Φόρτωση Text-to-Speech…
Μία από τις βασικές ιδέες του Μάρκο Νίκολιτς σχετικά με την εξέλιξη και την ανάπτυξη της ομάδας του είναι ότι αυτή έχει ανάγκη τον ρυθμό που δίνουν τα συνεχόμενα επίσημα παιχνίδια για διαφορετικές διοργανώσεις. Με αυτή τη νοοτροπία δεν ήθελε ποτέ, κατά τη διάρκεια της προηγούμενης περιόδου, να κάνει χρήση του «ευρωπαϊκού» δικαιώματος να αναβάλει έναν αγώνα του ελληνικού πρωταθλήματος. Με αυτή τη νοοτροπία μπήκε και στη νέα σεζόν, όπως δείχνει η επιλογή του να μην αναβάλει το ματς της πρεμιέρας του πρωταθλήματος ενόψει της ρεβάνς με τη Λέφσκι Σόφιας, η οποία θα αποφασίσει το αν η ΑΕΚ θα καταφέρει ή όχι να παίξει στη League Phase του Champions League.
Η εικόνα της ΑΕΚ απέναντι στον Ηρακλή δικαίωσε την επιλογή του Νίκολιτς και η ομάδα του κέρδισε σε ρυθμό και χρόνο ωρίμανσης, όπως φυσικά και σε αυτοπεποίθηση, μετά το 4-0. Ο Ηρακλής όμως δεν κατάφερε να τη δοκιμάσει και τελικά να τη βοηθήσει να ετοιμαστεί για τον ρυθμό, την ένταση και τις απαιτήσεις της ρεβάνς με τη Λέφσκι.
Το βασικό συμπέρασμα της πρώτης βραδιάς της ΑΕΚ στο ελληνικό πρωτάθλημα είναι σχετικό με τη φιλοδοξία του Νίκολιτς να ετοιμάσει μια ομάδα που θα στέκεται ανταγωνιστικά στο Champions League. Ο Σέρβος προπονητής φτιάχνει μια ομάδα που γίνεται πιο επιθετική και πιεστική, όταν τοποθετείται ψηλά στο γήπεδο για να αμυνθεί. Απέναντι στον Ηρακλή η ΑΕΚ έκανε 27 ανακτήσεις κατοχής στο αντίπαλο μισό, έναντι μέσου όρου 24,8 στο περυσινό πρωτάθλημα, και 9 interceptions στο αντίπαλο μισό έναντι 7,6. Οι αριθμοί αυτοί, σε ένα πρώτο και ασφαλώς πολύ μικρό δείγμα, συνάδουν με την πρόθεση του Νίκολιτς να κρατά την ομάδα ψηλά μετά την απώλεια της κατοχής.
Την ίδια ώρα, τη βάζει να ανεβάσει τον ρυθμό στην επιθετική ανάπτυξη από το μεσαίο τρίτο και όχι μόνο στα τελευταία 25 μέτρα του τερέν, όπως κατά κανόνα συνέβαινε πέρυσι. Και εδώ η πρώτη στατιστική εικόνα έχει ενδιαφέρον: απέναντι στον Ηρακλή η ΑΕΚ έφτασε τις 61 πάσες προς το τελευταίο τρίτο, από 52,6 κατά μέσο όρο πέρυσι, με 47 επιτυχημένες έναντι 39,3. Ακόμη πιο ενδεικτικό είναι ότι οι key passes έφτασαν τις 8, όταν ο περυσινός μέσος όρος της ήταν 3,84.
Ο Νίκολιτς τής μαθαίνει επίσης να κυκλοφορεί την μπάλα υπό πίεση στο δικό της μισό του γηπέδου με μεγαλύτερη άνεση συγκριτικά με την προηγούμενη σεζόν. Ασφαλώς ο Ηρακλής δεν άσκησε την πίεση που θα ασκήσει ένας αντίπαλος επιπέδου Champions League και γι’ αυτό η συγκεκριμένη διαπίστωση θα χρειαστεί πολύ πιο απαιτητικά τεστ. Ωστόσο, το πρώτο δείγμα αποτυπώνει την κατεύθυνση: η ΑΕΚ είχε 535 πάσες έναντι περυσινού μέσου όρου 445 και ανέβασε την ακρίβειά της από το 84% στο 89%. Και δεν πρόκειται μόνο για ασφαλείς πάσες. Η ακρίβεια στις forward passes ανέβηκε από 77% σε 82%, ενώ στο αντίπαλο μισό από 81% σε 85%.
Γίνεται κυρίως εμφανής η αρχή «περισσότερες πάσες και λιγότερο οδήγημα της μπάλας με πολλές επαφές». Στην πρεμιέρα η ΑΕΚ έκανε 20% περισσότερες πάσες από τον περυσινό μέσο όρο της, την ώρα που οι ντρίμπλες μειώθηκαν από 19,6 σε 18, οι επιτυχημένες ντρίμπλες από 11,3 σε 8 και το ball carrying από 2,06 σε 1. Κι όμως, χωρίς να χρειαστεί περισσότερες ατομικές ενέργειες με την μπάλα, έφτασε σε 24 τελικές προσπάθειες έναντι περυσινού μέσου όρου 13,75 και σε 12 τελικές στην εστία έναντι 4,75. Απέναντι σε έναν σαφώς κατώτερο αντίπαλο οι απόλυτοι αριθμοί είναι φυσιολογικό να διογκώνονται, αλλά ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκαν οι επιθέσεις είναι το στοιχείο που έχει μεγαλύτερη σημασία.
Με άλλα λόγια, ο Νίκολιτς προσπαθεί να την φτάσει στο επίπεδο που θα λειτουργεί με μεγαλύτερη ταχύτητα και στις τέσσερις φάσεις του παιχνιδιού –με ή χωρίς την μπάλα. Και ίσως η πιο ενδιαφέρουσα πρώτη ένδειξη της αλλαγής να βρίσκεται στις μονομαχίες. Η ΑΕΚ είχε μόλις 146 απέναντι στον Ηρακλή, όταν πέρυσι είχε 185 κατά μέσο όρο, 13 loose-ball duels αντί 25,4 και 22 εναέριες μονομαχίες αντί 39,8. Παρ’ όλα αυτά, το ποσοστό κερδισμένων μονομαχιών ανέβηκε από 48% σε 53%. Είναι ένα πρώτο σημάδι μιας ομάδας που θέλει να ελέγχει περισσότερο το παιχνίδι μέσω της θέσης και της μπάλας και να εξαρτάται λιγότερο από τη διαρκή μάχη για δεύτερες μπάλες και από την αποκατάσταση μιας κακής κατοχής.
Και όλο αυτό το επιχειρεί δουλεύοντας με 20+ ποδοσφαιριστές, διότι η ιδέα τού ήταν να μεγαλώσει τόσο τον «κορμό» της ενδεκάδας του που να του δίνει την επιλογή να αλλάζει τέσσερις ποδοσφαιριστές στο βασικό σχήμα και η ΑΕΚ να μη χάνει σε ποιότητα και κυρίως να μην αλλοιώνεται η αγωνιστική ταυτότητα.
Ο Νίκολιτς προσπαθεί να φτιάξει μια ομάδα που θα στέκεται ανταγωνιστικά στο Champions League και την ίδια ώρα θα εκπέμπει προς το ελληνικό πρωτάθλημα το μήνυμα ότι η ευρωπαϊκή πορεία δεν θα αλλοιώσει τη δυναμική της στη διεκδίκηση του τίτλου.
Προφανώς γι’ αυτό και είναι πολύ κρίσιμη η ρεβάνς της Τετάρτης απέναντι στη Λέφσκι. Η ΑΕΚ έχει εξασφαλισμένη την αναβάθμιση του ευρωπαϊκού status με την «κλειδωμένη» παρουσία στο Europa League, αλλά η φιλοδοξία του γκρουπ και η προσδοκία των οπαδών είναι να παίξουν για πρώτη φορά αγώνες Champions League στο νέο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας. Και αρκετοί από τους καινούργιους ποδοσφαιριστές επέλεξαν την ΑΕΚ λόγω του κινήτρου της πιθανής παρουσίας στην κορυφαία διοργάνωση.
Αρα, αφήνοντας στην άκρη τις επιχειρηματικές και οικονομικές παραμέτρους, αυτό που χτίζει σήμερα ο Νίκολιτς χρειάζεται την αστερόσκονη του Champions League για να εξελιχθεί και να αναπτυχθεί με τον ρυθμό που οραματίζεται ο δημιουργός της.