Μία υπόθεση δολοφονίας που παρέμενε ανεξιχνίαστη για 52 χρόνια στις ΗΠΑ εξιχνιάστηκε χάρη σε σύγχρονες τεχνικές DNA. Οι αρχές της Γιούτα συνέδεσαν τον κατά συρροή δολοφόνο Τεντ Μπάντι με τον θάνατο της 17χρονης Μελίσα Αν Σμιθ το 1974.
Σύμφωνα με το BBC, η Μελίσα Αν Σμιθ, κόρη ενός τοπικού αρχηγού της αστυνομίας στη Γιούτα των ΗΠΑ, που εντοπίστηκε νεκρή από κυνηγούς στις 27 Οκτωβρίου 1974, θανατώθηκε από τον διαβόητο κατά συρροή δολοφόνο, Τεντ Μπάντι.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η σορός της 17χρονης έφερε ενδείξεις βιασμού και βασανιστηρίων, ωστόσο η υπόθεση παρέμεινε ανεξιχνίαστη για περισσότερες από πέντε δεκαετίες.
Η καθοριστική εξέλιξη ήρθε έπειτα από νέα ανάλυση εγκληματολογικών στοιχείων, η οποία κατέστη δυνατή χάρη στην πρόοδο της τεχνολογίας DNA.
Τον Απρίλιο του 2026, οι Αρχές της Γιούτα είχαν ταυτοποιήσει τη 17χρονη Λόρα Αν Έιμ ως ακόμη ένα θύμα του Τεντ Μπάντι.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τα αποδεικτικά στοιχεία που είχαν συγκεντρωθεί κατά τη διερεύνηση της συγκεκριμένης υπόθεσης, αξιοποιήθηκαν στη συνέχεια για την επανεξέταση της δολοφονίας της Μελίσα Αν Σμιθ, επιτρέποντας στους ερευνητές να συνδέσουν και αυτό το έγκλημα με τον Αμερικανό serial killer.
Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στις 27 Οκτωβρίου, ο λοχίας Μάικ Ρέινολντς, από την αστυνομία της κομητείας Γιούτα, αποκάλυψε ότι εξακολουθούν να εξετάζονται και άλλες υποθέσεις στις οποίες ενδέχεται να εμπλέκεται ο Μπάντι.
«Με κάθε υπόθεση που εξιχνιάζεται, μακάρι να σβήνουμε ολοένα περισσότερο τη μνήμη του Τεντ Μπάντι», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Τεντ Μπάντι Το δολοφονικό αμόκ
Μεταξύ 1974 και 1978, ο Μπάντι εξαπέλυσε ένα βίαιο ξέσπασμα θανάτου, κακοποιώντας σεξουαλικά και δολοφονώντας τουλάχιστον 30 γυναίκες στις αμερικανικές δυτικές πολιτείες και τη Φλόριντα.
Το 1974 άρχισαν να εξαφανίζονται νεαρά κορίτσια από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον.
Το πρώτο θύμα φαίνεται πως ήταν η 18χρονη Τζόνι Λενς, την οποία ο διαρρήκτης του δωματίου της, την είχε κακοποιήσει. Η φοιτήτρια επέζησε αλλά έχοντας σοβαρές εγκεφαλικές βλάβες σε σημείο που να μη θυμάται τι ακριβώς είχε συμβεί.
Περίπου έναν μήνα αργότερα, την τελευταία ημέρα του Γενάρη, χάθηκε από το δωμάτιό της η 21χρονη Λίντα Αν Χίλι. Πίσω είχαν μείνει τα ματωμένα της ρούχα. Δεν την είδε ποτέ ξανά κανείς. Και έπρεπε να περάσει ένας και πλέον χρόνος για να βρεθεί το κρανίο της, σε έναν ομαδικό τάφο μαζί με ό,τι είχε απομείνει από τα θύματα του ίδιου δολοφόνου.
Ο Μπάντι είχε βρει το τέλειο κόλπο.
Εκμεταλλευόμενος την εξωτερική του εμφάνιση, προσποιούνταν πως είχε σπασμένο χέρι ή πόδι και ζητούσε από τα -μελλοντικά- θύματά του να τον βοηθήσουν να μεταφέρει κάτι στο αυτοκίνητό του. Και συνήθως αυτά ήταν τα τελευταία βήματα ζωής για όλα αυτά τα νεαρά κορίτσια.
Όπως αποκαλύφθηκε αργότερα ο Μπάντι, τις βίαζε, τις στραγγάλιζε ή έλιωνε το κρανίο τους με έναν λοστό και στη συνέχεια τις έθαβε. Πολλές φορές επέστρεφε στο σημείο και για να κάνει σεξ και πάλι με τα νεκρά σώματα.
Μερικές από αυτές τις αποκεφάλισε κρατώντας τα κρανία στο σπίτι του. Πρέπει, δε, να σημειωθεί πως σχεδόν όλα τα θύματά του είχαν ίδια μαλλιά και χτένισμα με τη Στέφανι Μπρουκς, την κοπέλα που είχε ερωτευθεί και στη συνέχεια άφησε.
Η δράση του ήταν ασταμάτητη.
Υπολογίζεται πως μέχρι και τον Ιούλιο του 1974 είχε σκοτώσει 8 κοπέλες στην Ουάσινγκτον, και τον επόμενο χρόνο άλλες 9 στη Γιούτα και το Κολοράντο.
Η μοιραία απόδραση
Πολύ πριν τον συλλάβουν, αρκετές κοπέλες είχαν καταφύγει στην αστυνομία καταγγέλοντας πως τις πλησίασε κάποιος «Τεντ». Η άρνησή τους εκείνη τούς είχε χαρίσει τη ζωή, όμως η καταγγελία τους δεν οδηγούσε στον Τεντ Μπάντι, καθώς κανείς δεν τον υποπτευόταν.
Η 18χρονη Κάρολ Ντα Ροντς ήταν ένα από τα ελάχιστα θύματα που κατάφεραν να γλιτώσουν από τα δολοφονικά ένστικτα του Μπάντι και παράλληλα να ανοίξει τον δρόμο για τη σύλληψή του. Και μάλιστα το έκανε, ανοίγοντας την πόρτα του αυτοκινήτου του, εν κινήσει και τον κατήγγειλε στην αστυνομία.
Κάπου εκεί φαινόταν πως ήταν η αρχή του τέλους.
Τον Αύγουστο του 1975 σε έλεγχο της αστυνομίας στο αυτοκίνητό του, βρέθηκαν αντικείμενα όπως λοστοί, χειροπέδες, σχοινιά, μάσκες και παγοθραύστες. Όμως τα σημαντικότερα ευρήματα ήρθαν όταν έγινε πιο ενδελεχής έλεγχος. Ήταν τρίχες από την Ντα Ροτς.
Έτσι οι αρχές κατάφεραν να τον συνδέσουν με την απαγωγή. Εκείνη τον αναγνώρισε και ο Μπαντι καταδικάστηκε το 1976 σε 15 χρόνια. Μάλιστα, επειδή κανείς δικηγόρος δεν τον αναλάμβανε, υπερασπίστηκε ο ίδιος τον εαυτό του και έπαιρνε άδειες ώστε να επισκέπτεται τις βιβλιοθήκες.
Τον Ιούνιο του 1977 σε μία από αυτές τις επισκέψεις, απέδρασε με τις αρχές να τον εντοπίζουν έξι ημέρες αργότερα. Τον Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου, όμως, κατάφερε να το σκάσει και πάλι. Άλλαξε πολιτεία και τον Ιανουάριο του 1978 διέρρηξε ένα σπίτι με φοιτήτριες.
Βίασε και στραγγάλισε δύο από τις κοπέλες που ήταν στο σπίτι, ενώ άλλες τρεις ξέφυγαν. Λίγες ημέρες αργότερα ολοκλήρωσε την κτηνωδία του, απαγάγοντας και σκοτώνοντας ένα 12χρονο κορίτσι.
Στις 12 Φεβρουαρίου η αστυνομία τον έπιασε ξανά και τον Ιούνιο του 1979 άρχισε η νέα δίκη του. Και πάλι σε ρόλο συνηγόρου του ο ίδιος, όμως δεν κατάφερε και πολλά. Η απόφαση ήταν η θανατική ποινή και η εκτέλεση στην ηλεκτρική καρέκλα.
Αν και μέσα στη φυλακή, ο μύθος του συντηρήθηκε και απέκτησε πολλές θαυμάστριες που βρίσκονταν στη δίκη του για να τον στηρίξουν. Με μία από αυτές, την Κάρολ Αν Μπουν, παντρεύτηκαν και απέκτησαν και ένα παιδί.
Ο Μπάντι εκτελέστηκε στις 24 Ιανουαρίου του 1989 και μόνο λίγο πριν παραδέχθηκε πως ήταν ένοχος και άφησε να εννοηθεί πως τα θύματά του μπορεί να είναι πολλά περισσότερα.