Ο γύρος της Ελλάδας σε 6 κορυφαία μονοποικιλιακά μέλια

Εξήντα άτομα κάθισαν στις θέσεις του φουαγιέ της σκηνής Ε της Πειραιώς 260 τη δεύτερη μέρα του φεστιβάλ του Γαστρονόμου για τη γευσιγνωσία «Τα μέλια των ελληνικών τερουάρ». Στα θρανία τους ήταν τακτοποιημένα έξι ποτήρια balloοn, το καθένα γεμισμένο με διαφορετικό μέλι. Τα γυάλινα κουταλάκια, οι μικρές πιατέλες με τα κριτσίνια σίτου και το ξινόμηλο και τα απαραίτητα ποτήρια με νερό έδειχναν ότι όλα είναι έτοιμα για το γευστικό μας ταξίδι. Οδηγός μας, το πιο απίθανο ζωάκι στον κόσμο, με θαυμαστά έργα και κοινωνία μοναδική, η μέλισσα. Όσο για τους ξεναγούς μας, ήταν καθ΄όλα διαπιστευμένοι. Η Μαίρη Νικολάου, τεχνολόγος γεωπόνος, πιστοποιημένη γευσιγνώστρια μελιού και μέλος του Ιταλικού Εθνικού Μητρώου Εμπειρογνωμόνων στην Οργανοληπτική Ανάλυση Μελιού, μελισσοκόμος και Βασιλοτρόφος.

Με την εποπτεία, τη συνεργασία και την πολύτιμη βοήθειά της, τα τελευταία χρόνια κάνουμε και τις γευσιγνωσίες για τα Βραβεία Ποιότητας του Γαστρονόμου. Και ο Στέλιος Παρλιάρος, ο εθνικός μας ζαχαροπλάστης! Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πόλη και, ερχόμενος στην Αθήνα, άλλαξε τα δεδομένα της ζαχαροπλαστικής στην Ελλάδα. Μπόλιασε την παράδοση με τεχνικές της υψηλής πατισερί και, αξιοποιώντας τα εκλεκτά προϊόντα της χώρας μας, όπως το μέλι, το γιαούρτι, το ανθότυρο και το ελαιόλαδο, δημιούργησε τη νέα ελληνική ζαχαροπλαστική.

Αλήθεια, πώς δοκιμάζουμε μέλι;

Η γευσιγνωσία μελιού είναι το εργαλείο ανάδειξης της ποιότητας του. Με οργανοληπτικό έλεγχο, το μέλι ελέγχεται πρώτα οπτικά, για να διακρίνουμε τη γενική εικόνα, το χρώμα, τη διαύγεια, την ύπαρξη σωματιδίων. Μετά παρατηρούμε την υφή, τη ρευστότητα, την ύπαρξη κρυστάλλων, το είδος της κρυστάλλωσης. Ακολουθεί η μυρωδιά, η οσμή που αναδύει το μέλι, η οποία συνήθως είναι πολύπλοκη και ανάλογη με τα φυτά που έχουν τρυγηθεί από τις μέλισσες. Μετά αξιολογούμε τη γεύση σε όλες τις πολύπλοκες εκδοχές της και, στο τέλος, την επίγευση, ως προς την ένταση και τη διάρκειά της.

Εξι μέλια με τη γεύση του τόπου

Το γευστικό μας ταξίδι ξεκίνησε από το Αργος, με ένα χρυσαφένιο μέλι από άνθη πορτοκαλιάς. Λαμπερό, διαυγές και σχετικά ρευστό, πολύ αρωματικό και αρκετά γλυκό, με μακριά επίγευση. Ολοι οι ανθισμένοι πορτοκαλεώνες του Αργους σε ένα κουτάλι.

Ο δεύτερος σταθμός μας είχε αέρα θαλασσινό –της Ανδρου– και το πιο εμβληματικό μας μέλι, το θυμαρίσιο. Ηταν ένα μέλι ρευστό και διαυγές, με χρώμα ανοιχτό κεχριμπαρένιο. Με έντονο άρωμα, βοτανικό χαρακτήρα και νότες από αποξηραμένα βότανα. Αφηνε ένα ελαφρύ κάψιμο στον λαιμό, χαρακτηριστικό αυτής της ποικιλίας.

Στη συνέχεια τραβήξαμε ρότα για την Ικαρία, για το αναμματόμελο, το ιδιαίτερο μέλι του νησιού από φθινοπωρινή ερείκη. Ενα μέλι σαν καραμέλα, με φυσική κρυστάλλωση, που απλώνεται σαν βούτυρο και έχει αρώματα καπνού και καμμένης καραμέλας. Δεν είναι ιδιαίτερα γλυκό και αφήνει μια πικρή επίγευση, χαρακτηριστική αυτής της ποικιλίας.

Δεν μας έκανε καρδιά να αφήσουμε τη θάλασσα και αφού τσιμπήσαμε ξινόμηλο και κριτσίνια και ήπιαμε και νερό για να καθαρίσουμε τον ουρανίσκο μας, φτάσαμε στην Εύβοια. Εμβληματικό το μέλι πεύκου που δοκιμάσαμε, παχύρρευστο, με κεχριμπαρένιο χρώμα και μέτρια γλυκύτητα. Μέλι μελιτώματος και όχι ανθέων όπως τα προηγούμενα, με τα αρώματα κηρήθρας να κυριαρχούν.

Πιάσαμε στεριά και ανεβήκαμε στο Μαίναλο για το μέλι ελάτης «βανίλια» Π.Ο.Π., που έχει κεχριμπαρένιο χρώμα και πιο ανοιχτόχρωμες ανταύγειες, χαρακτηριστικές της βανίλιας. Αν και παχύρρευστο, λιώνει απαλά στο στόμα και έχει βελούδινη υφή.

Για το τέλος αφήσαμε το πιο ιδιαίτερο μέλι και ανεβήκαμε μέχρι το Άγιο Όρος για να το βρούμε. Το μέλι καστανιάς, που έχει φανατικούς φίλους αλλά και φανατικούς εχθρούς. Ο λόγος; Είναι ένα αρκετά πικρό και έντονο μέλι, με επίγευση μακριά και επίμονη. Ενας από τους πιο φανατικούς φίλους του είναι ο Στέλιος Παρλιάρος που, όπως είπε, θα το συνδύαζε με κάτι εξίσου δυνατό, όπως μια μαύρη σοκολάτα.

Φεύγοντας, ένας νεαρός κύριος μας ευχαρίστησε με τα εξής συγκινητικά λόγια: «Μόλις επέστρεψα στην Ελλάδα μετά από χρόνια στη Γαλλία και στη Γερμανία. Ευχαριστώ που μου θυμίσατε τη χώρα μου».