Φόρτωση Text-to-Speech…
Η μετριοφροσύνη δεν είναι εθνικό μας χαρακτηριστικό, το γνωρίζουμε. Δεν ήθελαν και πολύ οι εγχώριες αθλητικές ιστοσελίδες για να παρουσιάσουν τον ποδοσφαιρικό αγώνα ανάμεσα στην Αρσεναλ και στην Μπορούσια Ντόρτμουντ ως αποκλειστικά ελληνική υπόθεση. Η (καλή) εμφάνιση και οι ενέργειες του Χρήστου Τζόλη και του Κωνσταντίνου Καρέτσα οδήγησαν στις γνωστές αμετροέπειες, όμως όλα αυτά έχουν μικρή σημασία.
Γιατί το πραγματικά σημαντικό το ανέδειξε η «Κ» στο φύλλο της Κυριακής, εστιάζοντας σε μια ολοφάνερα ταλαντούχα νέα γενιά Ελλήνων ποδοσφαιριστών που καθόλου συμπτωματικά αυτό το καλοκαίρι πρωταγωνίστησε με μια σειρά μεταγραφών σε σπουδαίες ευρωπαϊκές ομάδες για τις οποίες δαπανήθηκαν ποσά-ρεκόρ. Αυτά είναι τα καλά νέα.
Μια ολοφάνερα ταλαντούχα νέα γενιά Ελλήνων ποδοσφαιριστών που καθόλου συμπτωματικά αυτό το καλοκαίρι πρωταγωνίστησε με μια σειρά μεταγραφών σε σπουδαίες ευρωπαϊκές ομάδες.
Την επόμενη εβδομάδα ξεκινάει το πρωτάθλημα της Super League. Εκεί, σε όλες τις ομάδες, ανεξαρτήτως προϋπολογισμού, ιστορίας και φιλοδοξιών, ο Ελληνας παίκτης είναι η εξαίρεση. Ακούς τις συνθέσεις των ομάδων και η γλώσσα σκαλώνει. Σκέφτεσαι: «Α, ένας Ελληνας, ωραίο αυτό». Απειροι Λατινοαμερικανοί, μικρομεσαίοι Ισπανοί και Πορτογάλοι, Ιρανοί και Σέρβοι συνθέτουν το πολυεθνικό μωσαϊκό του ελληνικού πρωταθλήματος.
Στη Super League 1 δεν υπάρχει υποχρέωση να χρησιμοποιούνται Ελληνες ποδοσφαιριστές. Δηλαδή μια ομάδα μπορεί, κατ’ αρχήν, να παρατάξει 11 ξένους – και είναι κάτι που το έχουμε δει να συμβαίνει και μάλιστα σε ομάδες από το λεγόμενο «πρώτο ράφι». Μάλιστα τα διαθέσιμα στοιχεία για τη σεζόν 2025-26 δείχνουν ότι περίπου 57% των παικτών της λίγκας καταγράφονται ως ξένοι. Το ποσοστό αυτό είναι μάλλον κολακευτικό, γιατί όταν πάμε στα βασικά ρόστερ, τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα. Σπανίως τα «βαριά» ονόματα στις κατά τ’ άλλα ελληνικές ομάδες, οι «ηγέτες» δηλαδή, είναι Ελληνες ποδοσφαιριστές – με την εξαίρεση του ΠΑΟΚ. Αναρωτιέται κανείς: Πώς θα βγουν οι επόμενοι Τζόληδες αν δεν βρίσκουν ομάδα στη χώρα τους για να παίξουν και να εξελιχθούν;
Το περίεργο είναι ότι αν στο πρωτάθλημα επικρατεί μάλλον αδιαφορία, στην έτερη διοργάνωση (και λιγότερο σημαντική), το Κύπελλο Ελλάδας, η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία δείχνει ότι αντιλαμβάνεται το πρόβλημα. Εκεί οι ομάδες θα πρέπει από φέτος να ξεκινούν (και να τελειώνουν) τους αγώνες τους με δύο παίκτες γεννημένους από το 2004 και μετά. Στο δε πρωτάθλημα της Super League 2, υπάρχει αντίστοιχη πρόνοια για έναν παίκτη γεννημένο από το 2005 και μετά. Θα μπορούσε το «πείραμα» να μεταφερθεί αυτούσιο και στην πρώτη κατηγορία. Και υπάρχει και ο κανόνας των «γηγενών» (locally trained) της UEFA για τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Δηλαδή, οι 8 από τους 25 παίκτες πρέπει να είναι γηγενείς: ποδοσφαιριστές που έχουν εκπαιδευτεί για τουλάχιστον τρία χρόνια μεταξύ 15 και 21 ετών σε σύλλογο της ίδιας ομοσπονδίας, ανεξαρτήτως εθνικότητας. Κάτι, τέλος πάντων, πρέπει να γίνει.