορίες θριάμβων, στιγμών που έμειναν στην ανεξίτηλες στους οπαδούς του Παναθηναϊκού. Από τα επτά ευρωπαϊκά τρόπαια του «τριφυλλιού», τα πέντε φέρουν την υπογραφή του κορυφαίου προπονητή που κάθισε στον πάγκο οποιασδήποτε ομάδας των «πράσινων», σε οποιοδήποτε άθλημα. Του κόουτς που έχει αποκληθεί «άρχοντας των δαχτυλιδιών» και θεωρείται ο καλύτερος – σίγουρα ο πιο πετυχημένος – στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Στα 13 χρόνια της (πρώτης, πια) συνεργασίας του «Ζοτς» με τον Παναθηναϊκό, τα πέντε λάβαρα πρωταθλητή Ευρώπης θυμίζουν το ένδοξο παρελθόν. Υπάρχει, ωστόσο, από εκείνη τη περίοδο μεταξύ 1999 και 2012 και μία εικόνα δίχως να συνοδεύεται από τρόπαιο. Μία «παγωμένη» πόζα που έχει μείνει κάτι παραπάνω από ζεστή στη μνήμη των «πράσινων» φίλων της ομάδας, με τις δύο, μετά τους Παύλο και Θανάση Γιαννακόπουλο, πιο συμβολικές προσωπικότητες της πορτοκαλί ιστορίας του συλλόγου. Μία φωτογραφία που δεν είναι στην οροφή του ΟΑΚΑ, με λεζάντα μία χρονολογία και πόλη…

Η αγκαλιά του Ζέλικο Ομπράντοβιτς με τον Δημήτρη Διαμαντίδη, στις 8 Μαΐου 2011 στη Βαρκελώνη, μερικά δευτερόλεπτα πριν από το τέλος του τελικού του Final Four με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ και την κατάκτηση του τροπαίου!