Φόρτωση Text-to-Speech…
Γεννήθηκε το 1952 με βάση το γάλακαι ανδρώθηκε χάρη σε αυτό. Η ονομασία του σοκολατούχου γάλακτός της, του Milκο, χρησιμοποιήθηκε για να χαρακτηρίσει μια ολόκληρη γενιά στην Ελλάδα, τα παιδιά των δεκαετιών του ’80 και του ’90, ενώ τα ψυγεία παγωτού της αποτελούσαν «καταφύγιο» για τους οπαδούς της στη διαμάχη που είχαν με τον «αιώνιο» αντίπαλο, την ΕΒΓΑ.
Στη διάρκεια των επτά και πλέον δεκαετιών της ζωής της εξελίχθηκε από ένα γαλακτοπωλείο που βρισκόταν στην οδό Διδότου, στα Εξάρχεια, στον μεγαλύτερο όμιλο τροφίμων της Ελλάδας με δραστηριότητα που υπερέβη κατά πολύ τα όρια μιας απλής γαλακτοβιομηχανίας. Ειρωνεία; Ή μπορεί και όχι. Μετά την πώληση και του κλάδου εστίασης, η ΔΕΛΤΑ για πρώτη φορά στην ιστορία της θα αλλάξει ιδιοκτήτη ως μια γαλακτοβιομηχανία και όχι ως ένας ευρύς όμιλος τροφίμων, όπως είχε γίνει στην περίπτωση της απόκτησής της από τη MIG και αργότερα από το CVC. Σαν μια επιστροφή στις ρίζες. Αλλωστε, αν και στη Vivartia, όπου ανήκει η ΔΕΛΤΑ, έχει απομείνει και η δραστηριότητα των κατεψυγμένων ζυμών μέσω της «Μ. Αραμπατζής ΑΒΕΕ – Ελληνική Ζύμη», στόχος του CVC, που θα συνεχίσει και θα ολοκληρώσει την επένδυση εντός της προσεχούς διετίας, είναι να πουλήσει ξεχωριστά τις δύο εταιρείες.
Και αν για τις ζύμες το ενδιαφέρον που φέρεται να υπάρχει είναι και διεθνές, οι φερόμενοι ως «μνηστήρες» για τη ΔΕΛΤΑ, λόγω και της φύσης των προϊόντων του χαρτοφυλακίου της, είναι εγχώριοι με έδρα από τη Θεσσαλία και πάνω. Αρμόδιες πηγές, άλλωστε, από την ιστορική γαλακτοβιομηχανία επισημαίνουν στην «Καθημερινή» της Κυριακής ότι η εταιρεία θα καταλήξει τελικά σε κάποιον εγχώριο «παίκτη» στην αγορά γαλακτοκομικών, όπου θα επέλθει μεγαλύτερη συγκέντρωση. Πιο πιθανοί διεκδικητές της εταιρείας θεωρούνται η «Ελληνικά Γαλακτοκομεία» της οικογένειας Σαράντη με έδρα τα Τρίκαλα και η ΜΕΒΓΑΛ με έδρα τη Θεσσαλονίκη, στην οποία συμμετέχει και ο Σπύρος Θεοδωρόπουλος. Αμφότερες έχουν συζητήσει και στο παρελθόν για την εξαγορά της ΔΕΛΤΑ, χωρίς, ωστόσο, οι διαπραγματεύσεις με το CVC να ευοδωθούν. Βεβαίως, εάν η ΔΕΛΤΑ καταλήξει σε κάποια από τις δύο παραπάνω, θεωρείται ότι θα ζητηθούν συγκεκριμένες δεσμεύσεις από την Επιτροπή Ανταγωνισμού.
Αυτό, πάντως, δεν είναι το μοναδικό στοιχείο που συνδέει τις δύο εταιρείες με τη ΔΕΛΤΑ. Κατ’ αρχάς έχουν πλούσιο χαρτοφυλάκιο που μοιάζει με αυτό της ΔΕΛΤΑ, έστω και αν κάθε μία έχει διαφορετικό δυνατό στοιχείο: γάλα, τυριά, γιαούρτια και χυμούς.
Δεύτερον, τις συνδέει με τη ΔΕΛΤΑ μια σχέση «αγάπης και μίσους», με τους δρόμους τους να έχουν μέσα στο πέρασμα των ετών συναντηθεί. Επί σειράν ετών ΔΕΛΤΑ και ΜΕΒΓΑΛ προσπαθούσαν να έρθουν κοντά και να δημιουργήσουν έναν μεγάλο «παίκτη» στην ελληνική γαλακτοβιομηχανία, με τη ΔΕΛΤΑ να έχει ως πλεονέκτημα τον έλεγχο της Αττικής και της νότιας Ελλάδας και τη ΜΕΒΓΑΛ τον έλεγχο της μεγαλύτερης ζώνης γάλακτος από πλευράς παραγωγής, η οποία βρίσκεται στη Βόρεια Ελλάδα. Οι συζητήσεις μάλιστα για τον «γάμο» «Βορείων και Νοτίων» φημολογείται ότι ξεκίνησαν το 2000, όταν ο Αριστείδης Δασκαλόπουλος, ιδρυτής της ΔΕΛΤΑ, πήγε στη Θεσσαλονίκη για να γιορτάσει τα 50 χρόνια από την ίδρυση της ΜΕΒΓΑΛ, συναντώντας τον ιδρυτή της δεύτερης Κωνσταντίνο Χατζάκο. Το 2006 υπεγράφη προσύμφωνο για την εξαγορά ποσοστού της ΜΕΒΓΑΛ από τη ΔΕΛΤΑ. Λόγω διαφωνίας μεταξύ των μετόχων και των διοικούντων (σ.σ. οικογένειες Χατζηθεοδώρου, Συμεωνίδη και ο Πέτρος Παπαδάκης) η συμφωνία «πάγωσε», ενώ η διαφωνία μεταξύ των μετόχων της βορειοελλαδίτικης εταιρείας μεταφέρθηκε και στα δικαστήρια. Το 2010 ανακοινώθηκε ότι η ΔΕΛΤΑ θα εξαγοράσει το 57,8% της ΜΕΒΓΑΛ έναντι 77,8 εκατ. ευρώ, εξαγορά που θα γινόταν σε δύο φάσεις: αρχικά θα εξαγόραζε το 14,8% από τη Μ. Χατζάκου έναντι 19,6 εκατ. ευρώ και το υπόλοιπο από την οικογένεια Παπαδάκη – Χατζηθεοδώρου έναντι 57 εκατ. ευρώ και αφού θα είχε προηγηθεί η έγκριση από την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Δύο χρόνια μετά ανακοινώθηκε ότι δεν θα προχωρήσει η συμφωνία και ότι η ΔΕΛΤΑ θα κρατούσε μόνο ένα 6,5% από το 14,8% που είχε αγοράσει. Το 2014 υπεγράφη προσύμφωνο εξαγοράς για να αγοράσει το 43% η ΔΕΛΤΑ, αλλά ούτε αυτή τη φορά προχώρησε και οι δύο πλευρές οδηγήθηκαν στα δικαστήρια. Το 2016, τελικά, η ΔΕΛΤΑ έφτασε να κατέχει το 43,2% της ΜΕΒΓΑΛ (ίδιο ποσοστό είχε και η κυρία Μαίρη Χατζάκου) συμμετέχοντας σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της δεύτερης. Το 2021 η ΔΕΛΤΑ πούλησε το ποσοστό που είχε στη ΜΕΒΓΑΛ, ήτοι το 43,2%, στην οικογένεια Χατζάκου, με το ήμισυ τελικά αυτού του ποσοστού, το 21,6%, να περνάει στον κ. Σπύρο Θεοδωρόπουλο. Ο τελευταίος διατηρεί άριστες σχέσεις με την κυρία Μαίρη Χατζάκου, τους συνδέει πολυετής φιλία, ενώ πολύ καλές είναι οι σχέσεις του και με τον κ. Θανάση Παπανικολάου, διευθύνοντα σύμβουλο της Vivartia. Αλλωστε ο κ. Θεοδωρόπουλος είχε διατελέσει διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Vivartia από το 2006 έως το 2010, μετά τη συγχώνευση της ΔΕΛΤΑ με την Chipita και έως την αποχώρησή του από τη Vivartia (μαζί με την Chipita), καθώς η «συγκατοίκηση», υπό την ιδιοκτησία πλέον της Marfin Investment Group (MIG), και τον Ανδρέα Βγενόπουλο δεν ήταν η πλέον ανέφελη.
Από ένα γαλακτοπωλείο στα Εξάρχεια, η ΔΕΛΤΑ εξελίχθηκε στον μεγαλύτερο όμιλο τροφίμων της Ελλάδας.
Ταραχώδης στην αρχή, αλλά με θετική εξέλιξη στη συνέχεια ήταν η σχέση «Ελληνικών Γαλακτοκομείων» με τη ΔΕΛΤΑ. Ενα από τα πιο γνωστά επεισόδια: Το 2005 η ΔΕΛΤΑ μέσω της θυγατρικής της «Βίγλα Ολύμπου ΑΕΒΕ» παρουσίασε το γάλα «Αυθεντικό περιοχής Ολύμπου». Η «Ολυμπος» τότε κατέθεσε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατά της «Βίγλα» για τη χρήση του ονόματος και η τελευταία απάντησε με αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, ζητώντας επίσης τη διακοπή της χρήσης των σημάτων από την «Ολυμπος». Το 2014 οι ιδρυτές της τελευταίας Τάκης και Μιχάλης Σαράντης είχαν υποστηρίξει, μιλώντας σε δημοσιογράφους, ότι την ίδια χρονιά πρότειναν την εξαγορά της ΔΕΛΤΑ έναντι 200 εκατ. ευρώ, κάτι που η τελευταία διέψευσε. Οι δύο εταιρείες ήρθαν πιο κοντά όταν το 2022 ο τρικαλινός όμιλος εξαγόρασε τη United Milk Company, θυγατρική της ΔΕΛΤΑ στη Βουλγαρία, ενώ το 2025 εξαγόρασε τη γαλακτοβιομηχανία «Δωδώνη», η οποία από το 2021 είχε περάσει στον έλεγχο του CVC. Αν και η δεύτερη γενιά της οικογένειας Σαράντη που έχει αναλάβει τη διοίκηση της «Ελληνικά Γαλακτοκομεία» διαψεύδει το ενδιαφέρον για τη ΔΕΛΤΑ, παράγοντες της αγοράς με γνώση επιμένουν ότι αυτό εξακολουθεί να υπάρχει.
Αυτό ωστόσο στο οποίο είχε μετεξελιχθεί η ΔΕΛΤΑ, ειδικά όταν έγινε Vivartia, ένας τεράστιος όμιλος τροφίμων με γαλακτοκομικά, τυροκομικά, χυμούς, κρουασάν και άλλα προϊόντα ζυμών, κατεψυγμένα λαχανικά και αλυσίδες εστίασης, δεν υπάρχει πια. Τα προϊόντα άρτου και ζαχαρωδών (Chipita) έχουν φύγει από το 2010, η «Μπάρμπα Στάθης» και η «Δωδώνη» πωλήθηκαν το 2025 σε Ideal Holdings και «Ελληνικά Γαλακτοκομεία», αντιστοίχως, ενώ πριν από περίπου 10 ημέρες ανακοινώθηκε η πώληση του κλάδου εστίασης (Goody’s, Everest, La Pasteria, Flocafe, Jackaroo και άλλα) στη Recipe United, συμφερόντων Πρεμ Γουάτσα.
Το χαρτοφυλάκιο γαλακτοκομικών της Vivartia περιλαμβάνει εκτός από τη ΔΕΛΤΑ και τις θυγατρικές της: την εταιρεία «Ευρωτροφές», βασικό προμηθευτή ζωοτροφών των συνεργαζόμενων με τη ΔΕΛΤΑ παραγωγών, την εμπορική – εισαγωγική – εξαγωγική εταιρεία «Δανιήλ Γκατένιο και Υιός» γαλακτοκομικών και τυροκομικών, την «Κουρέλλας», η οποία παράγει βιολογικά γαλακτοκομικά και τυροκομικά προϊόντα, και την Cold Sin, που δραστηριοποιείται στη διανομή παγωτού.
Οι συζητήσεις για τον «γάμο» «Βορείων και Νοτίων» στα γαλακτοκομικά φημολογείται ότι άρχισαν το 2000.
H Nutrico, υπό την οποία συγκεντρώνονται οι δραστηριότητες της ΔΕΛΤΑ και των θυγατρικών της, είχε κύκλο εργασιών 298,7 εκατ. ευρώ το 2025, έναντι 291,5 εκατ. ευρώ το 2024, λόγω κυρίως της αύξησης των εξαγωγών γιαουρτιού. Σημειώνεται εδώ ότι η Ιταλία αποτελεί τη βασική αγορά για τα επώνυμα γιαούρτια της ΔΕΛΤΑ. Μετά και την αποπληρωμή δανεισμού, η καθαρή εισροή από την πώληση της «Δωδώνη» ήταν 84,1 εκατ. ευρώ, ενώ το καθαρό αποτέλεσμα ήταν ζημίες 4 εκατ. ευρώ. Η ΔΕΛΤΑ διαθέτει πέντε παραγωγικές εγκαταστάσεις (3 εργοστάσια ΔΕΛΤΑ και 2 της «Κουρέλλας»), καθώς πριν από ένα χρόνο προχώρησε στην πώληση της παραγωγικής μονάδας που είχαν οι «Ευρωτροφές» στο Σχηματάρι. Η τελευταία ασχολείται πλέον αποκλειστικά με την εμπορία ζωοτροφών και όχι και με την παραγωγή.
Την εποχή της παντοκρατορίας της Vivartia, το 2008, ο τζίρος του ομίλου είχε φτάσει περίπου στο 1,5 δισ. ευρώ, ενώ της ΔΕΛΤΑ Τρόφιμα έφτανε την ίδια εποχή στο επίπεδο των 400 εκατ. ευρώ.