Οι τιμές του αργού πετρελαίου έχουν υποχωρήσει προς τα 80 δολ./βαρέλι, με φόντο τις προσδοκίες ότι μια συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν θα ανοίξει ξανά τα Στενά του Ορμούζ, αντανακλώντας την αντίδραση της αγοράς πριν από την –κατά βάση– αποτυχημένη εκεχειρία στα μέσα Ιουνίου. Ωστόσο, η παγκόσμια αγορά ενέργειας είναι πλέον πολύ πιο επισφαλής, γεγονός που καθιστά την αισιοδοξία των εμπόρων ακόμη λιγότερο δικαιολογημένη. Η τιμή του αργού πετρελαίου Brent έχει υποχωρήσει από το πρόσφατο υψηλό των περίπου 100 δολ./βαρέλι σε περίπου 80 δολάρια, αφού αξιωματούχοι των ΗΠΑ, του Ιράν και του Κόλπου υπέδειξαν ότι πλησιάζουν σε νέα συμφωνία που θα μπορούσε να αποκαταστήσει τουλάχιστον μερικώς τη διέλευση μέσω του Ορμούζ.
Μέσω της κρίσιμης πλωτής οδού μεταφερόταν περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου και LNG πριν από τον πόλεμο. Η αισιοδοξία αποδείχθηκε σε μεγάλο βαθμό αβάσιμη, ενώ η ελπίδα της αγοράς σήμερα είναι ακόμη πιο αμφισβητήσιμη. Τους τελευταίους δύο μήνες το Ιράν έχει ενισχυθεί, η παγκόσμια δυναμικότητα διύλισης έχει συρρικνωθεί, τα αποθέματα έχουν εξαντληθεί και ο αριθμός των δυνητικά ευάλωτων σημείων συμφόρησης έχει αυξηθεί. Οι ΗΠΑ και το Ιράν μπορεί να καταλήξουν σε προσωρινή συμφωνία, αλλά για τις αγορές το στοίχημα είναι πολύ πιο επικίνδυνο.
Ο έλεγχος του Ορμούζ έχει γίνει το κεντρικό ζήτημα στη σύγκρουση που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου – και η Τεχεράνη φαίνεται να έχει κερδίσει έδαφος το τελευταίο διάστημα. Μετά πέντε και πλέον μήνες σοβαρής διαταραχής στις εξαγωγές ενέργειας, ορισμένοι παραγωγοί του Κόλπου φαίνονται πρόθυμοι να ανεχθούν ένα συμβιβασμό που θα αποκαταστήσει μέρος των χαμένων εσόδων τους. Πιθανότατα ασκούν ήδη πίεση στον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος αντιμετωπίζει έντονη κριτική για τον χειρισμό της σύγκρουσης, λίγους μήνες πριν από τις κρίσιμες ενδιάμεσες εκλογές. Αλλά αυτή τη φορά η απρόσκοπτη διέλευση φαίνεται κάθε άλλο παρά εγγυημένη.
Το πλαίσιο της προσφοράς έχει επίσης αλλάξει δραματικά. Η παρατεταμένη αναστάτωση στο Ορμούζ έχει αναγκάσει τους καταναλωτές να αντλήσουν από τα αποθέματα καυσίμων κατά την περίοδο αιχμής της θερινής ζήτησης στο βόρειο ημισφαίριο. Ως αποτέλεσμα, τα αποθέματα της αγοράς έχουν συρρικνωθεί περαιτέρω. Οι χώρες του Κόλπου επιθυμούν απεγνωσμένα μια διαρκή διευθέτηση στη Μέση Ανατολή.
Οι περισσότερες θα καλωσορίσουν οποιαδήποτε συμφωνία θα μείωνε τους άμεσους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι αγορές ενέργειας. Αλλά οποιαδήποτε ενδιάμεση συμφωνία θα αφήσει τα ζητήματα που πυροδότησαν τον πόλεμο άλυτα, ενώ παράλληλα θα ενισχύσει την Τεχεράνη – έναν απρόβλεπτο, επιθετικό παίκτη.