Ο Νίκος Αθανασίου γράφει για την ποδοσφαιρική «αυτοκτονία» του Παναθηναϊκού απόψε στο ΟΑΚΑ κόντρα στη Χράντετς Κράλοβε.
Απίθανα πράγματα απόψε στο ΟΑΚΑ! Ο Παναθηναϊκός αυτοκτόνησε ποδοσφαιρικά. Αυτοκτόνησε. Έχοντας μετά από ένα εκρηκτικό ξεκίνημα στο δεύτερο ημίχρονο σκορ πρόκρισης(2-0) χάρη στον φοβερό και τρομερό σε εκείνο το διάστημα, Ανδρέα Τεττέη που διέλυσε την αντίπαλη άμυνα, κατάφερε όχι μόνο να μην υπερασπιστεί το προβάδισμά του, όχι μόνο να μην κρατήσει έστω για ένα ματς ανέπαφη την εστία του(πέμπτο σερί ματς που δέχεται γκολ) αλλά κατάφερε να δεχθεί δύο τέρματα και να ταξιδέψει στη Τσεχία για τελικό ευρωπαϊκής επιβίωσης το βράδυ της επόμενης Πέμπτης. Κι ενώ κρατούσε το εισιτήριο για την league phase του Conference League μέχρι το 89′ στα δικά του χέρια, όντας ανώτερος από το ξεκίνημα και πολύ καλύτερος από το 46′ μέχρι και το 70′.
Kαι την πάτησε γιατί, υποτίμησε τον αντίπαλό του. Δεν πίστεψε ότι θα αντιδράσει, πίστεψε πως μετά το δεύτερο γκολ θα καταρρεύσει η Χράντετς, διατήρησε το 4-4-2 σε διάστημα όπου το κέντρο του ήταν εκτός αγώνα λόγω κόπωσης(Καμαρά στο χειρότερο του ματς εξαρχής), από το 75′ και μετά οι Τσέχοι χτυπούσαν τα… καμπανάκια το ένα μετά το άλλο, όμως, ο Τζέικομπ Νίστρουπ έβαλε μπροστά το 3-0 και όχι την διασφάλιση των κεκτημένων, σε σημείο του ματς όπου ήταν εμφανές το πρόβλημα της ομάδας του.
Ο Παναθηναϊκός από το 70′ και μετά δεν κρατούσε την μπάλα στα δικά του πόδια, αντιμετώπισε πολλά ανασταλτικά προβλήματα, «κόπηκε» στη μέση και οι αλλαγές δημιούργησαν πολλά περισσότερα προβλήματα από αυτά που έλυσαν. Είτε οι φιλοξενούμενοι σκόραραν είτε όχι, από το 70′ μέχρι το 95′ οι «πράσινοι» ήταν κάκιστοι και δεν βοηθήθηκαν καθόλου από τις αποφάσεις που ήρθαν από τον πάγκο. Η εικόνα κι όχι το αποτέλεσμα «φώναζαν» για είσοδο ενός ή και δύο κεντρικών χαφ(Κοντούρης, Τσέριν).
Αντί αυτών, Ραστόντερ και Γιάγκουσιτς, με τον Καμαρά και τον Τσιριβέγια να έχουν «αδειάσει», να παραμένουν στο χορτάρι και τον Παναθηναϊκό να έχει «ανοίξει» πάρα πολύ τις γραμμές του. Ένα δικό του παιχνίδι, το Τριφύλλι το έκανε… δώρο στους Τσέχους. Με ισοπαλία που για εκείνους είναι σαν νίκη βάσει της εικόνας του αγώνα και της επιστροφής από το 2-0. Σε ένα δείγμα πέντε αγώνων, το οποίο είναι μεγάλο για ξεκίνημα της σεζόν, ο Παναθηναϊκός έχει σοβαρά ανασταλτικά προβλήματα και πρέπει να τα λύσει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, έπαιξε και πάλι απόψε με την… φωτιά και την πάτησε.
Σε σημείο της χρονιάς που είναι ξεκάθαρο πως ο Παναθηναϊκός χρειάζεται χρόνο για να έχει ομοιογένεια και «χημεία» σε επιθυμητά επίπεδα, και πάνω από όλα θέλει αρκετή δουλειά ανασταλτικά, παίρνεις το 2-0, λες «ευχαριστώ», το «σβήνεις» το ματς και πας παρακάτω. Κανείς δεν θα σου πει το παραμικρό.
Σε αυτό το σημείο, γιατί ποτέ κανείς δεν παίζει μόνος του, η Χράντετς έδειξε χαρακτήρα, προσωπικότητα, αντέδρασε, κυνήγησε την τύχη της μέχρι το τέλος και δικαιώθηκε. Έφτιαξε φάσεις, είχε μεγάλες στιγμές, δοκάρια. Πέτυχε το 2-1 στο 89′, βρήκε κόντρα επίθεση με καλές προϋποθέσεις και φάουλ έξω από την περιοχή από την τρίτη μεγάλη ποδοσφαιρική ανοησία του Καμαρά και η τύχη της χαμογέλασε για να πετύχει και δεύτερο γκολ στη τελευταία φάση του αγώνα.
Σε ατομικό επίπεδο ο Λιβάι Γκαρσία ήταν δημιουργικά μία ομάδα μόνος του στο πρώτο ημίχρονο. Μόνιμη πηγή κινδύνων. Ο Τεττέη διέλυσε την αντίπαλη άμυνα με δύο γκολάρες που έβαλαν μπροστά τον Παναθηναϊκό στο σκορ σε ένα βράδυ όπου οι υπόλοιποι μεσοεπιθετικοί, είτε βασικοί είτε αναπληρωματικοί, δεν βοήθησαν. Πολύ κακό ματς από τον Καμαρά, ο Τσιριβέγια όσο είχε δυνάμεις ήταν καλός, δημιουργώντας το 2-0, λίγες καλές στιγμές ο Ταμπόρδα, ξανά σταθεροί οι δύο Ολλανδοί στο κέντρο της άμυνας και λίγα πράγματα από Κυριακόπουλο ενώ ο Κάτρης ήταν μια χαρά αλλάζοντας τον Κάτρη. Ο Πένια «εκτελέστηκε» και τις δύο φορές, με την άμυνά του να τον αφήνει εκτεθειμένο.
Αντί επιλόγου: Η ταπεινή μας άποψη είναι πως ο Παναθηναϊκός ψάχνει «λάθος» παίκτη στην αγορά. Από όσα βλέπουμε μέχρι στιγμής, δεν του λείπει ένα «8άρι», που έτσι κι αλλιώς έχει πάρει τον Κάνγκουα, ο οποίος θα δώσει πράγματα που λείπουν, ειδικά στο δημιουργικό/εκτελεστικό κομμάτι. Φαίνεται πως το Τριφύλλι έχει ανάγκη από έναν «σκύλο» στον άξονα, ο οποίος θα βάλει τρεξίματα, εντάσεις, επιθετικότητα στα μαρκαρίσματα, κλεψίματα, επανακτήσεις και ας μην είναι τόσο τρομερός με την μπάλα στα πόδια