Φόρτωση Text-to-Speech…
Στις μέρες μας το λιντσάρισμα στο Διαδίκτυο έχει ενσωματωθεί στην καθημερινότητα των χρηστών του. Ουδεμία έκπληξη προκαλεί. Αλίμονο σε αυτούς οι οποίοι δεν ελέγχουν τα όσα λένε ή γράφουν, ιδίως αν πηγαίνουν κόντρα στο κλίμα που επικρατεί. «Είναι άξιοι της τύχης τους», λέμε και πάμε παρακάτω. Σε λίγες ημέρες τα πάντα έχουν ξεχαστεί και αναζητείται το επόμενο θύμα. Είναι μια ακολουθία με όλα τα χαρακτηριστικά της κανονικότητας. Ομως, εβδομήντα χρόνια πριν, επικρατούσαν άλλα ήθη και έθιμα. Οι λίβελλοι, επειδή έφεραν την υπογραφή του λιβελλογράφου, ήταν μεν οξείς, αλλά δεν ήταν χυδαίοι, όπως στις μέρες μας. Οι χαρακτηρισμοί, βαρύτατοι, ειρωνικοί, επιθετικοί, πονούσαν αυτόν που τους υφίστατο για έναν λόγο: αποτελούσαν έκτακτο γεγονός, με το οποίο δεν ήταν εξοικειωμένη η κοινή γνώμη.
Ετσι, η 22α Δεκεμβρίου 1954 αποδείχθηκε πως ήταν μια ζοφερή ημέρα για τον Γεώργιο Θεοτοκά, αυτόν τον φιλελεύθερο διανοούμενο που ήταν και μέλος του Κόμματος των Φιλελευθέρων. Εκείνη την ημέρα δημοσίευσε στην εφημερίδα «Καθημερινή» ένα άρθρο με το οποίο εξέφραζε τη ριζική διαφωνία του με τον τρόπο που κυβέρνηση και αντιπολίτευση χειρίζονταν το κυπριακό ζήτημα. Ηταν κάθετα αντίθετος στη διεθνοποίηση του Κυπριακού και πίστευε πως έτσι διακυβεύονταν οι σχέσεις της Ελλάδας με τον δυτικό κόσμο και τις αξίες που πρέσβευε. Εψεξε και τον ρόλο της Εκκλησίας και του Πανεπιστημίου, που αναμείχθηκαν στην υποκίνηση των διαδηλώσεων, υπερβαίνοντας τα όρια του ρόλου τους.
Ενα άρθρο του Γ. Θεοτοκά στην «Κ», στις 22.12.1954, με το οποίο εξέφραζε τη ριζική διαφωνία του με τον τρόπο που κυβέρνηση και αντιπολίτευση χειρίζονταν το Κυπριακό, προκάλεσε θύελλα οργισμένων αντιδράσεων πανταχόθεν.
Οπως ήταν φυσικό, μέσα στη φρενίτιδα της Ενωσης αυτό το κείμενο προκάλεσε θύελλα οργισμένων αντιδράσεων πανταχόθεν. Ακόμη και ο φίλος του Γιώργος Σεφέρης του άσκησε κριτική. Το παράπονο του Γ. Θεοτοκά ήταν πως αυτός απλώς δημοσιοποίησε τα όσα υποστήριζαν στις ιδιωτικές συζητήσεις τους οι Σ. Βενιζέλος, Γ. Παπανδρέου, αλλά και οι Π. Κανελλόπουλος, Π. Παπαληγούρας, Κ. Καραμανλής. Ηταν τόση η ένταση των προσωπικών επιθέσεων, ώστε σκεφτόταν να εγκαταλείψει την Ελλάδα.
Είναι γεγονός πως όλων η ψυχή έχει ένα όριο αντοχής πέρα από το οποίο συνθλίβεται. Κάτι που συνέβη στον Γ. Θεοτοκά.