Το φυσικό αέριο προοριζόταν να αποτελέσει το κυρίαρχο καύσιμο-γέφυρα κατά τη μετάβαση από τα παραδοσιακά συστήματα ηλεκτροπαραγωγής στην καθαρή ενέργεια. Ωστόσο, σε κρίσιμες αγορές της Ευρώπης και της Ασίας, οι παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας φαίνεται να παρακάμπτουν όλο και συχνότερα το συγκεκριμένο καύσιμο προς όφελος άλλων επιλογών.
Η συνολική παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από μονάδες αερίου συρρικνώθηκε φέτος σε σύγκριση με το 2025 στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ολλανδία, στην Τουρκία, στην Ιαπωνία, στη Νότια Κορέα και στην Κίνα.
Οι χώρες αυτές αντιπροσωπεύουν ορισμένες από τις σημαντικότερες παραδοσιακές αλλά και υψηλών προοπτικών αγορές για την ηλεκτροπαραγωγή από φυσικό αέριο, κι όμως όλες περιόρισαν ταυτόχρονα τη χρήση του φέτος, καθώς οι παγκόσμιες προμήθειες και οι τιμές επηρεάστηκαν από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Αξιοσημείωτο είναι ότι η συνολική παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας στις έξι αυτές χώρες αυξήθηκε, γεγονός που σημαίνει ότι το φυσικό αέριο έχασε μερίδιο αγοράς προς όφελος άλλων πηγών.
Για τους εξαγωγείς υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), ο κίνδυνος έγκειται στο να παραμείνει το αέριο απαραίτητο ως καύσιμο εξισορρόπησης, αλλά να παύσει να αποτελεί κινητήρια δύναμη ανάπτυξης για την ηλεκτροπαραγωγή. Τα συστήματα ηλεκτροδότησης εξακολουθούν να χρειάζονται τις μονάδες αερίου για τη διασφάλιση της σταθερότητας του δικτύου, αλλά η ανάγκη για την παραγόμενη από αυτές ενέργεια βαίνει μειούμενη, καθώς επεκτείνονται οι ΑΠΕ και η αποθήκευση.
Η σταδιακή υποχώρηση του φυσικού αερίου αποτυπώνεται καθαρά στους αριθμούς. Στην Ολλανδία, το μερίδιο του αερίου στην ηλεκτροπαραγωγή υποχώρησε στο ιστορικό χαμηλό του 32% κατά το πρώτο 9μηνο του 2026, έναντι σχεδόν 60% το 2020. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, παρά το κλείσιμο της τελευταίας μονάδας άνθρακα στο τέλος του 2024, το μερίδιο του αερίου υποχώρησε στο 29%, ενώ στην Τουρκία συρρικνώθηκε στο 11%, από 32% το 2021. Παρόμοια εικόνα καταγράφεται και στην Ασία, όπου η Ιαπωνία περιόρισε το μερίδιο του αερίου στο 28,4% λόγω της αύξησης των ΑΠΕ και της επανεκκίνησης πυρηνικών αντιδραστήρων, ενώ η Νότια Κορέα και η Κίνα σημείωσαν επίσης πολυετή ή ιστορικά χαμηλά ποσοστά.
Το πλέον ανησυχητικό σήμα για τους παραγωγούς LNG είναι ότι η κάμψη αυτή σημειώνεται προτού καν τεθεί σε λειτουργία το νέο κύμα εξαγωγικών υποδομών. Οι μεγάλες προμηθεύτριες εταιρείες επενδύουν δισεκατομμύρια δολάρια, υποθέτοντας ότι η αύξηση της ζήτησης για ηλεκτρισμό θα μεταφραστεί σε αυξημένη κατανάλωση αερίου. Ωστόσο, οι μεγάλες οικονομίες αποδεικνύουν ότι μπορούν να καλύψουν τις αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες τους μειώνοντας την εξάρτησή τους από το αέριο.