Φόρτωση Text-to-Speech…
Στο μεσαιωνικό κάστρο Schloss Brunnenburg, κοντά στα σύνορα βόρειας Ιταλίας και Αυστρίας, εκεί όπου χτυπούσε για δεκαετίες η καρδιά του κέντρου μελέτης του έργου του Eζρα Πάουντ, άφησε την τελευταία της πνοή η κόρη του, Μαίρη ντε Ράχεβιλτζ, στις 24 Ιουλίου, σε ηλικία 101 ετών.
Ο θάνατός της, που γνωστοποιήθηκε από το Ezra Pound Society, κλείνει τον κύκλο μιας μυθιστορηματικής διαδρομής, με την ίδια να έχει δημιουργήσει μια προσωπική πνευματική κληρονομιά αποφεύγοντας να μείνει στη σκιά του πατέρα της, τον οποίο όμως υπερασπίστηκε σθεναρά.
Γεννημένη το 1925, καρπός της εξωσυζυγικής σχέσης του ποιητή με τη βιολίστρια Ολγα Ρουτζ, η Ντε Ράχεβιλτζ δεν μεγάλωσε σε κάποιο καλλιτεχνικό σαλόνι. Οι γονείς της, προσηλωμένοι στην καριέρα τους, την έδωσαν αμέσως σε ένα ζευγάρι φτωχών αγροτών στο Τιρόλο της Αυστρίας, για να αναλάβουν την ανατροφή της. Κάπως έτσι, η μετέπειτα ακαδημαϊκός και ποιήτρια πέρασε τα πρώτα της χρόνια ως αγρότισσα μιλώντας τη γερμανική διάλεκτο της περιοχής.
Η μετάφραση
Σύμφωνα με ρεπορτάζ των New York Times, η μητέρα της εμφανιζόταν σπάνια στη ζωή της, ενώ ο Πάουντ την επισκεπτόταν μόνο περιστασιακά ή την έπαιρνε μαζί του σε σύντομα ταξίδια του στη Βενετία. Παρά την απόστασή τους, η Μαίρη ντε Ράχεβιλτζ παρέμεινε βαθιά αφοσιωμένη στον πατέρα της και μεγαλώνοντας η σχέση τους άρχισε να βελτιώνεται. Για να εξασκήσει τα αγγλικά της, ο Πάουντ της ανέθεσε μάλιστα να μεταφράσει στα ιταλικά τους πρώτους στίχους του μνημειώδους ποιητικού έργου «The Cantos», ενός από τα κορυφαία έργα του μοντερνισμού.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της υπερασπίστηκε τη μνήμη και το έργο του, ακόμη και απέναντι στις πιο σκοτεινές πτυχές της δημόσιας δράσης του, υποβαθμίζοντας συχνά τον αντισημιτισμό και τη φιλοφασιστική στάση του κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Σε συνέντευξή της, μάλιστα, στην ιστορική ιταλική εφημερίδα La Stampa, το 1986, είχε υποστηρίξει ότι «ο φασισμός και ο αντισημιτισμός δεν θα έπρεπε να θεωρούνται ποινικό αδίκημα για έναν Αμερικανό πολίτη», επικαλούμενη την ελευθερία του λόγου. Το ίδιο έκανε και τα χρόνια που ακολούθησαν, δικαιολογώντας, σε δημόσιες συζητήσεις της, τα γραπτά και τις εκπομπές του Πάουντ κατά τη διάρκεια του πολέμου, θεωρώντας τα ως μέρος του πνεύματος της εποχής του.
Στο ερειπωμένο κάστρο που αγόρασε και αναστήλωσε με τον σύζυγό της –τον αιγυπτιολόγο και συγγραφέα Μπόρις ντε Ράχεβιλτζ– υποδέχθηκε γενιές μελετητών, μετατρέποντας την κατοικία τους σε σημείο αναφοράς για όσους ήθελαν να εμβαθύνουν στο έργο του Αμερικανού ποιητή. Εκεί, παράλληλα με τη δική της ποίηση και τα απομνημονεύματά της, επιμελήθηκε τον τόμο «Ezra Pound to His Parents: Letters 1895-1929» (Oxford University Press, 2011).
Το αρχείο
Η ίδια ανέλαβε, μάλιστα, τη φροντίδα της μεγαλύτερης αρχειακής συλλογής του Πάουντ, η οποία φυλάσσεται στη Βιβλιοθήκη Σπάνιων Βιβλίων και Χειρογράφων Beinecke του Πανεπιστημίου Γέιλ, ενώ ίδρυσε και το Κέντρο Λογοτεχνίας «Ezra Pound» μέσα στο εμβληματικό κάστρο όπου διέμενε.