Φόρτωση Text-to-Speech…
Πολλοί το βλέπουν, πολλοί το σκέφτονται, αλλά κανείς δεν το λέει. Ο αυτοσχέδιος χώρος μνήμης για τα θύματα των Τεμπών μπροστά στο Κοινοβούλιο θα παραμείνει ως έχει τουλάχιστον μέχρι τις εκλογές. Το λέει η απλή λογική που στην περίπτωση αυτή παρακολουθεί το άσφαιρο παιχνίδι εντυπώσεων και χειρισμού. Το αυτοσχέδιο μνημείο είχε μια αντικειμενική δύναμη τον πρώτο καιρό που στήθηκε, καθώς, ανεξάρτητα από τη νομιμοποίησή του και την εργαλειοποίησή του, διατηρούσε γύρω του συσπειρωμένους πολίτες που είτε με φυσική παρουσία είτε με συναισθηματική εμπλοκή ενέκριναν την ακτιβιστική πρόκληση αυτής της παρέμβασης.
Σήμερα, ο κόσμος προσπερνάει όχι γιατί δεν υπάρχει σεβασμός στη μνήμη των νεκρών, αλλά γιατί η φύση αυτής της αυτοσχέδιας πράξης δημόσιας προσοχής αντλούσε ζωή από τη ριζοσπαστική φύση της. Οταν ο όποιος ριζοσπαστισμός αφυδατωθεί, όταν η πρόκληση στην εξουσία εκπέσει σε κοινοτοπία και σλόγκαν, τότε το ίχνος γίνεται αόρατο. Στο επόμενο στάδιο, το αόρατο μνημείο αυτοακυρώνεται από τους εμπνευστές του. Η κόκκινη μπογιά, οι γλάστρες, η επί τούτω αυθάδης αισθητική απέναντι στο σύμβολο του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος αποτελεί σήμερα ένα σύνολο που δεν έχει νόημα ύπαρξης.
Το όποιο τετελεσμένο της ακτιβιστικής αυτής δράσης δεν μπορεί να έχει λευκή κάρτα. Είναι ενδεχομένως ανιαρό να επαναλαμβάνει κανείς φανταστικά παραδείγματα για το ποια θα ήταν η τύχη αυτού του εφήμερου-σταθερού «μνημείου» εάν είχε στηθεί στη Γερμανία, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Γαλλία ή στην Ιαπωνία.
Η ασθενής ως προς τη λειτουργία των θεσμών πολιτεία παραμένει διαρκώς σε μια κατάσταση εσωτερικευμένης ενοχής. Ετσι όπως είναι το κλίμα στην ελληνική πολιτική σκηνή και στην ελληνική κοινωνία, έτσι όπως συντηρείται ο δημόσιος διάλογος με κοινότοπες ανταλλαγές αερολογιών και ύβρεων, είναι επόμενο ο δημόσιος χώρος γύρω από το Κοινοβούλιο να μην εμπνέει σεβασμό. Η απόσυρση της εμπιστοσύνης από την πολιτική αντανακλάται ευθέως στον δημόσιο χώρο.
Η κατάσταση είναι φαύλος κύκλος. Κανείς δεν μιλάει, κανείς δεν τολμάει. Η διαιώνιση επιτυγχάνεται μέσω της αποσιώπησης του θέματος. Το αυτοσχέδιο μνημείο ολοκλήρωσε την αποστολή του. Μπορεί στο μέλλον ένα μόνιμο μνημείο να χωροθετηθεί σε ένα σημείο της πόλης και να ενταχθεί στην ταυτότητα της Αθήνας. Η σημερινή κατάσταση δεν υπηρετεί κανέναν ιερό σκοπό. Η μνήμη των νεκρών απαιτεί σιωπή, σεβασμό, σεμνότητα και στοχασμό.