Live / Φωτιές: Ολες οι εξελίξεις από τα πύρινα μέτωπα

WWF Ελλάς: Περισσότερα από 180.000 στρέμματα κάηκαν

Με βάση τις πρώτες διαθέσιμες δορυφορικές εκτιμήσεις, από τα τέλη Ιουλίου έως και σήμερα έχουν ήδη επηρεαστεί περισσότερα από 180.000 στρέμματα στις μεγαλύτερες πυρκαγιές σε Κρήτη, Πάρο, νότια Βοιωτία και δυτική Αττική. Καθώς εκκρεμούν οι τελικές χαρτογραφήσεις για αρκετές ακόμη πληγείσες περιοχές, η συνολική καμένη έκταση από τις πυρκαγιές αυτής της περιόδου εκτιμάται ότι μπορεί να ξεπεράσει τα 200.000 στρέμματα. Παράλληλα, πάνω από 10.000 πολίτες και επισκέπτες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες και τα καταλύματά τους, ενώ οι πυρκαγιές προκάλεσαν εκτεταμένες ζημιές σε κατοικίες, αγροτικές εγκαταστάσεις, καλλιέργειες, ελαιώνες, υποδομές και τοπικές επιχειρήσεις, επιβαρύνοντας σημαντικά τις τοπικές κοινωνίες και οικονομίες.

Ενα μεγάλο μέρος των καμένων εκτάσεων αφορά μακία βλάστηση, φρυγανικά οικοσυστήματα και πευκοδάση, τα οποία διαθέτουν φυσικούς μηχανισμούς αναγέννησης μετά από πυρκαγιά. Ωστόσο, η φυσική αυτή δυνατότητα δεν αποτελεί από μόνη της εγγύηση αποκατάστασης. Η ένταση της καύσης, η ξηρασία, η διάβρωση, η έντονη βόσκηση, η απώλεια εδάφους και κυρίως, οι αλλεπάλληλες πυρκαγιές στις ίδιες περιοχές μπορούν να μεταβάλουν μόνιμα την πορεία ανάκαμψης ενός οικοσυστήματος.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι περιοχές που έχουν καεί ξανά σε διάστημα μικρότερο των 20 ετών και αποτελούν τη σημαντικότερη προτεραιότητα για την εκτίμηση της δυνατότητας φυσικής αναγέννησης. Η δυτική Αττική αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα, καθώς η συχνότητα των πυρκαγιών μειώνει σημαντικά την ικανότητα των δασικών οικοσυστημάτων να ανακάμψουν φυσικά, αυξάνοντας τον κίνδυνο μόνιμης υποβάθμισης και ερημοποίησης. Ειδικότερα, στην πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στα τέλη Ιουλίου κάηκαν συνολικά 102.000 στρέμματα. Από αυτά, τα 28.280 στρέμματα είχαν καεί ξανά μέσα στην τελευταία εικοσαετία (Χάρτης 1), γεγονός που αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο αποτυχίας της φυσικής αναγέννησης και ενδέχεται να καταστήσει αναγκαίες στοχευμένες παρεμβάσεις αποκατάστασης.

Καθοριστικό ρόλο, ωστόσο, παίζει και το είδος της βλάστησης που επλήγη. Ορισμένα είδη, όπως η ελάτη που υπήρχε στη δυτική Αττική, δεν διαθέτουν μηχανισμούς προσαρμογής στη φωτιά και δυσκολεύονται να ανακάμψουν ακόμη και έπειτα από ένα μόνο περιστατικό. Συγκεκριμένα, περίπου 2.000 στρέμματα της καμένης έκτασης αφορούν περιοχές με παρουσία ελάτης (Χάρτης 2). Συνεπώς, η συνολική έκταση που ενδέχεται να αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες φυσικής αποκατάστασης στη δυτική Αττική υπερβαίνει τα 30.000 στρέμματα.

Αντίστοιχα, πρέπει να μας απασχολήσει η επαναλαμβανόμενη εκδήλωση πυρκαγιών στην Κεφαλονιά καθώς τμήματα της περιοχής έχουν πληγεί επανειλημμένα από πυρκαγιές σε σύντομο χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα να δημιουργείται αυξημένος κίνδυνος υποβάθμισης της βλάστησης.

Οι επιπτώσεις στην άγρια ζωή αφορούν κυρίως είδη με περιορισμένη δυνατότητα διαφυγής, όπως ερπετά, αμφίβια, ασπόνδυλα και νεοσσοί πτηνών. Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα σοβαρή στην Αττική, όπου η πανίδα έχει ήδη χάσει μεγάλες εκτάσεις ενδιαιτημάτων τα τελευταία χρόνια. Πολλά κατοικίδια και κτηνοτροφικά ζώα χάθηκαν επίσης στις συγκεκριμένες πυρκαγιές.