Φόρτωση Text-to-Speech…
Είναι βραδιά Χάλογουιν και ένα μασκαρεμένο αγόρι στέκεται στα σκαλιά μιας εξώπορτας, απέναντι από μια γυναίκα που φορά μάσκα γάτας. Εκείνη του υπόσχεται σοκολάτα και μπαίνει στο σπίτι για να φέρει το γλυκό. Την ώρα που ψάχνει για το κέρασμα, ένας αιμόφυρτος άνδρας σέρνεται στο πάτωμα προσπαθώντας να ξεφύγει. «Πού πηγαίνεις;» τον ρωτά ψύχραιμα και, λίγο αργότερα, του κάνει την ένεση που θα τον αποτελειώσει. Στη συνέχεια, κάθεται δίπλα του και τρώει αμέριμνη ζαχαρωτά.
Στο επόμενο καρέ, η πράκτορας του FBI, Αλις Μπλακ, απαντά σε τηλεφωνήματα στο γραφείο της. Ενα ύποπτο περιστατικό θα την κάνει να αναζητήσει μια γυναίκα που φαίνεται να συνδέεται με μια σειρά θανάτων. Από εκεί και πέρα, το «Furious» παρακολουθεί τις δύο γυναίκες, μέχρι που οι ιστορίες τους διασταυρώνονται.
Η σειρά της Ελίζαμπεθ Μεριγουέδερ για το Hulu (στην Ελλάδα προβάλλεται στο Disney+) ξεκινά ως ένα γνώριμο αστυνομικό θρίλερ, αλλά σύντομα αποδεικνύεται ότι ενδιαφέρεται πολύ περισσότερο για τους ανθρώπους πίσω από την έρευνα παρά για το ίδιο το μυστήριο. Η Αλις (Εμμυ Ρόσουμ) και η κατά συρροή δολοφόνος Κάθριν (Λόλα Πέτικρου) έρχονται σταδιακά αντιμέτωπες, καθώς η έρευνα της πρώτης οδηγεί στα ίχνη της δεύτερης. Η ιστορία εξελίσσεται με σασπένς και δράμα, όμως η σχέση των δύο γυναικών είναι πιο σύνθετη από ένα απλό κυνήγι δολοφόνου. Και οι δύο έχουν βιώσει διαφορετικές μορφές βίας και τραύματος, στοιχεία που επηρεάζουν τον τρόπο που αντιμετωπίζει η μία την άλλη.
Πίσω από την αστυνομική έρευνα, το «Furious» μιλά για τη βία, την εξουσία και τη δυσπιστία απέναντι στους θεσμούς. Τα θύματα της Κάθριν είναι όλα εύποροι άνδρες με επιρροή, ενώ η δική της ιστορία είναι βαθιά συνδεδεμένη με τη σεξουαλική εκμετάλλευση. Η σειρά εξετάζει πώς η βία μπορεί να μεταμορφώσει ένα θύμα σε θύτη και πώς η ανάγκη για δικαιοσύνη μπορεί να δώσει τη θέση της στην εκδίκηση. Ετσι, το έγκλημα γίνεται αφορμή για μια μεγαλύτερη συζήτηση γύρω από την εξουσία και τη συγκάλυψη.
Μακριά από το whodunnit
Ενδιαφέρον έχει και ο τρόπος με τον οποίο το σενάριο χειρίζεται το μυστήριο. Η σειρά δεν είναι ένα κλασικό whodunnit, αφού ο θεατής γνωρίζει από νωρίς ποια είναι η δολοφόνος. Η αγωνία, επομένως, δεν προκύπτει από την αποκάλυψη της ταυτότητάς της, αλλά από τα κίνητρά της και την πορεία που θα πάρει η σύγκρουσή της με την Αλις.
Τα επεισόδια προχωρούν χωρίς καθυστερήσεις, κρατώντας την ιστορία σφιχτή και με σασπένς, χωρίς οι ανατροπές να διακόπτουν την εξέλιξη της υπόθεσης. Παρά το βάθος των θεμάτων που πραγματεύεται, το «Furious» δεν γίνεται βαρύ ή αργό.
Μεγάλο μέρος της επιτυχίας της σειράς οφείλεται στην Εμμυ Ρόσουμ, σε έναν ρόλο αρκετά διαφορετικό από όσους έχουμε συνηθίσει να τη βλέπουμε. Η Ρόσουμ προσδίδει στην ηρωίδα της μια ευαλωτότητα, ακόμη και στις στιγμές που φαίνεται δυναμική. Η Αλις, που υποδύεται, δεν είναι αλάνθαστη ούτε έχει πάντα τον έλεγχο. Είναι σκληρή και αποφασισμένη, αλλά ταυτόχρονα κουβαλά ένα βαθύ τραύμα που επηρεάζει τη συμπεριφορά και τις σχέσεις της.
Η Μεριγουέδερ, δημιουργός των σειρών «New Girl» και «The Dropout», δοκιμάζει με το «Furious» ένα πολύ πιο σκοτεινό είδος. Στις αστυνομικές σειρές, οι γυναίκες συχνά είναι τα θύματα, ενώ ο δολοφόνος είναι συνήθως άνδρας. Εδώ οι ρόλοι αντιστρέφονται, με τους σεναριογράφους της σειράς να ενδιαφέρονται περισσότερο για τα γεγονότα που οδηγούν στη βία, παρά για τη δημιουργία ενός «τέρατος».
Το «Furious» είναι μία από τις πιο δυνατές και επιτυχημένες σειρές της χρονιάς, ακριβώς επειδή κινείται στις γκρίζες ζώνες και δεν δίνει εύκολες απαντήσεις.