Φόρτωση Text-to-Speech…
Πλέον το πώς βλέπει κανείς έναν ποδοσφαιρικό αγώνα υψηλού επιπέδου που έχει και ελληνικό ενδιαφέρον ίσως έχει μετατραπεί σε ένα ποτήρι που άλλοι το βλέπουν μισογεμάτο κι άλλοι μισοάδειο, ανάλογα με τις ποδοσφαιρικές τους προσλαμβάνουσες, τις σκοπιμότητες, τη στοιχειώδη γνώση του αντικειμένου ή την περίφημη επικοινωνιακή πολιτική που έχει εισβάλει στο άθλημα. Ο Ολυμπιακός το βράδυ της Τρίτης με τι σκεπτικό κατέβηκε στο γήπεδο σύμφωνα με το ρόστερ του, τις προσθαφαιρέσεις του και κυρίως σύμφωνα με το τι ήθελε –ή τι φοβόταν– ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ; Αν κατέβηκε για να κερδίσει, τουλάχιστον έχασε ένα ημίχρονο με μια φοβική ενδεκάδα και χωρίς στοιχειώδη επιθετικό προσανατολισμό και αυτοματισμούς. Αν κατέβηκε για να μη χάσει, παρ’ όλίγον να μην πετύχει ούτε αυτό. αφού στις τέσσερις τελικές των Ολλανδών κινδύνεψε να δεχθεί γκολ και να βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο περισσότερο απ’ ό,τι είναι τώρα, για τη ρεβάνς.
Με βάση τις δηλώσεις Μεντιλίμπαρ μετά το ματς, φανερά ο Βάσκος τεχνικός, κόντρα στη λογική του «επιθυμώ νίκη από το πρώτο ματς» και «παίζω στο γήπεδό μου», θέλησε να μη χάσει το ματς – ας το περιορίσουμε στο ότι θέλησε να μη δεχθεί γκολ. Αρα είναι επιτυχημένος. Στις λίγες φλύαρες τελικές ενέργειες των αντιπάλων του όρθωνε μια ισχυρή αλληλοκάλυψη και πετύχαινε να δημιουργεί ένα κομφούζιο μέσα στην περιοχή του για να μη δεχθεί γκολ – και δεν δέχθηκε. Το μη χείρον βέλτιστον, λοιπόν. Τότε γιατί αποδοκιμάστηκε με τη λήξη η ομάδα σας, κύριε Μεντιλίμπαρ; Μήπως γιατί ο κόσμος βλέπει κάτι που δεν του αρέσει στο πώς στήνεται στο γήπεδο και αναπτύσσεται ο Ολυμπιακός; Ας δούμε το δεύτερο σενάριο, για να καταλάβουμε τι δεν πάει καλά στο βασίλειο.
Οι μπαλαδόροι έμειναν στον πάγκο
Ποιος παίκτης από την αρχική ενδεκάδα του Μεντιλίμπαρ θα μπορούσε να είναι ο άξονας δημιουργικού παιχνιδιού; Να φτιάξει παιχνίδι ο Ολυμπιακός για να βάλει γκολ και όχι να είναι το μυαλό του σε κλείσιμο χώρων και –η γνωστή γάγγραινα– σε σέντρες; Ο Τσικίνιο; Μα έπαιζε πίσω από τον απομονωμένο Ελ Κααμπί, χωρίς να περνάει η μπάλα καν από τα πόδια του και, αν έφτανε σε αυτόν, η στατική του αγωνιστική συμπεριφορά δεν εγγυόταν καμία δημιουργία. Ο Μουζακίτης; Είναι στενόχωρο να βλέπεις ότι το μεγαλύτερο ταλέντο της τελευταίας τριετίας εντός αθηνοκεντρικού ποδοσφαίρου είναι στάσιμο, είναι στατικό στα ρηχά, λειτουργεί πλέον χωρίς την τεράστια αυτοπεποίθηση της πρώτης σεζόν και αρκείται σε κίνηση σε δέκα μέτρα με κοντινές πάσες. Ουδεμία δημιουργία. Ο Ρόκα; Από πού κι ως πού ο Ρόκα να ξεκινήσει στο ματς αυτό χωρίς επίσημη συμμετοχή και να μένει στον πάγκο ο Ζέλσον Μάρτινς; Η απουσία του Εσε, τόσο σημαντική όπως ξέρουμε, από ποιον καλύφθηκε; Από τον κανέναν. Γιατί έμειναν στον πάγκο και ο μπαλαδόρος Ζότα Σίλβα και ο Κώστας Φορτούνης – ο τελευταίος, δε, δεν χρησιμοποιήθηκε ούτε δευτερόλεπτο; Ποιος θα έκανε παιχνίδι για ευκαιρίες για τον Ολυμπιακό; Κάποια στιγμή ο ρεπόρτερ αγωνιστικού χώρου της τηλεοπτικής μετάδοσης μετέφερε την πρεμούρα του Μεντιλίμπαρ να πηγαίνει η μπάλα στον Ελ Κααμπί. Αν προσπεράσουμε το θέμα «έλλειψη επιθετικών» που θα δούμε παρακάτω, τι σημαίνει ποδοσφαιρικά ο τακτικός σχεδιασμός «να πάει η μπάλα στον Ελ Κααμπί»; Να πάει από σέντρα του Ροντινέι; Σέντρες. Να πάει από σέντρα του Ρόκα; Σέντρες. Να πάει κατευθείαν από σαραντάρες μπαλιές μέχρι και από τον Κάρμο; Δεκαετία 1960.
Πώς να πάει η μπάλα στον Ελ Κααμπί, όταν δεν έχεις τον στοιχειώδη μπαλαδόρο στον άξονα να αλλάξει πάσες να δημιουργήσει, να κάνει ένα-δύο, παιχνίδι με την μπάλα κάτω, για να σπάσεις την πυκνή διάταξη των Ολλανδών; Ας μη γελιόμαστε, ο αυτοματισμός στο παιχνίδι του Ολυμπιακού δεν ήταν ποτέ το φόρτε του Μεντιλίμπαρ. Τώρα προστέθηκε και ένα νέο σκεπτικό. Κρατάω τους «καλούς» στον πάγκο και τους βάζω όλους μαζί στο 55ο λεπτό. Αυτό τι κόλπο είναι; Κοιμίζω τους αντιπάλους και τους αιφνιδιάζω στα 55 λεπτά; Ή, μάλλον, καταλαβαίνω ότι τίποτα δεν τραβάει δημιουργικά και αλλάζω μυαλό για να μην έχω χάσει όλο το ματς – ας έχω χάσει ένα άχρηστο ημίχρονο.
Το ρόστερ και η επίκληση του Σεπτεμβρίου
Τι συννενόηση έχει γίνει ανάμεσα σε διοίκηση και Μεντιλίμπαρ για τον σχηματισμό του ρόστερ και τις επιλογές για μια ισχυρή ενδεκάδα που θα παρουσιαζόταν στη γνωστή εξαρχής ημερομηνία ευρωπαϊκού αγώνα στις 4 Αυγούστου; Σύμφωνα με την επικοινωνιακή πολιτική, ο Μεντιλίμπαρ είναι υπεύθυνος. Σύμφωνα με τα δεδομένα, ένας συνδυασμός και των δύο πλευρών είναι ο πλέον αρμόδιος για το ρόστερ αυτής της ημερομηνίας ενόψει ΑΥΤΗΣ της αγωνιστικής υποχρέωσης στην Ευρώπη. Και τι ακούσαμε στις τηλεοπτικές δηλώσεις προ αγώνα που μεταδόθηκαν ενόψει της ευρωπαϊκής υποχρέωσης των Πειραιωτών; Οτι είναι κάτι συνηθισμένο να μην είναι το οριστικό ρόστερ αυτό του Αυγούστου, αλλά να ετοιμάζεται μια ομάδα «ενόψει Σεπτεμβρίου». Δηλαδή, γίνονταν φιλικά κι έπαιζε ο Μασούρας που τελικά φεύγει για Σαουδική Αραβία, ο Ορτέγκα που έφυγε για Αργεντινή, ο Αντρέ Λουίζ που πάει Ηνωμένες Πολιτείες και ο Ταρέμι με τον Γιάρεμτσουκ που δεν μπήκαν στη λίστα. Κι αυτός είναι προγραμματισμός, γιατί τον Σεπτέμβριο θα δούμε την οριστική εικόνα. Κι ο Αύγουστος; Δεν έχει ψυχή ο Αύγουστος; Δεν είναι ευρωπαϊκή υποχρέωση υψίστης σημασίας ο αγώνας με τη Ναϊμέγκεν; Δεν πλήρωσε κόσμος λεφτά για να δει το ματς; Δεν αγωνιά για τη ρεβάνς; Τόσο άνευ σημασίας είναι ότι αν χτύπαγε ο Μπρούνο, θα έπρεπε να επιστρατευτεί ο Πιρόλα ως αριστερό μπακ επειδή ο βασικός στα φιλικά Ορτέγκα έφυγε; Τόσο άνευ σημασίας είναι ότι αν «κλάταρε» στο ματς ο Ελ Κααμπί δε θα υπήρχε επιθετικός –ούτε στη ρεβάνς θα υπάρχει– να παίξει, επειδή αποκλείστηκαν από τη λίστα οι Γιάρεμτσουκ και Ταρέμι που έπαιζαν στα φιλικά;
Απλές ερωτήσεις για μια αλλόκοτη κατάσταση που αντιμετωπίζεται ως φυσιολογική από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα γύρω από τον Ολυμπιακό, τον οποίο όμως όλοι θέλουν να τον δουν να προκρίνεται, να παίρνει βαθμούς για την Ελλάδα, να μπαίνει στη League Phase του Champions League και να αξιοποιεί τον πλούτο του, τη φήμη του και την ευρωπαϊκή εμπειρία. Το ποδόσφαιρο δεν είναι σινεμά να λες «Ραντεβού τον Σεπτέμβρη». Εχει και θερινή βερσιόν. Παίζεται και τον Αύγουστο.