Φόρτωση Text-to-Speech…
Το χειροκρότημα της Τούμπας στη λήξη του αγώνα με την Αντερλεχτ είναι ένα μικρό παράσημο για την ομάδα που προσπαθεί να χτίσει ο Αλέσιο Λίσι. Διότι οι οπαδοί του ΠΑΟΚ δεν συνηθίζουν να χειροκροτούν θερμά μετά μια ήττα. Και αυτή την εποχή, ύστερα από ένα διάστημα ανησυχίας έως και «γκρίνιας», η κοινωνία της Τούμπας δεν θα χειροκροτούσε μόνο επειδή της έφτιαξαν το κέφι οι τελευταίες μεταγραφές. Χειροκρότησε επειδή αναγνώρισε την προσπάθεια και, σε ένα μεγάλο διάστημα του παιχνιδιού, την ποιότητα της απόδοσης του ΠΑΟΚ.
Η ιστορία του ματς της Πέμπτης, με όρους δεδομένων απόδοσης, τεκμηριώνει αυτό το χειροκρότημα. Ο ΠΑΟΚ είχε τον έλεγχο του ματς, είχε την μπάλα (68%-32% κατοχή), είχε 17 τελικές έναντι μόλις 4 της Αντερλεχτ και 5-1 κόρνερ, άφησε την αντίπαλό του χωρίς τελική προσπάθεια στο β’ ημίχρονο και ήταν εκείνος που δημιούργησε τις μεγαλύτερης ποιότητας ευκαιρίες (xGoals 1,79-0,53), με κορυφαία φυσικά το πέναλτι που έχασε. Η διαφορά των τελικών είναι ακόμη πιο χαρακτηριστική, αν συνυπολογίσει κανείς ότι ο ΠΑΟΚ βρέθηκε πίσω στο σκορ από τα πρώτα δευτερόλεπτα και πέρασε ουσιαστικά όλο το παιχνίδι απέναντι σε μια Αντερλεχτ που είχε πλέον τη δυνατότητα να προστατεύει το προβάδισμά της. Με άλλα λόγια, όταν κοιτάζεις το ποδόσφαιρο και όχι μόνο το αποτέλεσμα, χειροκροτείς.
Τα ερωτήματα
Γιατί δεν γιόρτασε μια νίκη ο ΠΑΟΚ; Αφενός επειδή του κόστισε πολύ ακριβά η έλλειψη συγκέντρωσης στα πρώτα 17 δευτερόλεπτα του παιχνιδιού και αφετέρου επειδή δεν εξαργύρωσε το πέναλτι που κέρδισε. Υπάρχει όμως και ένας αριθμός που εξηγεί γιατί όλη η υπόλοιπη υπεροχή δεν μετατράπηκε σε γκολ: από τις 17 τελικές του ΠΑΟΚ μόλις 2 κατέληξαν στην εστία. Η Αντερλεχτ είχε επίσης δύο προσπάθειες στην εστία, αλλά χρειάστηκε συνολικά μόλις τέσσερις τελικές για να τις δημιουργήσει.
Γιατί δεν μπόρεσε να εξαργυρώσει την υπεροχή που είχε απέναντι στην Αντερλεχτ; Κυρίως επειδή στη δεδομένη στιγμή δεν έχουν φέρει τον εαυτό τους σε πολύ καλή αγωνιστική κατάσταση τα δύο από τα τρία βαριά χαρτιά του – δηλαδή ο Ζίβκοβιτς και ο Τάισον, και επειδή του λείπει ένας έμπειρος και ποιοτικός εκτελεστής από την κορυφή της επίθεσης. Οι 17 τελικές με μόλις 2 στην εστία αποτυπώνουν ακριβώς αυτή την απόσταση ανάμεσα στην παραγωγή επιθέσεων και στην ποιότητα της τελικής ενέργειας. Από τις υπόλοιπες προσπάθειες, 12 ήταν εκτός εστίας και 3 μπλοκαρίστηκαν.
Το πρώτο έλλειμμα είναι πιθανόν να καλυφθεί μέχρι τη ρεβάνς του Βελγίου, διότι ο Ζίβκοβιτς και ο Τάισον έχουν την προσωπικότητα για να βγάλουν ένα «μεγάλο» ματς έπειτα από μια εβδομάδα. Το δεύτερο είναι ένα έλλειμμα που δεν καλύπτεται άμεσα, διότι ο ΠΑΟΚ εξακολουθεί να αναζητεί τον κεντρικό επιθετικό που θα προσθέσει στο ρόστερ του αυτό το καλοκαίρι.
Η «αλήθεια» των αριθμών
Δεν είναι όμως αυτά τα «κρίσιμα» για τον ΠΑΟΚ. Κρίσιμο ήταν να δει αν στον πρώτο καιρό της δουλειάς του με τον νέο του προπονητή μπορεί να δείξει σημάδια ποιότητας στην απόδοσή του. Και τα έδειξε, όταν έκλεισε την Αντερλεχτ στην περιοχή της και δεν της επέτρεψε να βγει από αυτήν. Το γεγονός ότι ο αντίπαλος ολοκλήρωσε το παιχνίδι με μόλις 4 τελικές και δεν έκανε καμία στο δεύτερο ημίχρονο είναι ίσως η πιο καθαρή στατιστική αποτύπωση αυτού του ελέγχου.
Ηταν αδυναμία του, το ότι δεν κατάφερε να δημιουργήσει μεγάλες ευκαιρίες μέσα από αυτές τις οργανωμένες επιθέσεις. Και εδώ χρειάζεται μια σημαντική ανάγνωση πίσω από το συνολικό 1,79 xG: ένα μεγάλο μέρος αυτής της αξίας προέρχεται από το πέναλτι. Συνεπώς, ο μεγάλος όγκος των υπόλοιπων τελικών παρήγαγε σχετικά μικρή προσδοκώμενη αξία ανά προσπάθεια. Αυτό «εξηγείται» από την αγωνιστική κατάσταση των Ζίβκοβιτς – Τάισον και την έλλειψη ενός σέντερ φορ που να αποδίδει σήμερα σε αυτό το επίπεδο.
Το αποτέλεσμα ήταν κακό, και τέτοιο που καλεί τον ΠΑΟΚ να κάνει μια μεγάλη ανατροπή στο Βέλγιο για να φτάσει στα playoffs του Europa League. Η εικόνα του ΠΑΟΚ όμως εξέπεμψε αρκετά ενθαρρυντικά μηνύματα. Και αυτό στη δεδομένη στιγμή είναι το πιο κρίσιμο για τον ΠΑΟΚ. Προφανώς θέλει να προκριθεί στη League Phase του Europa League, αλλά το πιο κρίσιμο για τον ΠΑΟΚ του σήμερα και του αύριο είναι να βεβαιωθεί ότι έχει εμπιστευθεί την ομάδα του σε καλά χέρια. Από αυτή την οπτική γωνία, το θέαμα της Πέμπτης ήταν ενθαρρυντικό, και για τη δυναμική, και, τελικά, για την προοπτική της δουλειάς του Αλέσιο Λίσι.