Μαθήματα (και) γονέων στο ευ αγωνίζεσθαι

Φόρτωση Text-to-Speech…

Το σκάνδαλο χειραγώγησης αγώνων στον χώρο του ελληνικού μπάσκετ αλλά και των σχολικών πρωταθλημάτων με στόχο την παράτυπη εξασφάλιση μορίων για την «ευκολότερη» εισαγωγή μαθητών – αθλητών σε μια καλή σχολή ΑΕΙ έχει πολλές πτυχές. Η πολιτεία οφείλει να τις διερευνήσει, να αποδώσει τυχόν ευθύνες και να θέσει τις απαραίτητες ασφαλιστικές δικλίδες ώστε να κλείσουν τα όποια «παραθυράκια» κατάχρησης του θεσμικού πλαισίου. Εξοργίζουν, για παράδειγμα, οι καταγγελίες περί οργάνωσης πρωταθλημάτων σε απίθανα «αθλήματα» με ελάχιστες σχολικές ομάδες για να μοριοδοτηθούν οι συμμετέχοντες.

Ομως, οι γενικεύσεις περί «σάπιου συστήματος» είναι άστοχες· τις συνηθίζουν οι εφ’ όλης της ύλης επαΐοντες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μάλιστα, η κοινωνία είναι επιρρεπής στο να σηκώνει το δάχτυλο και να το κουνάει πομπωδώς εναντίον του ηθικού αυτουργού. Ωσάν εκείνη να είναι αναμάρτητη.

Ωστόσο, πίσω από όλα αυτά, ένα είναι σαφές: οι γονείς –όσοι μπορούν…– οφείλουν να αναλάβουν τις προσωπικές ευθύνες τους. Εκείνοι βρίσκονται πίσω από τα παιδιά που ευνοούνται από την παράτυπη μοριοδότηση.

Είναι υπόλογοι αρχικά απέναντι στους συμμαθητές των παιδιών τους, οι οποίοι δεν έχουν καταφύγει σε «παραθυράκια» για να τρυπώσουν σε μια σχολή.

Αλλά κυρίως έχουν ευθύνες απέναντι στα παιδιά τους. Εκείνοι τα ωθούν να μετέλθουν όποιο μέσο (ακόμη και ανήθικο, αλλά όχι απαραιτήτως παράνομο) για να πετύχουν κάτι που οι ίδιοι εκτιμούν ως σημαντικό για τη ζωή των τέκνων τους (εν προκειμένω εισαγωγή στο πανεπιστήμιο).

Εχουμε όλοι συναντήσει τέτοιες περιπτώσεις γονιών στον περίγυρό μας. Βγάζουν άχρηστους τους καθηγητές των παιδιών τους, τους πιέζουν για καλύτερους βαθμούς, δηλώνουν a priori αθώο το παιδί τους όταν εμπλακεί σε «κάτι» καταδικαστέο στο σχολείο. Θεωρώντας προέκταση του εαυτού τους τα βλαστάρια τους, ουσιαστικά επιδιώκουν να ζήσουν δικά τους ανεκπλήρωτα όνειρα.

Ας αναλογιστούν, εντέλει, πώς θα νιώσει το παιδί όταν, ενήλικος πια, συνειδητοποιήσει ότι η μοριοδότησή του οφειλόταν σε παγαποντιά των γονιών του. Τι να την κάνει μια επιτυχία επίπλαστη, βασισμένη σε σαθρά θεμέλια; Αργά ή γρήγορα θα φανεί το έλλειμμά του.

Η επιτυχία απαιτεί πείσμα, επιμονή και προσπάθεια. Η δικαίωση σε όποιον αγώνα είναι πρωτίστως προσωπική. Και αυτή είναι η πιο ωραία. Να βλέπεις τον καθρέφτη σου και να λες, π.χ., «μπήκα στην Ιατρική με το σπαθί μου».