Ο Τζέικομπ Νίστρουπ από την πρώτη στιγμή κατάφερε να πείσει τους παίκτες του για το πλάνο που οδηγεί στον μεγάλο στόχο και με τις νίκες κερδίζει και τον κόσμο.
Ο Τζέικομπ Νίστρουπ έφυγε από τη Δανία, όπου κατέκτησε τίτλους και αντί να επιλέξει τη γειτονική Γερμανία, την μεγαλύτερη προβολή σε ένα από τα κορυφαία πρωταθλήματα, αποφάσισε να έρθει στη Νότια Ευρώπη. Στην Ελλάδα και τον Παναθηναϊκό.
Σε μία χώρα που η ήττα προκαλεί εσωστρέφεια και τεράστια γκρίνια στη μεγάλη ομάδα. Κι όταν πρόκειται για τον Παναθηναϊκό, που έχει 16 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα, το φυτίλι είναι πάντα αναμμένο για την έκρηξη… Ο 38χρονος τεχνικός ερχόμενος στον Παναθηναϊκό πήρε πολλά περισσότερα από τους προκατόχους του.
Η ΠΑΕ είναι στελεχωμένη σε όλους τους τομείς. Ο μεγαλομέτοχος Γιάννης Αλαφούζος έριξε δεκάδες εκατομμύρια για την ενίσχυση της ομάδας. Όλοι του έδειξαν εμπιστοσύνη και του εξέφρασαν τη στήριξή τους. Τι έπρεπε να κάνει και τι πρέπει να συνεχίσει να κάνει ο προπονητής; Να ανταποδίδει την εμπιστοσύνη και να τους δικαιώσει, αφού του τα παρέχουν όλα.
Ο Νίστρουπ δεν είχε εύκολο έργο, ούτε θα έχει και στο εξής. Ήταν υποχρεωμένος με τους παίκτες του να περάσει τρεις προκριματικούς. Δεν υπήρχε δεύτερη ευκαιρία. Απέφυγε τις Συμπληγάδες, διότι ένας αποκλεισμός ήταν πολύ πιθανό να τον κλονίσει και να προκαλέσει εσωστρέφεια στον σύλλογο. Μαζί και δυσπιστία για τη δουλειά του.
Είχαμε αναφέρει σε προηγούμενο blog (από τον Ιούλιο και πριν αρχίσει η σεζόν) ότι ο Παναθηναϊκός δεν είναι απίθανο να κάνει ό,τι και η ΑΕΚ. Και ο Νίκολιτς τρεις προκριματικούς πέρασε πέρσι στο Conference και βήμα-βήμα έφτασε στην κορυφή. Τη στιγμή που είχε παραλάβει μία Ένωση με έξι ήττες στα playoffs. Ο Νίστρουπ πήρε μία ομάδα που δεν είχε νίκη στα playoffs. Χρειάζεται φυσικά εκτός από ποιότητα και καλές εμφανίσεις, τύχη, πείσμα, επιμονή, υπομονή, συσπείρωση, 50-50 διαιτησία. Πάρα πολλά για να επιτευχθεί ο στόχος.
Ο Δανός τεχνικός δεν έχει πετύχει κάποιον στόχο ακόμα σε ό,τι αφορά τρόπαια. Είναι νωρίς, άλλωστε, για να κριθούν αυτά. Είναι, όμως, στον σωστό δρόμο. Πότε με καλό ποδόσφαιρο, πότε με ισορροπία κάνοντας η ομάδα του τα βασικά. Το κυριότερο, ωστόσο, είναι ότι έχει δώσει ήδη ταυτότητα στην ομάδα.
«Κομάντος» ζήτησε ο Νίστρουπ με το καλημέρα στην προπόνηση. Φώναζε στους παίκτες ότι τίποτα δεν θα κατακτηθεί χωρίς πόνο και ιδρώτα. Στον Παναθηναϊκό από το πρώτο ματς κιόλας στην Ευρώπη, έστω και αν η ομάδα δεν ήταν θελκτική και πως θα μπορούσε να είναι Ιούλιο κι Αύγουστο μήνα με τόσες αλλαγές (η κάθε ομάδα, όχι μόνο ο Παναθηναϊκός), ήξεραν τι χρειάζεται να κάνουν για να πετύχουν.
Στο χορτάρι, μέχρι στιγμής, γιατί κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί στην πορεία, δεν βλέπεις πριμαντόνες. Βλέπεις κομάντος, παίκτες που είτε τους βγαίνει μία ενέργεια, μία συνεργασία είτε δεν τους πηγαίνει πολύ καλά το ματς, κάνουν τα βασικά για να νικήσουν. Και τα κάνουν καλά. Κλείνουν τους χώρους, ώστε να έχουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ασφάλεια στα μετόπισθεν κι έπειτα δημιουργούν φάσεις. Αυτός ο Παναθηναϊκός αν κρατάει το μηδέν σπάνια δεν θα βρει ένα γκολ μπροστά για να πάρει αποτέλεσμα. Λέμε σπάνια, γιατί στο Φάληρο, στη χειρότερη εντός συνόρων εμφάνιση, ο Παναθηναϊκός δεν έκανε μπροστά πολλά πράγματα. Και πίσω δεν μπόρεσε να κρατήσει το μηδέν.
Το σίγουρο είναι ότι ο Νίστρουπ πρώτα κατάφερε να κερδίσει τους παίκτες του. Να τους πείσει να είναι προσηλωμένοι στον μεγάλο στόχο. Ναι, παιχνίδι με παιχνίδι, όπως είναι το κλισέ κάθε προπονητή, κάθε παίκτη, αλλά με τον στόχο να είναι πάντα μπροστά και να περιμένει. Το πρωτάθλημα.
Αυτή η προσήλωση που δείχνουν στην παρούσα φάση οι παίκτες του Παναθηναϊκού είναι αξιοθαύμαστη, όταν είναι εκτός μάλιστα ο καλύτερος και ο πιο ακριβός παίκτης της ομάδας, ο Ουναϊ και θα είναι για καιρό. Οι ποδοσφαιριστές, λοιπόν, είναι οι πρώτοι που πείστηκαν από τον προπονητή για το πλάνο και το υπηρετούν πιστά. Αν στα αποδυτήρια υπάρχει αμφισβήτηση, θα βγει και στο γήπεδο αρνητική εικόνα. Όταν υπάρχει πίστη, θα βγει το καλό πρόσωπο.
Ο κόσμος τι θέλει για να πειστεί; Καλή απόδοση, μα κυρίως νίκες. Αν ο Παναθηναϊκός είχε 7-8 πρωταθλήματα αυτά τα 16 χρόνια, προτεραιότητα μπορεί να ήταν η καλή εικόνα, το ελκυστικό ποδόσφαιρο. Τώρα, μετράνε οι νίκες και μόνο. Αν συνοδεύονται και με καλό ποδόσφαιρο στο χορτάρι, θα είναι το ιδανικό. Η πλειονότητα του κόσμου, λοιπόν, έχει πειστεί. Ασφαλώς και χρειάζεται διάρκεια.
Ο πρωταθλητισμός δεν είναι 3-4 νίκες.
Απλά ο Νίστρουπ και οι παίκτες του έχουν καταφέρει κάτι σημαντικό. Όταν έρθει ένα άσχημο αποτέλεσμα, να υπάρξει δεύτερη ευκαιρία από τον κόσμο. Να μην γκρεμιστούν όλα με μία ήττα ή μία γκέλα με μικρομεσαίο αντίπαλο. Αρκεί αυτά να μην γίνουν συνήθεια βέβαια.
Ο 38χρονος Δανός θέλει να δημιουργήσει μία ατσάλινη ομάδα για να φτάσει στον μεγάλο στόχο. Όπως τονίσαμε είναι στον σωστό δρόμο. Από τα γραφεία της ΠΑΕ, στα αποδυτήρια, από εκεί στο χορτάρι και με κατάληξη στις εξέδρες, όλοι είναι συντονισμένοι, ενωμένοι για έναν σκοπό. Την κούπα του πρωταθλητή.
Το αν αυτή θα βρεθεί σε πράσινα χέρια, θα παίξει ρόλο και η Ευρώπη, πόσο θα καταπονηθεί η κάθε ομάδα, αν θα έχει τραυματισμούς. Είναι πάρα πολλά, αλλά γι’ αυτό ξοδεύτηκαν εκατομμύρια το καλοκαίρι, για να υπάρχουν όσο το δυνατόν περισσότερες λύσεις. Λογικά θα υπάρξουν και τον Γενάρη πινελιές, αν κριθεί απαραίτητο.