Φόρτωση Text-to-Speech…
Ο Ρομπέρτο Μοσκέρα ήταν 12 ετών όταν μετανάστευσε με μια ψαρόβαρκα από την Κούβα στις ΗΠΑ. Λίγα χρόνια αργότερα έγινε μέλος μιας συμμορίας στο Μαϊάμι και στα 20 του συνελήφθη για απόπειρα ανθρωποκτονίας, αφού πυροβόλησε στο πόδι έναν κακοποιό αντίπαλης ομάδας. Ηρθε σε συμφωνία με τις εισαγγελικές αρχές και ομολόγησε την ενοχή του. Υπό άλλες συνθήκες, βάσει και του ποινικού μητρώου του, θα είχε απελαθεί. Η πατρίδα του, όμως, δεν συνεργαζόταν. Δεν υπήρχε περίπτωση να τον δεχθεί πίσω.
Ο Μοσκέρα παρέμεινε στις ΗΠΑ. Τα χρόνια πέρασαν και η ζωή του άλλαξε. Εργαζόταν πλέον ως υδραυλικός, παντρεύτηκε και απέκτησε τέσσερις κόρες. Πέρυσι, ο 59χρονος πλέον μετανάστης επιχείρησε να ανανεώσει την άδεια εργασίας του. Υπό άλλες συνθήκες θα ήταν μια τυπική διαδικασία. Ο υπάλληλος, όμως, τον ενημέρωσε ότι ο χρόνος του στις ΗΠΑ είχε λήξει. Τον συνέλαβαν και τον μετέφεραν σε δύο διαφορετικά κέντρα κράτησης. Επί δύο εβδομάδες δεν του επέτρεψαν να επικοινωνήσει με δικηγόρο. Ωσπου τον απέλασαν στην Αφρική, σε μια μικροσκοπική χώρα η οποία πριν από χρόνια μετονομάστηκε σε Εσουατίνι, άλλοτε γνωστή ως Σουαζιλάνδη.
Εκεί οδηγήθηκε σε φυλακή υψίστης ασφαλείας. Η Κούβα δεν τον δέχεται, ο ίδιος δεν ξέρει πότε θα απελευθερωθεί και παραμένει κρατούμενος παρότι δεν έχει διαπράξει κάποιο έγκλημα στην Αφρική. Η περίπτωσή του, που παρουσιάζεται αναλυτικά σε ρεπορτάζ των New York Times, φωτίζει το νέο δόγμα απελάσεων που εφαρμόζει σε ορισμένες περιπτώσεις η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ. Τουλάχιστον 35 χώρες, σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει η αμερικανική εφημερίδα, έχουν συνάψει παρόμοιες συμφωνίες με τις ΗΠΑ. Ανθρωποι που δεν μπορούν να τους επιστρέψουν στις χώρες τους –όχι πάντα με ποινικό παρελθόν– φέρεται να απελαύνονται στην Γκάνα, στο Παλάου, στο Ουζμπεκιστάν, στη Μολδαβία και αλλού. Ωστόσο, εγείρονται σοβαρά νομικά ερωτήματα για το καθεστώς τους σε αυτά τα κράτη.
Οπως έχει γραφτεί στην «Κ», πέντε ευρωπαϊκές χώρες (Γερμανία, Αυστρία, Ολλανδία, Δανία και Ελλάδα) επεξεργάζονται έναντι οικονομικών ανταλλαγμάτων μια συμφωνία με την Ουγκάντα, προκειμένου να δημιουργηθεί εκεί μια δομή όπου θα απελαύνονται παράτυποι μετανάστες.
Αλλη επιλογή στην Αφρική, εάν δεν προχωρήσει αυτή η συμφωνία, είναι η Ρουάντα. Φαίνεται πως η τακτική Τραμπ αποτελεί πηγή έμπνευσης.