Αγαπώ την Μπολόνια γιατί…
Eίναι η πόλη που με «υιοθέτησε» το 2006. Ήρθα εδώ από τη Σαρδηνία για να σπουδάσω στην Ακαδημία Καλών Τεχνών και δεν έφυγα ποτέ. Με τα ζεστά της χρώματα, με υποδέχθηκε με ενθουσιασμό και μου έδωσε χώρο να εκφραστώ. Η Μπολόνια στηρίζει τις νέες πρωτοβουλίες, ιδίως τις πολιτιστικές, και προσφέρει καθημερινά κάθε λογής ερεθίσματα.
Κυριακάτικος περίπατος
Μου αρέσει να χάνομαι στους δρόμους του κέντρου, κάτω από τις στοές, ανάμεσα στην Πιάτσα Ματζόρε και την Πιάτσα Σάντο Στέφανο, που τη δεύτερη Κυριακή κάθε μήνα φιλοξενεί το ωραιότερο παζάρι αντικών της πόλης. Αυτές τις δύο πλατείες τις ερωτεύομαι κάθε φορά που τις αντικρίζω, παρόλο που τις ξέρω απέξω κι ανακατωτά.
Παρασκευή βράδυ για ποτό
Η Παρασκευή έχει για μένα τη δική της ιεροτελεστία, γιατί είναι αφιερωμένη στην έξοδο με την καλύτερή μου φίλη. Μας αρέσει να κουβεντιάζουμε για ώρες στο Camera Con Vista, στην οδό Σάντο Στέφανο. Προτού γίνει μπαρ-εστιατόριο, ήταν αντικερί και έχει διατηρήσει κάποια εκπληκτικά διακοσμητικά αντικείμενα εποχής. Ένα κομψό στέκι για ιδιαίτερα ποτά και με επιλογές χωρίς αλκοόλ.
Κρυμμένο διαμάντι
Το 2014 δημιούργησα το δικό μου καλλιτεχνικό εγχείρημα με το όνομα La Casetta dell’Artista. Χωμένο στην οδό Ιρνέριο, είναι ένα σχεδόν μυστικό ατελιέ, με την έννοια ότι δεν είναι πάντα ανοιχτό για το κοινό. Είναι το σπίτι και το εργαστήριό μου, όπου παράλληλα φιλοξενώ πολιτιστικές εκδηλώσεις και εκθέσεις, κυρίως την περίοδο της Άρτε Φιέρα, της σημαντικότερης και μακροβιότερης φουάρ τέχνης της Ιταλίας. Φιλοξενώ επίσης δημιουργούς από όλο τον κόσμο, σε ένα δωμάτιο με ιδιωτικό μπάνιο που λειτουργεί ως bed & breakfast. Ένας πολυσχιδής χώρος που συνδυάζει πολλά και διαφορετικά πράγματα, μακριά από τα βλέμματα των πολλών.
Και μια δόση τέχνης
Η Μπολόνια είναι γεμάτη μουσεία, γκαλερί και χώρους τέχνης, όμως τον τελευταίο καιρό το μέρος στο οποίο επιστρέφω ξανά και ξανά είναι ο κινηματογράφος Modernissimo του 1915. Μετά από πολυετείς εργασίες αποκατάστασης παραδόθηκε ξανά στο κοινό, σε όλο του το μεγαλείο, ως η νέα έδρα της Ταινιοθήκης της Μπολόνια.
Στάση για καφέ
Στο Volare, στην οδό Μπελβεντέρε. Διατηρεί απόλυτα την αισθητική των ιταλικών συνοικιακών καφέ στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Και μάλιστα τα πάντα είναι μελετημένα μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια: από τα αυθεντικά έπιπλα και τη μηχανή του καφέ μέχρι το ίδιο το μενού, που εμπνέεται από την Ιταλία εκείνων των χρόνων.
Κάτι να τσιμπήσετε
Στο ZOO, στη Στράντα Ματζόρε. Εκτός από φαγητό, διαθέτει και μια εξαιρετική επιλογή εικονογραφημένων βιβλίων, αντιπροσωπευτικών των καλύτερων ιταλικών εκδόσεων για παιδιά και νέους. Συχνά οργανώνει και εκθέσεις.
Έξοδος για δείπνο
Στο Donatello, ένα εστιατόριο σε στιλ αρ νουβό, που λειτουργεί από το 1903 στην οδό Αουγκούστο Ρίγκι. Είναι ιδανική επιλογή όταν έχω διάθεση για παραδοσιακές γεύσεις. Όταν πάλι θέλω να συνδυάσω την παραδοσιακή κουζίνα με καλή ζωντανή τζαζ μουσική, πηγαίνω στο Cantina Bentivoglio, στην οδό Μασκαρέλα.
Shopping therapy
Στο Nanni, το παλαιότερο βιβλιοπωλείο της Μπολόνια, στην οδό Ντε Μουζέι, στο Giannino Stoppani στην οδό Ριτσόλι, που ειδικεύεται στα βιβλία για παιδιά και νέους, στο Inuit στην οδό Πετρόνι, που δίνει έμφαση στις ανεξάρτητες εκδόσεις, ή στο Modo Infoshop στην οδό Μασκαρέλα, στο οποίο νιώθεις ότι μπαίνεις στο σαλόνι ενός σπιτιού. Σωστά καταλάβατε, λατρεύω τα βιβλιοπωλεία. Όμως, πέρα από το προσωπικό μου γούστο, η Μπολόνια θεωρείται πόλη των κόμικς και στα βιβλιοπωλεία της βρίσκει κανείς εύκολα τα πιο γνωστά ιταλικά κόμικς όλων των εποχών.
Το τέλειο σουβενίρ
Ένας δίσκος βινυλίου του Λούτσιο Ντάλα. Ένα τραπεζομάντιλο τυπωμένο στο χέρι με την τεχνική «a ruggine» της Εμίλια-Ρομάνια, η οποία προέρχεται από τη λαϊκή αγροτική παράδοση. Οι σφραγίδες χαράσσονται στο χέρι σε ξύλο αχλαδιάς και παλαιότερα τα χρώματα για την εκτύπωση των σχεδίων παρασκευάζονταν από σκουριά, αναμεμειγμένη με άλλες ουσίες, όπως λευκό αλεύρι και ξίδι. Και βέβαια, μπολονέζικο τορτελίνι από φρέσκια ζύμη, το οποίο θα βρείτε ακόμα και σε βίγκαν εκδοχή.