Μια έκθεση στον Σηκουάνα που αποθεώνει την αυτοκίνηση

Φόρτωση Text-to-Speech…

«Η ποίησις είναι ανάπτυξι στίλβοντος ποδηλάτου», έγραφε ο Ανδρέας Εμπειρίκος στον Πλόκαμο της Αλταμίρας, που συμπεριλήφθηκε στη συλλογή του Ενδοχώρα (1945). Αν ήταν φουτουριστής –ποιητής, γλύπτης ή ζωγράφος, δεν έχει σημασία–, θα μπορούσε να είχε χρησιμοποιήσει, όπως έκαναν ο Τζάκομο Μπάλα και ο Λουίτζι Ρούσολο, το αυτοκίνητο για να κάνει αυτή την τολμηρή, υπερρεαλιστική μεταφορά. Ας είναι. Κι αυτό διότι τα έργα τέχνης που υμνούν την ταχύτητα των οχημάτων δεν έχουν τελειωμό, όπως μαρτυρούν οι εικόνες αυτού του αφιερώματος, όλες από την έκθεση Moteur Imaginaire, ο τίτλος της οποίας μας παραπέμπει συνειρμικά στο φιλμ Les amours imaginaires (2010) του Ξαβιέ Ντολάν, το οποίο στα ελληνικά αποδόθηκε ως Φανταστικές αγάπες.

Μια έκθεση στον Σηκουάνα που αποθεώνει την αυτοκίνηση-1
Κρασάρισμα στον τοίχο. Η εν εξελίξει ταπισερί Σπασμένες μνήμες της Ρωσίδας Ζένια Μάχνεβα (γεν. 1988), που μοιάζει να απεικονίζει ένα ασεμπλάζ από εξαρτήματα αυτοκινήτου, υφαίνεται σε αργαλειό.
Μια έκθεση στον Σηκουάνα που αποθεώνει την αυτοκίνηση-2
Ριγέ σημαία. Αν ήταν καρό, οι Πίνακες σε ζωφόρο (εδώ λεπτομέρεια του έργου, που αποτελείται από 45 πάνελ φτιαγμένα την περίοδο 1971-1974) του Αργεντίνου Χούλιο Λε Παρκ (1928-2026) θα παρέπεμπαν σε αγώνες ταχύτητας.
Μια έκθεση στον Σηκουάνα που αποθεώνει την αυτοκίνηση-3
Ακριβό μου μονοθέσιο. Ο Γάλλος Μπερτράν Λαβιέ (γεν. 1949) συνεχίζει την παράδοση της τέχνης των έτοιμων πραγμάτων, ζωγραφίζοντας με ακρυλικό χρώμα ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο στο έργο του R23-F1 του 2026.

Τα δυνατά ονόματα

Πρόκειται για μια έκθεση που εξερευνά τις σύνθετες σχέσεις ανάμεσα στον άνθρωπο και στις μηχανές που αυτός παράγει, με την εστίαση να δίνεται, όπως είναι προφανές, στα αυτοκίνητα. Συγκεντρώνει περί τα 100 έργα τέχνης, ανάμεσά τους αριστουργήματα της «θεάς» Νίκι ντε Σεν Φαλ, του «παππού της Οπ Αρτ» Βικτόρ Βαζαρελί και του «πρωτομάστορα της κινητικής τέχνης» Ζαν Τινγκελί, τα οποία ανήκουν στη συλλογή του Ιδρύματος Renault για την Τέχνη και τον Πολιτισμό. Κι αυτά τα φέρνει σε διάλογο με νεότερα που προέκυψαν έπειτα από ανάθεση, ειδικά γι’ αυτή την έκθεση, σε 17 νεότερους εικαστικούς. Τη, δε, επιμέλεια του Moteur Imaginaire υπογράφει η Σεσίλια Αλεμάνι, που έγινε περισσότερο γνωστή το 2020, όταν ανακοινώθηκε ότι θα αναλάμβανε την καλλιτεχνική διεύθυνση της 59ης Μπιενάλε της Βενετίας, όπως και έγινε.

Μια έκθεση στον Σηκουάνα που αποθεώνει την αυτοκίνηση-4
Ζάντα είναι και γυρίζει. Σουρεαλισμός και ομορφιά στην προπαρασκευαστική έρευνα του Γάλλου Τεό Μερσιέ (γεν. 1984) για το έργο του Οι απαρχές της ταχύτητας (2026).
Μια έκθεση στον Σηκουάνα που αποθεώνει την αυτοκίνηση-5
Άσπρα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε. Σε πρώτο πλάνο, φορτηγίδα μεταφοράς οχημάτων εν πλω στα ανοιχτά του Ιλ Σεγκάν, στον Σηκουάνα, στις 17 Σεπτεμβρίου του 1980.
Μια έκθεση στον Σηκουάνα που αποθεώνει την αυτοκίνηση-6
Η φάμπρικα δεν σταματά. Αρχές του 1951, στην αίθουσα όπου οι εργάτες της Renault έπαιρναν το μεσημεριανό τους.

Η νήσος του πολιτισμού

Η αφήγηση του Moteur Imaginaire ξεκινά με την ιστορία του Ιλ Σεγκάν, ενός νησιού του Σηκουάνα στα δυτικά προάστια του Παρισιού, στον δρόμο προς τις Βερσαλλίες, για να φτάσει στην ιδέα του ανθρώπου-μηχανή. Για το Ιλ Σεγκάν αξίζει να σημειωθεί πως από τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα έως το 2005 το είχαν καταλάβει σχεδόν εξ ολοκλήρου εργοστάσια της Renault, τα οποία κατεδαφίστηκαν αφού παρέμεναν ανενεργά ήδη από το 1992. Εν τω μεταξύ, για χρόνια σχεδιαζόταν και ανασχεδιαζόταν η ανάπλαση της περιοχής σε κόμβο πολιτισμού («νήσο των τεχνών»), με μια σειρά από μεγάλα πρότζεκτ να διαδέχονται το ένα το άλλο μέχρι να αρχίσουν τα πρώτα έργα να παραδίδονται σταδιακά και με καθυστέρηση στο κοινό. Ένα από αυτά είναι και το κέντρο σύγχρονης τέχνης Large, που εγκαινιάστηκε με αυτή την έκθεση στις 17 Οκτωβρίου. Οι κύριοι χώροι του «πλαισιώνονται» από βιβλιοπωλείο-art shop, κινηματογράφο, καφέ, ξενοδοχείο και πάρκο γλυπτικής. Αν πάτε με το αυτοκίνητο, το πιο κοντινό του πάρκινγκ απέχει τέσσερα λεπτά με τα πόδια.

Μια έκθεση στον Σηκουάνα που αποθεώνει την αυτοκίνηση-7
Σανίδωσέ το! Ένα αμάξωμα φτιαγμένο από ξύλο ονειρεύτηκε ο Γαλλοαμερικανός εικαστικός Αρμάν (1928-2005) στο έργο του Ξύλινα κομμάτια «Renault» – Συσσώρευση «Renault» υπ’ αριθμόν 151 του 1968.
Μια έκθεση στον Σηκουάνα που αποθεώνει την αυτοκίνηση-8
Μετα-αυτοκίνηση. Ο Αμπού-Μπακάρ Μανσαράι (γεν. 1969), από τη Σιέρα Λεόνε, το 2004 σχεδίασε με στιλό και μολύβια σε χαρτί το έργο Πέρα από τη δημιουργία, που απεικονίζει με λεπτομέρεια έναν επινοημένο μηχανισμό.

Η έκθεση Moteur Imaginaire συνεχίζεται έως τις 7 Μαρτίου 2027.
Περισσότερες πληροφορίες στο large-emerige.fr.