Αρκουδότρυπα, προς νέα τοποθεσία προβολής μετά τις αντιδράσεις

Φόρτωση Text-to-Speech…

Μέσα στα γάργαρα νερά μιας ορεινής πηγής δύο νεαρές κοπέλες πλησιάζουν η μία την άλλη. Ο ήλιος λούζει τα κεφάλια τους, τα χείλη τους είναι κοντά, αν και (ακόμη) δεν αγγίζονται. Η εικόνα ωστόσο, όπως αποτυπώνεται στην αφίσα της «Αρκουδότρυπας», της πολυβραβευμένης ταινίας των Στέργιου Ντινόπουλου και Χρυσιάννας Παπαδάκη, είναι μάλλον εύγλωττη. Τουλάχιστον εκλαμβάνεται ως τέτοια από τα μάτια μιας «ισχνής μειοψηφίας», η οποία όμως κατάφερε, σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση της Κινηματογραφικής Λέσχης Αιγίου, να ακυρώσει την προγραμματισμένη για την περασμένη Κυριακή, 16 Αυγούστου, προβολή της ταινίας στον ορεινό οικισμό της Παρασκευής του Δήμου Αιγιαλείας.

Να τα πάρουμε όμως με τη σειρά. Πριν από περίπου ενάμιση μήνα ανακοινώθηκε το πρόγραμμα του 10ου Θairoς Film Festival, το οποίο διοργανώνεται από την Κινηματογραφική Λέσχη Αιγίου, πραγματοποιώντας προβολές σε διάφορες τοποθεσίες του δήμου – μία από αυτές ήταν και εκείνη της «Αρκουδότρυπας» στην περιοχή Αλώνια της Παρασκευής. Λίγες μέρες ωστόσο πριν από την εκδήλωση ο τοπικός πολιτιστικός σύλλογος, ο οποίος συνέδραμε τη διοργάνωση, επικοινώνησε για να ζητήσει την ακύρωσή της κατόπιν πιέσεων και απειλών από παράγοντες της περιοχής –την «ισχνή μειοψηφία» που αναφέρεται παραπάνω–, σύμφωνα με όσα μας λέει το μέλος της Κινηματογραφικής Λέσχης, Σπύρος Σημάτης. Αφορμή για τις αντιδράσεις φαίνεται να στάθηκε το γεγονός ότι η προβολή ήταν «υπερβολικά κοντά» στη γιορτή του Δεκαπενταύγουστου. Ο ίδιος ο κ. Σημάτης, πάντως, θεωρεί απίθανο οποιοσδήποτε από το χωριό να έχει δει το φιλμ, ενώ εκτιμά πως η καταδίκη του βασίζεται μόνο στην αφίσα που προφανώς αναρτήθηκε ενόψει της εκδήλωσης.

Εν τω μεταξύ, εκ μέρους των δημιουργών της ταινίας, εκδόθηκε καυστική ανακοίνωση-απάντηση, όπου μεταξύ άλλων αναφέρονται: «Η “Αρκουδότρυπα” είναι μια ιστορία αγάπης, ενηλικίωσης και ατομικής ελευθερίας, γυρισμένη εξ ολοκλήρου στα βουνά της Πίνδου με τη συμμετοχή και τη στήριξη της τοπικής κοινωνίας. Μέσα από τη σχέση δύο νεαρών γυναικών που κατοικούν στην Ελάτη Τρικάλων, μιλάει για τη φιλία, τον έρωτα, αλλά και για την ασφυκτική κοινωνική πίεση που εξακολουθεί να καθορίζει τις ζωές πολλών ατόμων, ιδιαίτερα στις μικρές κοινωνίες της ελληνικής επαρχίας. […] Η ειρωνεία των αντιδράσεων που προκάλεσε η ταινία μας είναι θλιβερή: μια ταινία που μιλάει για την καταπίεση στην ελληνική επαρχία καταλήγει να φιμώνεται από την ίδια ακριβώς συνθήκη που επιχειρεί να φωτίσει».

Σε νεότερη επικοινωνία μας με τη δημιουργική ομάδα της ταινίας, μας είπαν ότι η τελευταία «μιλάει από μόνη της, φωτίζοντας ακριβώς αυτό το σκοτάδι που ξεδιπλώθηκε τις τελευταίες μέρες», ενώ θεωρούν εν μέρει υπαίτιους και τους διοργανωτές της εκδήλωσης, οι οποίοι υπέκυψαν στις όποιες αντιδράσεις. Αυτές ως συνήθως μεταφέρθηκαν αστραπιαία και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με τα σχόλια στη σχετική ανάρτηση της Κινηματογραφικής Λέσχης να είναι πλέον απενεργοποιημένα «λόγω ακραίων εκφράσεων μίσους, εξύβρισης και δυσφήμησης». Ετσι περιγράφεται προφανώς ο ομοφοβικός-ρατσιστικός οχετός που εξαπολύθηκε τα τελευταία 24ωρα, πιθανότατα με προέλευση όχι μόνο την ορεινή Αιγιαλεία.

Από την πλευρά του, ο κ. Σημάτης μάς πληροφορεί ότι η προβολή της ταινίας θα γίνει σε άλλη τοποθεσία του δήμου και μάλιστα σχετικά άμεσα, αφού η αγορά των δικαιωμάτων από τον διανομέα (Cinobo) αφορά συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Σε κάθε περίπτωση, η αρχική ακύρωση της δωρεάν προβολής μιας ταινίας διεθνώς αναγνωρισμένης και διόλου… ακατάλληλης αποτελεί ξεκάθαρη ήττα για τον πολιτισμό μας, ενώ έρχεται να προστεθεί σε άλλα παρόμοια περιστατικά, όπως αυτά που συνέβησαν στις περυσινές προβολές του ντοκιμαντέρ «Αδέσποτα κορμιά» της Ελίνας Ψύκου.