Φόρτωση Text-to-Speech…
Η φωτογραφία τείνει να γίνει κλασική, έστω κι αν έχει διαφορετικούς πρωταγωνιστές σε παρόμοια σκηνικά αλλά με διαφορετικό φόντο: μια ηλικιωμένη κυρία «ρουφά» με τα μάτια ανοικτά τη στιγμή της γέννησης ενός πάντα, στριμωγμένη ανάμεσα σε δεκάδες άλλους που έχουν χάσει τη μαγεία της στιγμής εγκλωβισμένοι στο κάδρο του κινητού τους, προσπαθώντας να την καταγράψουν. Ενα άλλο αντίστοιχο φωτογραφικό σκηνικό απαθανατίζει μια άλλη γηραιά κυρία να παρακολουθεί εκστασιασμένη τον Τζόνι Ντεπ την ώρα που εμφανίζεται στην πρεμιέρα της νέας του ταινίας στη Βοστώνη όταν όλοι οι υπόλοιποι, μηδενός εξαιρουμένου, είναι χωμένοι στην οθόνη του κινητού τους και φιλτράρουν μέσα από το φακό του την εικόνα. Το ίδιο στιγμιότυπο και σε μια συναυλία της Μπιγιονσέ ή σε αρκετές άλλες ιδιαίτερες στιγμές, όπου ένας προνομιούχος θεατής, συνήθως μεγάλης ηλικίας, τις απολαμβάνει με τα μάτια του ανοικτά, όταν όλοι οι άλλοι δίπλα του είναι χαμένοι στη μετάφραση, «σκλάβοι» του κινητού τους.
Αντίστοιχα σκηνικά έχουν αρχίσει να γίνονται κανόνας και στα ποδοσφαιρικά γήπεδα, όπου ένα μεγάλο κομμάτι των φιλάθλων δεν παρακολουθεί αφοσιωμένο το παιχνίδι, αλλά «κυνηγάει» εικόνες με το κινητό του, σε μια προσπάθεια να καταγράψει κάτι που αν το δημοσιεύσει αργότερα στο διαδίκτυο, θα κεντρίσει την προσοχή και θα μαζέψει μερικές χιλιάδες «κλικ». Είναι μια κακιά συνήθεια που σπάει τη δύναμη της εξέδρας, αφαιρεί τη μαγεία των στιγμών, το συναίσθημα και την ένταση που γεννά το ποδόσφαιρο, τη δύναμη των συνθημάτων, την ταύτιση του οπαδού με τους παίκτες της ομάδας του που μάχονται μέσα στον αγωνιστικό χώρο.
Μια πρόσφατη έρευνα της γερμανικής εφημερίδας «Bild» σε δείγμα 1.000 φιλάθλων, κατέγραψε ότι το 63% εξ αυτών χρησιμοποιεί πολύ συχνά το κινητό τους τηλέφωνο την ώρα του αγώνα. Κι αυτό είναι ένα ποσοστό κάθε άλλο παρά αμελητέο, σε σημείο να γεννήσει προβληματισμούς για τον τρόπο που πρέπει να αντιδράσουν οι ομάδες ώστε να σταματήσουν το φαινόμενο πριν «πνίξει» το ίδιο το ποδόσφαιρο και τη μαγεία του, αλλοιώνοντας την εμπειρία που πρέπει να απολαμβάνει ένας φίλαθλος στην εξέδρα και όχι μέσα από κάτι που μοιάζει με την οθόνη της τηλεόρασής του. Αν ήθελαν να δουν το παιχνίδι από εκεί, ας έμεναν σπίτι τους!
Η πρώτη ομάδα που αντέδρασε πολύ σοβαρά και πήρε μέτρα για να περιορίσει το φαινόμενο, είναι η Μπορούσια Ντόρτμουντ. Και το έκανε όχι με τρόπο απαγορευτικό όπως συμβαίνει σχεδόν σε όλα τα γήπεδα που παίζεται επαγγελματικό ποδόσφαιρο για να περιοριστεί το φαινόμενο της πειρατικής καταγραφής των στιγμιότυπων ενός αγώνα (αυτό είναι «προνόμιο» του τηλεοπτικού καναλιού που έχει αγοράσει τα σχετικά δικαιώματα), αλλά με επιβράβευση όλων όσοι επιλέγουν να κρατήσουν το κινητό τους κλειστό την ώρα του παιχνιδιού.
Η γερμανική ομάδα ανακοίνωσε τη λειτουργία της εφαρμογής «FanModus» η οποία καταγράφει πόση ώρα παραμένει κλειστό το κινητό στη διάρκεια του 90λεπτου και αναλόγως ανταμείβει τον φίλαθλο για τη «θυσία» του. Η καταμέτρηση μέσω της εφαρμογής γίνεται λεπτό προς λεπτό εκτός του ημιχρόνου κι όσο πιο πολύ είναι κλειστό κινητό του, τόσο περισσότερους πόντους θα κερδίζει ο φίλαθλος. Η εξαργύρωσή τους απ’ όσους έχουν υψηλή βαθμολογία μπορεί να γίνει με κουπόνια στην μπουτίκ της ομάδας ή με τη συμμετοχή τους σε κληρώσεις σημαντικών δώρων, όπως αυθεντικές και υπογεγραμμένες εμφανίσεις της ομάδας.
Η χρήση του κινητού δεν απαγορεύεται στη διάρκεια του αγώνα ούτε υπάρχουν κυρώσεις για όσους επιλέγουν να βλέπουν το παιχνίδι χωμένοι μέσα στην οθόνη του τηλεφώνου τους. Η προσπάθεια περιορισμού αυτής της κακιάς συνήθειας επιχειρείται με ένα πρόγραμμα επιβραβεύσεων και όχι απαγορεύσεων. Ο καθένας είναι ελεύθερος να πράξει κατά το δοκούν και να επιλέξει την δια ζώσης απόλαυση της παρακολούθησης ενός αγώνα με καλές πιθανότητες να κερδίσει ένα ωραίο δώρο, αντί να εγκλωβιστεί σε μια οθόνη χωρίς τη δυνατότητα της παραμικρής επιβράβευσης.
Η Ντόρτμουντ χρησιμοποιεί την τεχνολογία ως σύμμαχο του φιλάθλου και όχι ως αντίπαλό του. Το πρόγραμμα επιβράβευσης είναι δελεαστικό και υπάρχει η εκτίμηση ότι πολύ σύντομα η χρήση της εφαρμογής και το κλείδωμα των συσκευών την ώρα των αγώνων, θα γίνει συνήθεια για τους οπαδούς της ομάδας. Η χρήση της εφαρμογής ξεκίνησε το περασμένο Σάββατο στο ματς με την Αϊντραχτ Φρανκφούρτης και είναι πολύ νωρίς ακόμα για να υπάρξει ένα ξεκάθαρο δείγμα γραφής. Ισως, μάλιστα, χρειαστεί να περάσει ένα σημαντικό χρονικό διάστημα για να καταγραφεί με μετρήσεις μέσω της εφαρμογής η επιτυχία ή όχι του εγχειρήματος. Υπάρχουν κάποιοι που θα ακολουθήσουν, πιθανώς όμως θα βρεθούν και κάποιοι άλλοι που δεν θα θελήσουν να αποχωριστούν το κινητό τους.
Το ενθαρρυντικό είναι ότι η τηλεφωνική εταιρία που είναι από τους βασικούς χορηγούς της Μπορούσια Ντόρτμουντ ενθαρρύνει την πρωτοβουλία και εκτιμά ότι μεσοπρόθεσμα θα της αποφέρει σημαντικά οφέλη. Τη συγκεκριμένη εφαρμογή τη δημιούργησε και την εγκατέστησε η ίδια, θεωρώντας ότι με τον τρόπο αυτό προστατεύει μια εμπειρία που οι φίλαθλοι μπορούν να τη βιώσουν μόνο με τα μάτια ανοιχτά και ότι μέσω της οθόνης του κινητού τους. Είναι σύμμαχος και όχι αντίπαλος, κάτι που μπορεί να βοηθήσει στην επιτυχία του εγχειρήματος.
Η σύνδεση της κινητής τηλεφωνίας με το ποδόσφαιρο είναι μια ιδιαίτερη υπόθεση και κατά καιρούς έχει προκαλέσει ρήξεις. Σχεδόν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης η νομοθεσία απαγορεύει ρητά την με κάθε τρόπο βιντεοσκόπηση ποδοσφαιρικών αγώνων, αλλά παρά τις σχετικές επισημάνσεις σε πολλά σημεία στις εξέδρες, οι φίλαθλοι δεν πειθαρχούν. Καταγράφουν πολλά στιγμιότυπα των αγώνων με τα κινητά τους και τα προβάλλουν εν συνεχεία στο διαδίκτυο, χωρίς να υπάρχει κάποια αντίδραση από τις ομάδες, παρά τις σχετικές απαγορεύσεις. Θεωρητικά, όποιος επιθυμεί να καταγράψει στιγμιότυπα ενός αγώνα, χρειάζεται τη ρητή και γραπτή έγκριση από τη γηπεδούχο ομάδα, αλλά για τους απλούς φιλάθλους, αυτή είναι μια διαδικασία που δεν ακολουθούν ποτέ. Ανοίγουν απλώς το κινητό τους, καταγράφουν και συνήθως δημοσιεύουν τις εικόνες εάν έχουν κάτι ενδιαφέρον, ειδικά όταν δεν το έχει πιάσει η τηλεοπτική κάμερα.
Η Χέρτα Βερολίνου ανακοίνωσε νωρίτερα τον Οκτώβριο ότι απαγορεύει στο εξής κάθε εμπορική εκμετάλλευση τέτοιων βίντεο, που αναρτώνται στο YouTube, σε blog, σε podcast ή στα social media και κατά περίσταση μπορεί να αποφέρουν στον άτυπο… σκηνοθέτη σημαντικά έσοδα μέσω διαφημίσεων, συνδρομών ή χορηγιών. Η γενική απαγόρευση ισχύει σχεδόν σε όλα τα επαγγελματικά πρωταθλήματα, αλλά συνήθως δεν συνεπάγεται επιπτώσεις για τους παραβάτες. Η Χέρτα θα προσπαθήσει να το αλλάξει αυτό εγκαταλείποντας την παθητική στάση κι αν καταφέρει να περιορίσει το φαινόμενο αυτής της ιδιότυπης «πειρατείας» που μοιάζει «αθώα» έτσι όπως το διαδίκτυο έχει κυριαρχήσει στη ζωή μας, το παράδειγμά της θα το ακολουθήσουν κι άλλες ομάδες. Την ίδια απαγόρευση έχει επιβάλλει ήδη η Χάνσα Ροστόκ, για οποιαδήποτε καταγραφή ξεπερνάει τα όρια των προσωπικών αναμνήσεων των φιλάθλων.
Δύσκολη σχέση με τα κινητά έχουν συνήθως και οι προπονητές. Ο Γιούργκεν Κλοπ, για παράδειγμα, το πρώτο πράγμα που απαγόρευσε στους παίκτες του με το που ανέλαβε την εθνική Γερμανίας, είναι η χρήση των κινητών τους την ώρα που βρίσκονται όλοι μαζί ως ομάδα. Δεν μπορούν να το χρησιμοποιήσουν στο μεγαλύτερο διάστημα της παραμονής τους στο προπονητικό κέντρο, ακόμα και την ώρα που χαλαρώνουν με μασάζ. Στόχος του Κλοπ είναι να μην απομονώνονται οι παίκτες του και να ενθαρρύνονται να προσεγγίζει ο ένας τον άλλο, αντί να χάνονται στην οθόνη του κινητού τους. Αντίθετα, ο προπονητής της Ντόρτμουντ, Νίκο Κόβατς, επιβάλλει τη σχετική απαγόρευση μόνο την ώρα των κοινών γευμάτων. Θεωρεί τους παίκτες του αρκετά επαγγελματίες και τους επιτρέπει να χρησιμοποιούν το κινητό τους για ταινίες ή μουσική σε πολλές από τις δραστηριότητές τους, αρκεί να χρησιμοποιούν ακουστικά για να μην ενοχλούν τους συμπαίκτες τους!