Για όσους αγαπάμε την οδήγηση, το αυτοκίνητο δεν είναι απλώς ένας τρόπος μετακίνησης. Είναι το μέσο που μας επιτρέπει να ταξιδεύουμε με τον δικό μας ρυθμό∙ μόνο που αυτός αλλάζει καθώς αλλάζουμε κι εμείς. Στα δεκαοκτώ, θέλουμε να φύγουμε. Να μπούμε στο αυτοκίνητο με την παρέα, να γεμίσουμε το ρεζερβουάρ (όσο επιτρέπει η τσέπη μας), να βάλουμε μουσική και να ξεκινήσουμε, χωρίς να έχει τόση σημασία ο προορισμός. Λίγα χρόνια αργότερα, οι απαιτήσεις αλλάζουν. Δεν αρκούν πλέον μια παραλία και ένα δωμάτιο. Αναζητάμε ένα όμορφο χωριό, ένα καλό τραπέζι, μια ενδιαφέρουσα διαδρομή, εμπειρίες που θα θυμάσαι και μετά το τέλος του ταξιδιού.
Κάπου στα σαράντα, η προσέγγιση αλλάζει και πάλι. Το αυτοκίνητο μπορεί να είναι καλύτερο, οι αποσκευές περισσότερες και οι απαιτήσεις από τη διαμονή υψηλότερες. Αυτό που αναζητάμε, όμως, είναι κατά βάση η απόλαυση της διαδρομής, χωρίς βιασύνη και περιττό πρόγραμμα. Αργότερα, ο χρόνος αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία: δεν μας απασχολεί τόσο το πότε θα φτάσουμε, όσο αυτά που μπορούμε να δούμε στη διαδρομή. Σταματάμε στο χωριό που προσπερνούσαμε για σειρά ετών, καθόμαστε για έναν καφέ στην πλατεία και επιλέγουμε τον πιο όμορφο δρόμο αντί για τον συντομότερο.
Επιλέξαμε τέσσερις ελληνικές διαδρομές για όλες τις διαθέσεις και τις απαιτήσεις: για παρέες και αυθορμητισμό, για εξερεύνηση, για οδηγική απόλαυση ή για ταξίδια με πιο χαλαρούς ρυθμούς. Πρόκειται για προτάσεις που αντιστοιχούν σε διαφορετικές περιόδους της ζωής μας∙ καθεμία με τα δικά της χαρακτηριστικά και τους δικούς της λόγους για να την ανακαλύψουμε.
18-25 ετών | Η μεγάλη απόδραση
Ανατολική Πελοπόννησος
Υπάρχει μια ηλικία στην οποία ακόμη και μια διαδρομή 100 χιλιομέτρων φαντάζει μεγάλη περιπέτεια. Ο δρόμος δεν μετριέται τόσο σε χρόνο, όσο σε εμπειρίες, όπως στις στάσεις για βενζίνη, στα τραγούδια που επαναλαμβάνονται, στα αστεία που θα θυμάται η παρέα για χρόνια. Για ένα τέτοιο ταξίδι χρειαζόμαστε μια διαδρομή που να συνδυάζει θάλασσα, όμορφα χωριά, ενδιαφέροντες δρόμους και αρκετές επιλογές για όλους, χωρίς μεγάλο προϋπολογισμό ή ιδιαίτερη προετοιμασία. Η Ανατολική Πελοπόννησος προσφέρεται για μια τέτοια εξόρμηση.
Από την Αθήνα, μέσω Κορίνθου, η πρώτη στάση είναι το Ναύπλιο. Όμορφο και ζωντανό, με πολλές επιλογές για φαγητό και βόλτα, βρίσκεται αρκετά κοντά στην πρωτεύουσα ώστε να αποτελεί εύκολη επιλογή ακόμη και για ένα Σαββατοκύριακο.
Από εκεί αξίζει να συνεχίσουμε προς το Λεωνίδιο, περνώντας από το Άστρος και τον Τυρό. Ο δρόμος ακολουθεί σε μεγάλο μέρος του την ακτογραμμή, με συνεχείς στροφές, μικρούς οικισμούς και θέα στον Αργολικό και στο Μυρτώο Πέλαγος. Το Λεωνίδιο, χτισμένο κάτω από τους χαρακτηριστικούς κόκκινους βράχους, είναι ένας προορισμός που αξίζει να γνωρίσουμε. Ανάλογα με την εποχή και τη διάθεση της παρέας, μπορούμε να εξερευνήσουμε τις παραλίες της περιοχής ή να ανηφορίσουμε προς τον Κοσμά και τα χωριά του Πάρνωνα. Οι επιλογές είναι αρκετές ώστε να διαμορφώσουμε το πρόγραμμα στην πορεία, χωρίς να χρειάζεται να τα έχουμε σχεδιάσει όλα από πριν. Άλλωστε, σε ένα από τα πρώτα μας road trips, το ζητούμενο δεν είναι να προλάβουμε να δούμε τα πάντα. Είναι να χαρούμε τη διαδρομή, την παρέα και –πάνω από όλα– την ελευθερία να αποφασίζουμε εμείς πού θα κάνουμε την επόμενη στάση.
25-40 ετών | Η εποχή των ανακαλύψεων
Ήπειρος
Κάπου ανάμεσα στα 25 και τα 40, ο τρόπος που ταξιδεύουμε αρχίζει να αλλάζει. Η διάθεση για αυθορμητισμό παραμένει, αλλά πλέον ξέρουμε καλύτερα τι αναζητάμε. Ο ελεύθερος χρόνος είναι συχνά περιορισμένος, οι απαιτήσεις έχουν μεγαλώσει και ο προϋπολογισμός, συνήθως, επιτρέπει περισσότερες επιλογές. Θέλουμε να ανακαλύψουμε καινούργια μέρη, να οδηγήσουμε σε όμορφους δρόμους, να μείνουμε σε έναν προσεγμένο ξενώνα και να δοκιμάσουμε την τοπική κουζίνα. Ένα ταξίδι, δηλαδή, που θα συνδυάζει την εξερεύνηση με την ποιότητα της εμπειρίας. Ναι, η Ήπειρος έχει όλα τα χαρακτηριστικά για να ανταποκριθεί σε αυτές τις προσδοκίες.
Από την Αθήνα, η διαδρομή προς τα βορειοδυτικά είναι πλέον εύκολη, χάρη στους σύγχρονους αυτοκινητόδρομους. Το πραγματικό ενδιαφέρον, όμως, αρχίζει όταν τους αφήσουμε πίσω μας και ανηφορίσουμε προς τα βουνά. Το τοπίο αλλάζει∙ βαθιές κοιλάδες, ποτάμια, πετρόχτιστα χωριά και δρόμοι που ακολουθούν το ανάγλυφο της περιοχής. Το Ζαγόρι, με το εκτεταμένο δίκτυο μικρών ορεινών διαδρομών, προσφέρει πολλές δυνατότητες εξερεύνησης.
Με αφετηρία τα Ιωάννινα, μπορούμε να κινηθούμε προς το Καλπάκι και από εκεί στην Αρίστη και στο Πάπιγκο. Στη συνέχεια, αξίζει να αφιερώσουμε χρόνο και στο Κεντρικό Ζαγόρι, με τα χωριά και τα πέτρινα γεφύρια γύρω από τους Κήπους. Εδώ το αυτοκίνητο έχει ιδιαίτερη σημασία, όχι από πλευράς ισχύος ή τετρακίνησης, αλλά γιατί η άνεση, η καλή θέση οδήγησης και η ποιότητα κύλισης εκτιμώνται περισσότερο στους στενούς, ορεινούς δρόμους.
Οι αποστάσεις στην περιοχή χρειάζονται τον χρόνο τους. Μια διαδρομή που στον χάρτη μοιάζει σύντομη μπορεί να διαρκέσει αρκετά, τόσο λόγω της χάραξης του δρόμου όσο και εξαιτίας των στάσεων που αξίζει να κάνουμε. Ένα χωριό, ένα πέτρινο γεφύρι, η θέα προς το φαράγγι του Βίκου ή ένα μικρό καφενείο∙ αρκετοί λόγοι για να αλλάξουμε το πρόγραμμά μας.
Ξεχωριστή εμπειρία αποτελεί η ανάβαση προς το Πάπιγκο. Ο δρόμος στενεύει, οι στροφές διαδέχονται η μία την άλλη και οι επιβλητικοί όγκοι της Τύμφης κυριαρχούν στο τοπίο. Η διαδρομή απαιτεί προσοχή, αλλά προσφέρει και ιδιαίτερη οδηγική ευχαρίστηση με την εναλλαγή των στροφών και των υψομετρικών διαφορών. Φτάνοντας στα χωριά, αξίζει να αφήσουμε το αυτοκίνητο και να αφιερώσουμε ένα κομμάτι του ταξιδιού στους παραδοσιακούς οικισμούς και στο φυσικό περιβάλλον της περιοχής. Αν υπάρχει διαθέσιμος χρόνος, το ταξίδι μπορεί να συνεχιστεί προς το Μέτσοβο. Το τοπίο αποκτά διαφορετικό χαρακτήρα, με πυκνά δάση και ορεινούς δρόμους, ενώ όλοι γνωρίζουμε πως η περιοχή εκεί αξίζει οπωσδήποτε μια στάση, για φαγητό και περίπατο.
Η Ήπειρος δύσκολα εξαντλείται σε μία επίσκεψη. Κάθε φορά μπορούμε να επιλέγουμε και μια διαφορετική διαδρομή, ανακαλύπτοντας νέα μέρη, χωρίς την ανάγκη να χωρέσουμε τα πάντα σε ένα ταξίδι.
40-55 ετών | Η στιγμή της απόλαυσης
Κρήτη
Μετά τα 40, οι επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις περιορίζουν συχνά τον ελεύθερο χρόνο και θέλουμε να τον αξιοποιήσουμε όσο καλύτερα μπορούμε. Αναζητάμε νέες εμπειρίες, δίνουμε μεγαλύτερη σημασία στην άνεση, στην ποιότητα της διαμονής, στο καλό φαγητό, ακόμα και στη διαδρομή. Η Κρήτη προσφέρεται για όλα αυτά, ιδιαίτερα αν αφήσουμε τους πολυσύχναστους τουριστικούς προορισμούς και εξερευνήσουμε το εσωτερικό και τη νότια πλευρά του νησιού.
Τα Χανιά είναι μια ιδανική αφετηρία. Η παλιά πόλη και το λιμάνι αξίζουν μια πρώτη στάση, προτού ξεκινήσουμε με κατεύθυνση προς τα νότια. Ο δρόμος προς τα Σφακιά είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες οδηγικά διαδρομές του νησιού. Το τοπίο γίνεται σταδιακά πιο ορεινό, οι στροφές πυκνώνουν και η θέα προς τη θάλασσα, που εμφανίζεται ανάμεσα στους ορεινούς όγκους, προσφέρει αρκετές αφορμές για στάσεις.
Από τα Σφακιά μπορούμε να συνεχίσουμε προς τον Πλακιά και από εκεί να κινηθούμε βορειότερα, προς το Ρέθυμνο. Η διαδρομή χαρακτηρίζεται από συνεχείς εναλλαγές τοπίου, με ορεινά περάσματα, μικρούς οικισμούς και παραθαλάσσια τμήματα. Οι δρόμοι απαιτούν προσοχή και συγκέντρωση, προσφέροντας παράλληλα οδηγική ευχαρίστηση, χάρη στις διαδοχικές στροφές και τις αλλαγές του αναγλύφου.
Εδώ εκτιμά κανείς και τις δυνατότητες του αυτοκινήτου. Δεν χρειάζεσαι απαραιτήτως ένα σπορ μοντέλο ή υψηλή ισχύ. Η σωστή θέση οδήγησης, η απόκριση του τιμονιού, η λειτουργία της ανάρτησης και η ποιότητα κύλισης αποκτούν μεγαλύτερη σημασία όταν περνάμε αρκετές ώρες πίσω από το τιμόνι. Το ίδιο ισχύει για την ηχομόνωση, την άνεση των καθισμάτων και την ομαλή απόδοση του συστήματος κίνησης. Χαρακτηριστικά που κάνουν τη διαφορά σε ένα πολύωρο ταξίδι, ιδιαίτερα σε ένα νησί με τόσο διαφορετικές οδικές συνθήκες.
Η Κρήτη, βέβαια, θέλει χρόνο. Ακόμη και αν της αφιερώσουμε αρκετές ημέρες, δύσκολα θα γνωρίσουμε περισσότερα από ένα μικρό μέρος της. Γι’ αυτό αξίζει να αφήσουμε περιθώρια στο πρόγραμμά μας για μια στάση σε κάποιο χωριό, ένα γεύμα σε μια τοπική ταβέρνα ή μια παραλία που δεν είχαμε αρχικά υπολογίσει. Συχνά, αυτές οι μη προγραμματισμένες στάσεις είναι εκείνες που θυμόμαστε, τελικά, περισσότερο.
Ίσως αυτό να κάνει την Κρήτη τόσο κατάλληλη γι’ αυτή τη φάση της ζωής. Έχουμε πλέον την εμπειρία να γνωρίζουμε καλύτερα τι μας αρέσει και να επιλέγουμε ανάλογα. Μια απαιτητική ορεινή διαδρομή, ένα καλό γεύμα ή ένα απόγευμα δίπλα στη θάλασσα μπορούν να έχουν την ίδια αξία. Η οδήγηση παραμένει σημαντικό μέρος του ταξιδιού, αλλά δεν είναι πια ο μόνος λόγος για να ξεκινήσουμε.
55 ετών και άνω | Όλα είναι… χρόνος
Μάνη
Κάποτε ονειρευόμασταν ένα αυτοκίνητο για να μπορούμε να φύγουμε. Αργότερα, ένα «καλύτερο» για να ταξιδεύουμε πιο μακριά. Και κάποια στιγμή συνειδητοποιούμε ότι αυτό που έχουμε περισσότερο ανάγκη είναι ο χρόνος: να ταξιδεύουμε χωρίς βιασύνη, να σταματάμε όπου θέλουμε, να αλλάζουμε πρόγραμμα επειδή κάτι μας κίνησε το ενδιαφέρον. Μετά τα 55, το ταξίδι μπορεί να αποκτήσει πιο προσωπικό, χαλαρό ρυθμό. Και η Μάνη είναι ένα ιδανικό μέρος γι’ αυτό.
Η Καλαμάτα είναι μια ιδανική αφετηρία, με κατεύθυνση νότια, προς την Αρεόπολη. Ο δρόμος ακολουθεί τη δυτική πλευρά του Ταϋγέτου, με το τοπίο να συνδυάζει βουνό και θάλασσα. Όσο προχωράμε, η χαρακτηριστική εικόνα της Μάνης γίνεται εντονότερη. Πέτρινοι πύργοι, ελαιώνες, βραχώδεις πλαγιές και μικροί οικισμοί που διατηρούν την παραδοσιακή τους φυσιογνωμία.
Η Καρδαμύλη είναι από τα μέρη όπου αξίζει να αφιερώσει κανείς περισσότερο χρόνο. Τα πέτρινα σπίτια, τα στενά δρομάκια, το βουνό από τη μία και η θάλασσα από την άλλη συνθέτουν ένα ιδιαίτερο περιβάλλον, που προσφέρεται για περίπατο, μπάνιο ή ένα πεντανόστιμο γεύμα. Είναι μια ευκαιρία να μείνουμε περισσότερο σε έναν τόπο, χωρίς να αισθανόμαστε ότι πρέπει να αξιοποιήσουμε κάθε ώρα με κάποια δραστηριότητα.
Από την Καρδαμύλη προς την Αρεόπολη, οι στροφές πληθαίνουν και το τοπίο γίνεται… πιο αυστηρό, με την πέτρα να κυριαρχεί στην αρχιτεκτονική και στο φυσικό περιβάλλον. Η Αρεόπολη αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους σταθμούς της διαδρομής. Αφήνουμε το αυτοκίνητο και κάνουμε βόλτες στα στενά της, ανάμεσα στα παραδοσιακά κτίσματα και στους χαρακτηριστικούς πύργους.
Από εδώ μπορούμε να συνεχίσουμε προς τον Γερολιμένα, τη Βάθεια και το Ταίναρο ή να επιλέξουμε την κατεύθυνση προς το Γύθειο. Οι σχετικά μικρές αποστάσεις επιτρέπουν να διαμορφώσουμε το πρόγραμμα ανάλογα με τη διάθεσή μας, κάνοντας στάσεις για μια βουτιά, ένα γεύμα ή απλώς για να απολαύσουμε το τοπίο.
Η συγκεκριμένη διαδρομή ταιριάζει ιδιαίτερα στη φιλοσοφία του «slow driving», που δεν σημαίνει απλώς οδήγηση με χαμηλή ταχύτητα, αλλά υποδεικνύει έναν τρόπο ταξιδιού χωρίς αυστηρό χρονοδιάγραμμα. Μπορούμε να απολαύσουμε έναν δρόμο με στροφές, να σταματήσουμε σε ένα σημείο με θέα ή να παρατείνουμε την παραμονή μας σε κάποιο χωριό. Η οδηγική απόλαυση παραμένει μέρος της εμπειρίας, χωρίς όμως να καθορίζει ολόκληρο το πρόγραμμα.
Αν θέλουμε να επεκτείνουμε το ταξίδι, μπορούμε να συνεχίσουμε ανατολικά προς τη Μονεμβασιά. Ένας προορισμός που προσφέρεται για να ολοκληρώσουμε αυτή την περιήγηση με έναν διαφορετικό ρυθμό. Να περπατήσουμε στα στενά του οικισμού, να απολαύσουμε τη θέα στη θάλασσα και να αφιερώσουμε όσο χρόνο θέλουμε, χωρίς να κοιτάμε το ρολόι για την ώρα της αναχώρησης.
Αυτή είναι, άλλωστε, μία από τις σημαντικότερες αλλαγές στον τρόπο που ταξιδεύουμε με τα χρόνια: περισσότερη εμπειρία, πιο σωστές επιλογές. Η Μάνη, με το ιδιαίτερο τοπίο, τους οικισμούς και τις ενδιαφέρουσες οδηγικές διαδρομές της, προσφέρει την ευκαιρία για ένα ταξίδι στο οποίο η διαδρομή και οι στάσεις έχουν την ίδια αξία με τον τελικό προορισμό.