Φόρτωση Text-to-Speech…
Σφυρίζεις φάουλ για 10.000 ευρώ; Δέχεσαι «κέρασμα» μία στις τέσσερις πίτσες με την προϋπόθεση ότι θα πληρώσεις με μετρητά, όχι με κάρτα; Αν οι απαντήσεις ήταν αρνητικές, ούτε σκάνδαλο θα υπήρχε στο ελληνικό μπάσκετ με στημένους αγώνες ούτε το ελληνικό Δημόσιο θα είχε στερηθεί 25 εκατ. ευρώ από ΦΠΑ που δεν καταβαλλόταν επί χρόνια από τον ιδιοκτήτη της μεγάλης αλυσίδας Pizza Fan.
Και οι δύο αυτές σοβαρές υποθέσεις διαφθοράς βασίζονται σε πλέγματα παρανομιών. Πριν προχωρήσει κανείς στην κοινωνική, θεσμική, ηθική πλευρά, θα πρέπει να αντιμετωπίσει ένα κομβικό, γενικής χρήσεως, ερώτημα: Αν δεν κυκλοφορούσε «μαύρο χρήμα» με τόση άνεση και την πολιτεία να κάνει τα στραβά μάτια, μέχρι τη στιγμή που δεν μπορεί πια, οι μηχανισμοί της απάτης θα δέχονταν ή όχι πλήγμα;
Η απορία, εκ πρώτης όψεως, είναι αφελής. Ενα 24ωρο από τη ζωή του καθενός μας θα αποκαλύψει ότι δύσκολα περνάει μέρα που δεν θα χρειαστεί να βγάλουμε χαρτονόμισμα από το πορτοφόλι. Είτε πρόκειται για οδηγό ταξί (είναι ατέλειωτοι οι μονόλογοι για το πόσο ασύμφορη είναι η κάρτα), είτε για επισκευές σπιτιού, είτε για επίσκεψη σε γιατρό. Ευρεία η γκάμα των συναλλαγών που στο ερώτημα (τίθεται διαρκώς) κάρτα ή μετρητά απαντάμε με το δεύτερο, συχνά για να αποφύγουμε ΦΠΑ και όποια επιβάρυνση του πρώτου.
Βέβαια, από τα 25 εκατ. φοροδιαφυγή στα κόμιστρα ενός ταξί ή στην αμοιβή του ηλεκτρολόγου, η απόσταση είναι μη μετρήσιμη… μέχρι να είναι. Γιατί –ας μην επαναλαμβάνουμε τα αυτονόητα– πόσοι καταβάλλουν αμιγώς τον φόρο που τους αναλογεί χωρίς, έστω μικρές, παρατυπίες; Ομως όταν μπορούν να στήνονται κομπίνες εκατομμυρίων που περνούν κάτω από τα ραντάρ των αρμόδιων ελεγκτικών αρχών (μέχρι να βρεθεί κάποιος να καταγγείλει την απάτη) ο θρασύς αποθρασύνεται. Οποιος ζει με την αδρεναλίνη της μίζας ή της «εναλλακτικής» στους θεσμούς δεν θα καμφθεί από τις φιλότιμες προσπάθειες της Οικονομικής Αστυνομίας, της ΔΙ.Δ.Η.Ε. ή όποιου άλλου φορέα.
Η φορολογική συνείδηση στην Ελλάδα παραμένει χαλαρή. «Δεν πληρώνεις» για να τιμωρήσεις, υποτίθεται, το πελατειακό κράτος ενώ ταυτόχρονα το συντηρείς γιατί βολεύει. Αλλά και εκείνο από την πλευρά του «δεν πληρώνει», προσφέροντας όσα θα όφειλε. Φαύλος κύκλος. Η χρήση της κάρτας προφανώς και δεν είναι η μόνη λύση στη διαφθορά. Ομως το «μαύρο χρήμα» αποτελεί βασικό συνένοχο και αιμοδότη της.