Φόρτωση Text-to-Speech…
Υπάρχει κάτι σχεδόν μαγικό στις «φιλοσοφικές συζητήσεις των διακοπών». Οταν κάποιος βγαίνει για λίγο από τον ρυθμό της πόλης και αφήνει πίσω του τις επαγγελματικές υποχρεώσεις, οι κουβέντες που ανταλλάσσει με τους δικούς του ανθρώπους αποκτούν συχνά άλλη ποιότητα. Εκεί που περιμένεις απλώς να ξεκουραστείς, βρίσκεις τον εαυτό σου να μιλάει για φόβους, επιθυμίες και σκέψεις που συνήθως δεν έχουν θέση στην καθημερινότητα. Στην απλή συνθήκη δίπλα στο κύμα, με τον χρόνο να κυλάει πιο αργά, αναδύονται αλήθειες που συχνά μένουν κρυμμένες τον υπόλοιπο χρόνο – μικρές, προσωπικές παραδοχές που χρειάζονται τον χώρο τους για να εμφανιστούν.
Αυτός ακριβώς είναι ο πυρήνας της παράστασης «Kit επιβίωσης», σε κείμενο των Νεφέλης Μαϊστράλη και Θανάση Ζερίτη, με τον τελευταίο να υπογράφει και τη σκηνοθεσία. Το έργο παρουσιάζεται σήμερα και αύριο στο Ρωμαϊκό Ωδείο Νικόπολης, στην Πρέβεζα, στο πλαίσιο του θεσμού «Ολη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός», και παρακολουθεί δύο φίλους που, μέσα σε ένα καλοκαιρινό κάμπινγκ, έρχονται αντιμέτωποι με μια βαθιά κρίση αξιών και ταυτότητας, ξετυλίγοντας ενδόμυχες σκέψεις, με σκοπό να αναθερμάνουν τη σχέση τους.
«Η σκηνική συνθήκη –δύο φίλοι μόνοι τους σε διακοπές– επιτρέπει να φανεί μια πιο ουσιαστική πλευρά της ανδρικής σχέσης, πέρα από τα στερεότυπα», λέει ο σκηνοθέτης Θανάσης Ζερίτης.
«Οταν ανακοινώθηκε το θέμα τού Ολη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός, που επικεντρώνεται στον άνθρωπο, αρχίσαμε να ψάχνουμε ποιο κείμενο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αφετηρία. Το πρώτο που μας ήρθε στο μυαλό ήταν το “Εις εαυτόν” του Μάρκου Αυρήλιου. Η Νεφέλη Μαϊστράλη το πρότεινε ως έναν μικρό οδηγό για το πώς μπορεί κανείς να γίνει καλύτερος άνθρωπος και από εκεί ξεκίνησε η ιδέα για την παράσταση», εξηγεί ο σκηνοθέτης. «Μέσα από τη συζήτηση καταλήξαμε ότι θέλουμε να γράψουμε μια ιστορία για δύο νέους ανθρώπους που προσπαθούν να καταλάβουν τι είναι αυτό που έχουμε χάσει σήμερα ως κοινωνία. Τι μας απομακρύνει από την ανθρώπινη πλευρά μας; Η βασική διαπίστωσή μας ήταν ότι δεν δίνουμε χρόνο στη σκέψη μας και δεν επενδύουμε στον ουσιαστικό διάλογο, ακριβώς γιατί δεν προλαβαίνουμε», συνεχίζει.
Για τον σκηνοθέτη, αλλά και για μελετητές του Μάρκου Αυρήλιου, το «Εις εαυτόν» –κείμενο που γράφτηκε την τελευταία δεκαετία της ζωής του, μεταξύ 170 και 180 μ.Χ., το οποίο τονίζει τη σημασία της αντιμετώπισης των δυσκολιών με ψυχραιμία, της κοινωνικής προσφοράς και της συνειδητοποίησης του εφήμερου της ζωής– λειτουργεί ως η αρχή της αυτοβελτίωσης. «Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελεί ένα πρώτο έργο αυτοπαρατήρησης που δίνει στους δύο ήρωες αφορμές για να ανοίξουν συζητήσεις εις βάθος. Ο ένας από τους δύο χαρακτήρες στην παράσταση έχει διαβάσει το βιβλίο και με όχημα αυτό προσπαθεί να φέρει στην επιφάνεια όχι μόνο δικές του σκέψεις, αλλά και του συνομιλητή του», σημειώνει ο σκηνοθέτης.
Οταν τον ρωτάμε αν η αυτοβελτίωση είναι πράγματι μια θετική διαδικασία ή αν έχει εξελιχθεί σε μια τάση που συχνά στρέφεται κατά του εαυτού, ο κ. Ζερίτης απαντάει: «Ο,τι γίνεται καταχρηστικά μπορεί πράγματι να λειτουργήσει κατά σου. Παρ’ όλα αυτά, δεν μου φαίνεται κακό να διαβάζεις για να αυτοβελτιωθείς, ούτε να κάνεις ψυχανάλυση, ούτε να δουλεύεις με τον εαυτό σου. Ολη αυτή την τάση την αντιμετωπίζω θετικά. Οσα χρόνια έχουμε μπροστά μας, στόχος μας ας είναι να γίνουμε καλύτεροι – κάτι που, κατά κάποιον τρόπο, υπαγορεύει και η στωική σκέψη».
Ενα ακόμη θέμα που αναδεικνύεται στην παράσταση είναι η φιλία ανάμεσα σε δύο άνδρες και ο τρόπος που επικοινωνούν μεταξύ τους. «Η σκηνική συνθήκη –δύο φίλοι μόνοι τους σε διακοπές– επιτρέπει να φανεί μια πιο ουσιαστική πλευρά της ανδρικής σχέσης, πέρα από τα στερεότυπα. Το κυρίαρχο αφήγημα θέλει τους άνδρες να μιλούν είτε για ποδόσφαιρο είτε για πιο επιφανειακά θέματα ερωτικών σχέσεων», σχολιάζει ο σκηνοθέτης και καταλήγει: «Αυτό που επιχειρούμε να δείξουμε είναι ότι η ανάγκη για πραγματική, ουσιαστική επικοινωνία δεν έχει φύλο, αλλά είναι ανθρώπινη και κοινή σε όλους».
*«Kit επιβίωσης», 26-27/8, Ρωμαϊκό Ωδείο Νικόπολης, Πρέβεζα.