Ο Νίκος Αθανασίου γράφει στο Gazzetta για την νίκη του Παναθηναϊκού επί του Άρη, τους πρωταγωνιστές αυτής, εκείνους που απογοήτευσαν κι ένα μάθημα για το μέλλον.
Ο Παναθηναϊκός έχει πατήσει το mode του νικητή μετά το Φάληρο και δεν σταματά πουθενά, φτάνοντας τις πέντε σερί νίκες, πέτυχε το 3/3 στο Κύπελλο Ελλάδος και είναι φαβορί για μια θέση στην τετράδα που οδηγεί στα προημιτελικά του θεσμού. Μόνο αυτά; Φυσικά και όχι. Καταφέρε να νικήσει τον Άρη με 2-1 στο ΟΑΚΑ, παίζοντας με τα… δεύτερα, με δέκα αλλαγές στην ενδεκάδα σε σχέση με το Πανθεσσαλικό, με τους περισσότερους βασικούς του είτε στον πάγκο είτε στις κερκίδες, οι οποίοι γέμισαν τις μπαταρίες τους ενόψει του μεγάλου, του σπουδαίου κυριακάτικου ντέρμπι κορυφής με την ΑΕΚ στη Καλογρέζα. Το σύνολο του Τζέικομπ Νίστρουπ παρά το γεγονός πως δεν είχε την απαιτούμενη συνοχή και τις ιδανικές συνεργασίες, την χημεία με έντεκα παιδιά που δεν έχουν ξαναπαίξει ποτέ μαζί, κατάφερε να έχει τις πιο σημαντικές ευκαιρίες για γκολ, να απειλήσει περισσότερο και στο τέλος να πάρει το παιχνίδι, καθώς ήταν εκείνος που είχε τον τρόπο να ξεκολλήσει το ματς από την ισορροπία του 1-1 και να φτάσει στους τρεις βαθμούς της νίκης.
Ο φανταστικός στο πρώτο μέρος Λουζά με… άρρωστες κάθετες μεταβιβάσεις ήταν ο κύριος λόγος που ο Παναθηναϊκός πήγε στα αποδυτήρια με προβάδισμα. Ο Μαροκινός μέσος ήταν απολαυστικός, στο 10′ έβγαλε τον Κοντούρη φάτσα με το γκολ και ο Έλληνας μέσος με ωραία προσποίηση και πλασέ άνοιξε το σκορ. Κάτι που δεν κατάφερε να κάνει, δηλαδή να σκοράρει, ο Πελίστρι στο 43′ μετά από τρομερή μπαλιά του Λουζά. Σε ένα μοιρασμένο πρώτο μέρος, ο Άρης ανέβηκε μετά το 30′ και στο 44′ ο Πένια ήταν εκεί για να απομακρύνει την ενέργεια του Μιρ, όπως και στο 45′ το σουτ του Χαρούπα, ο οποίος στην αρχή της φάσης έχει πάρει την μπάλα… αγκαλιά αλλά ο Τσακαλίδης θα νόμιζε πως παίζονταν τα ”μήλα” και δεν σφύριξε τίποτα.
Ο Παναθηναϊκός από το 46′ μέχρι το 60′ δεν πατούσε καλά, ο Άρης ήταν καλύτερος αλλά όχι απειλητικός και η στιγμή η μεγάλη για γκολ ήταν… καταπράσινη. Ο Αντίνο, όμως, νικήθηκε από τον Βέλιο σε ένα κλασσικό τετ α τετ. Όταν δεν καθαρίζεις το ματς με δεύτερο γκολ και όταν ο Τσιριβέγια κάνει ένα τραγικό λάθος στη μεσαία γραμμή, θα έρθει ο Καντεβέρε στο 65′ να φέρει το ματς στα ίσια.
Με το ματς στην απόλυτη ισορροπία, ο Παναθηναϊκός με κορυφαίο και δραστήριο τον Λιβάι που ήρθε από τον πάγκο, απείλησε την εστία του Άρη, έφτιαξε καλές συνεργασίες και στιγμές αλλά δεν είχε σωστές τελικές αποφάσεις. Ο Νίστρουπ έδειχνε από τον πάγκο το πόσο πολύ θέλει το ματς, οι παίκτες του ανταποκρίθηκαν και στο 89′ μετά από σέντρα του Κυριακόπουλου ο Ραστόντερ πέτυχε ένα τρομερό γκολ με τακουνάκι και χάρισε την νίκη στο Τριφύλλι. Κανονική… κόμπρα!
Πέρα από την νίκη, ένα από τα ζητούμενα ήταν η ανταπόκριση, η εικόνα, η απόδοση των παικτών που έπαιξαν απόψε ερχόμενοι από το βάθος του πάγκου. Ο Νίστρουπ είδε σίγουρα κάποιους να κερδίζουν την εμπιστοσύνη του και κάποιους άλλους να μην είναι αυτοί που πρέπει, έχοντας το ελαφρυντικό πως μπήκαν για να δείξουν πράγματα σε μία πειραματική ενδεκάδα.
Λίγα πράγματα από τον Τσάπρα στα δεξιά και ειδικά στο δυνατό του επιθετικό κομμάτι, μέτριος και με λάθη απόψε ο Πάλμερ, κακός ο Τσιριβέγια με χοντρό λάθος στο γκολ του Άρη, απλή αναφορά στο ματς ο Γιάγκουσιτς και ο… κλασσικός Πελίστρι με τα γνωστά κάκιστα τελειώματά του. Υπήρχαν απαιτήσεις, δεν πέρασαν τον πήχη.
Ο Κοντούρης πέτυχε το 1-0 και το πρόσημό του είναι θετικό, όπως κι εκείνο του Κάτρη που ήταν καλός. Ο Ραστόντερ είναι ξανά ο πλέον κερδισμένος, καθώς πέτυχε το γκολ της νίκης, ήταν ”μέσα” στο ματς και κάθε φορά που ο Νίστρουπ του δίνει χρόνο συμμετοχής, του φωνάζει πως αξίζει περισσότερο.
Πάμε τώρα και στο μάθημα που πρέπει να πάρει ο Παναθηναϊκός από το σημερινό παιχνίδι.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ σε καταστάσεις 2vs1 με τον αντίπαλο τερματοφύλακα να μην σπάει η μπάλα στον αμαρκάριστο παίκτη για να σιγουρέψει το γκολ. Το πόσα γκολ θα γράψει ο φωτεινός πίνακας δίπλα στο σήμα της ομάδας, είναι 10000000% πιο σημαντικό από την προσωπική στατιστική.
Ο Αντίνο όσο ωραία ενέργεια κάνει στο 60′, όσο και αν θέλει να σκοράρει, είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ να την δώσει στον Τσάπρα προ κενής εστίας. Δεν το κάνει, δεν έρχεται το 2-0 και σε πέντε λεπτά, επειδή το ποδόσφαιρο ξέρει και τιμωρεί, έρχεται το 1-1. Ακριβώς το ίδιο κάνει και ο Ραστόντερ μετά το 2-1 στις καθυστερήσεις. Έχεις επιλογές με καλύτερο οπτικό πεδίο, δώσε την μπάλα γιατί κάθε γκολ μετρά, έχει αξία και σημασία στη league phase του Κυπέλλου Ελλάδος.
Όταν ο κορυφαίος παίκτης στην ιστορία του αθλήματος, ο Λιονέλ Μέσι, σε αυτές τις φάσεις δεν πόνταρε στο μυθικό τελείωμα του αλλά σιγούρευε το γκολ, δεν μπορεί να υπάρξει καμία δικαιολογία…
Υ.Γ1: Δεν γίνεται το βράδυ της Κυριακής να μην είναι ΚΑΤΑΜΕΣΤΟ το ΟΑΚΑ. Το στάδιο πρέπει να είναι έδρα, να είναι Λεωφόρος και ο Παναθηναϊκός να παίξει σε ένα καμίνι που θα τον σπρώξει στην νίκη επί της ΑΕΚ και στη παραμονή στη κορυφή.