Φόρτωση Text-to-Speech…
Ποτέ δεν είναι εύκολο να παρακολουθήσεις τη σκέψη της Ελενας Ακρίτα. Πώς εξήγησε την άρνηση της Ν.Δ. στην υποψηφιότητα για μία εκ των θέσεων αντιπροέδρων της Βουλής; Κάνει, λέει, «μαχητική αντιπολίτευση».
Μα, αν θέλει να εξακολουθήσει να κάνει μαχητική αντιπολίτευση, γιατί να περιορίσει τη μαχητικότητά της στο προεδρείο, που απαιτεί υπερκομματική νηφαλιότητα; Ή μήπως φανταζόταν ότι ως αντιπρόεδρος θα μπορούσε να αναβαθμίσει τη μαχητική της αντιπολίτευση στο ύψος της έδρας; Αν είναι έτσι, η Ν.Δ. στερεί από τους φαν του καναλιού της Βουλής την ευκαιρία νέων στιγμών κωνσταντοπουλισμού. Η Ακρίτα, δε, ξέρει και από (κανονικό) θέαμα. Θα εκόμιζε έναν σαπουνοπερετικό αέρα πλάι στην κουδούνα του βουλευτηρίου. Βέρα στο δεξί. Κουδούνα στο αριστερό. (Η φωτογραφία από τη δική της χθεσινή ανάρτηση, από τότε που έπαιζε με κούκλες, και όχι με αξιώματα.)