Φόρτωση Text-to-Speech…
«Δεν βλέπω τον λόγο να αλλάξω τερματοφύλακα», απάντησε ο Τζέικομπ Νίστρουπ στην ερώτηση που του τέθηκε το βράδυ της Τετάρτης, μετά το παιχνίδι με τον Αρη, για να εξηγήσει την επιλογή του να επιμείνει στον Ινιάκι Πένια. Ο Δανός προπονητής εξήγησε ότι, δεδομένου πως ο τερματοφύλακας επιβαρύνεται σωματικά λιγότερο συγκριτικά με τους υπόλοιπους ποδοσφαιριστές, δεν είχε λόγο να τον ξεκουράσει, παρόλο που πρόκειται για τον μοναδικό παίκτη του Παναθηναϊκού που παίζει «χωρίς ανάσα».
Οι αριθμοί στηρίζουν το σκεπτικό του Νίστρουπ. Οχι μόνο επειδή οι μελέτες δείχνουν ότι οι τερματοφύλακες καλύπτουν πολύ μικρότερη απόσταση, περίπου 4–6 χιλιόμετρα, από τους παίκτες γηπέδου, που συνήθως φτάνουν τα 10–12 χιλιόμετρα σε έναν αγώνα. Ούτε μόνο επειδή μελέτη σε τερματοφύλακες της Premier League κατέγραψε περισσότερες βουτιές και εκρηκτικές προσπάθειες στην ειδική προπόνησή τους συγκριτικά με όσα κάνουν στη διάρκεια ενός αγώνα.
Τα περσινά δεδομένα του ίδιου του Πένια, από την Ελτσε, δίνουν μια πιο συγκεκριμένη εικόνα. Σύμφωνα με την Comparisonator, ο Ισπανός κάλυπτε κατά μέσο όρο 5.357 μέτρα ανά 90λεπτο, αλλά μόλις 43,29 μέτρα με ταχύτητα πάνω από τα 20 χιλιόμετρα την ώρα. Δηλαδή λιγότερο από το 1% της συνολικής απόστασής του. Η απόσταση σε σπριντ, πάνω από τα 25 χιλιόμετρα την ώρα, περιοριζόταν στα 2,06 μέτρα ανά 90λεπτο. Περίπου το 96,6% της απόστασης γινόταν κάτω από τα 15 χιλιόμετρα την ώρα.
Αυτή είναι η ουσιαστική διαφορά πίσω από τα χιλιόμετρα: Ο τερματοφύλακας μετακινείται συνεχώς για να προσαρμόζει τη θέση του, αλλά δεν συσσωρεύει τον όγκο έντονου τρεξίματος ενός μπακ ή ενός χαφ. Τα συνεχόμενα 90λεπτα δεν έχουν το ίδιο σωματικό κόστος για όλες τις θέσεις.
Πόσο κουράζεται τελικά;
Η σύγκριση των επεμβάσεών του στην Ελτσε με αυτές στον Παναθηναϊκό προσθέτει ακόμη μία διάσταση. Στο δείγμα των 16 περσινών αγώνων του στην Ισπανία, ο Πένια πραγματοποιούσε 2,97 αποκρούσεις ανά 90λεπτο. Στα οκτώ φετινά παιχνίδια του ελληνικού πρωταθλήματος ο αριθμός έχει πέσει στις 1,75: Μείωση κατά 41%, ή περίπου μία απόκρουση λιγότερη σε κάθε πλήρες παιχνίδι.
Ακόμη μεγαλύτερη είναι η διαφορά στις αποκρούσεις κοντινών σουτ: από 1,03 σε 0,23 ανά 90λεπτο, μείωση περίπου 78%. Οι αποκρούσεις μακρινών σουτ έχουν περιοριστεί από 0,57 σε 0,35, ενώ εκείνες από μεσαία απόσταση παραμένουν πιο κοντά στα περσινά επίπεδα, από 1,03 σε 0,93. Αρα η μείωση του όγκου των αποκρούσεων δεν κατανέμεται ομοιόμορφα: Η μεγαλύτερη διαφορά καταγράφεται στις κοντινές προσπάθειες.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Πένια «κουράζεται κατά 40% λιγότερο». Οι αποκρούσεις δεν έχουν όλες την ίδια δυσκολία και οι συγκεκριμένοι δείκτες δεν μετρούν τις πτώσεις, τις προσγειώσεις, τις εξόδους, τις συγκρούσεις ή την ψυχική πίεση. Δείχνουν, όμως, ότι στον Παναθηναϊκό καλείται μέχρι σήμερα να πραγματοποιήσει αισθητά λιγότερες αποκρούσεις. Και αυτό είναι συμβατό με όσα μεταφέρει ο ίδιος στους προπονητές του: ότι αισθάνεται λιγότερο επιβαρυμένος και δηλώνει «φρέσκος».
Τον κρατάει «ζεστό»
Ολα τα παραπάνω έφεραν τον Νίστρουπ στην ευχάριστη θέση να διατηρήσει τον 27χρονο τερματοφύλακα στο παιχνίδι με τον Αρη. Ο στόχος του ήταν να τον κρατήσει όσο το δυνατόν πιο «ζεστό» και έτοιμο ενόψει του ντέρμπι με την ΑΕΚ, ενός αγώνα που αποτελεί το πρώτο μεγάλο τεστ, στη μετa-Καραϊσκάκη περίοδο, για τη δυναμική του Παναθηναϊκού στη φετινή Super League. Ο προπονητής ήθελε να κρατήσει τον τερματοφύλακά του στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, επειδή ο Πένια αποτελεί παίκτη-κλειδί σε δύο διαφορετικές λειτουργίες της ομάδας που χτίζει.
Ο Νίστρουπ «ακουμπάει» στα πόδια του Πένια για την ποιότητα του πρώτου σταδίου της επιθετικής ανάπτυξης του Παναθηναϊκού. Περιμένει από τον Ισπανό μεγάλη συνεισφορά στην κυκλοφορία της μπάλας στο δικό του μισό υπό την πίεση της ΑΕΚ. Η αντίστοιχη πίεση του Ολυμπιακού έβγαλε ουσιαστικά τον Παναθηναϊκό εκτός παιχνιδιού στο Καραϊσκάκη. Και τούτη τη φορά ο Νίστρουπ περιμένει να διαπιστώσει πρόοδο.
Για τον Πένια, λοιπόν, η χρησιμότητα ακόμη ενός αγώνα δεν εξαντλείται στις αποκρούσεις. Βρίσκεται και στις επαναλαμβανόμενες αποφάσεις: Πότε θα κρατήσει την μπάλα για να προσελκύσει την πίεση, πότε θα παίξει σύντομα και πότε θα αναζητήσει μια πιο μακρινή μεταβίβαση.
Ο δεύτερος ρόλος είναι αυτός του τελευταίου αμυντικού. Με μια αμυντική γραμμή που τοποθετείται πολύ ψηλά υπάρχει πάντα η ανάγκη ο τερματοφύλακας να βγαίνει μακριά από την εστία του, όταν οι αντίπαλοι σημαδεύουν στην πλάτη της άμυνας. Με τον Ντε Φράι και τον Φαν Ντρόνγκελεν, δύο κεντρικούς αμυντικούς που δεν έχουν ως δυνατότερο στοιχείο τους την άμυνα στον χώρο, η σημασία της έγκαιρης κάλυψης από τον Πένια μεγαλώνει.
Εδώ βρίσκεται και το απαιτητικό στοιχείο της θέσης του σε μια κυρίαρχη ομάδα: Μπορεί να χρειάζεται λιγότερες αποκρούσεις, αλλά πρέπει να παραμένει έτοιμος για μια έξοδο ή μια απόφαση που θα κρίνει ολόκληρο το παιχνίδι. Η μικρότερη συχνότητα επεμβάσεων δεν μειώνει τη σημασία τους.
Κάπως έτσι εξηγείται η επιλογή του Νίστρουπ να κρατήσει τον Πένια στον αγωνιστικό ρυθμό, δίνοντάς του ακόμη ένα παιχνίδι απέναντι σε μια φορμαρισμένη ομάδα. Με τον τερματοφύλακα να δηλώνει διαθέσιμος και τα δεδομένα να δείχνουν περιορισμένο όγκο αποκρούσεων, ο προπονητής του Παναθηναϊκού έδωσε προτεραιότητα στη συνέχεια και στον συντονισμό του με την άμυνα ενόψει ενός ντέρμπι του οποίου η εικόνα και το αποτέλεσμα θα καθορίσουν σε πολύ μεγάλο βαθμό την ψυχολογία με την οποία ο Νίστρουπ και το γκρουπ του θα δουλεύουν στη συνέχεια του πρωταθλήματος.