Φόρτωση Text-to-Speech…
Εμαθα για τον Petros από την πιο απροσδόκητη πηγή. Ανάρτηση του επίσημου λογαριασμού του καγκελάριου της Γερμανίας: ένας μελαμψός άντρας με μούσια τυλιγμένος με τη γερμανική σημαία. Στο στήθος του το χρυσό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου. Στην ανάρτησή του ο Μερτς έγραψε για τα κατορθώματα της Γερμανίας στ’ αθλήματα και για τα καλά «πρότυπα».
Ο Petros γεννήθηκε το 1995 στην Ερυθραία. Πολεμικές συγκρούσεις οδήγησαν την οικογένειά του σε μετανάστευση στη Βόρεια Αιθιοπία. Ξεκίνησε να εργάζεται στα πέντε του φροντίζοντας χωράφια και ζώα. Στα δεκαέξι του μετακινήθηκε προς την Ευρώπη ολομόναχος. Ο αποχωρισμός ήταν πολύ δύσκολος. Εξακολουθεί να του στοιχίζει ψυχολογικά ότι η μαμά του μένει αλλού και τρέφει ελπίδες πως θα τη φέρει στη Γερμανία.
Η προσαρμογή του Amanal Petros στη νέα του ζωή δεν ήταν εύκολη (Amanal Petros: From Refugee To European Champion, Deutsche Welle). Αρχικά βρέθηκε σ’ ένα προσφυγικό κέντρο. Δυσκολεύτηκε με τη γλώσσα, τη γερμανική νοοτροπία. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο. Κάποιος προπονητής διέκρινε το ταλέντο του και φρόντισε να τον φέρει σε επαφή με τον αθλητικό σύλλογο που θα αναδείκνυε καλύτερα τις ικανότητές του στο τρέξιμο. Ο Petros άρχισε να τρέχει στον στίβο και να σπάει τα ρεκόρ (runnermagazine, πρωταθλητής Ευρώπης ο Amanal Petros).
Η Γερμανία είχε αποδυναμωθεί στον μαραθώνιο ανδρών από το 1983 και έπειτα. Με τον Petros κέρδισαν μία σειρά από διακρίσεις, ενώ στον μαραθώνιο του Μπέρμιγχαμ ο αθλητής πέτυχε ρεκόρ διοργάνωσης. Οι φωτογραφίες του μαραθωνοδρόμου με το γλυκό χαμόγελο και τη γερμανική σημαία τυλιγμένη στους ώμους του είναι συγκινητικές. Και ο Petros και εκείνη η Γερμανία που τον υποδέχθηκε το 2012 κερδίζουν. «Το ’χουμε», «θα τα καταφέρουμε» («wir schaffen das») είχε πει η Μέρκελ στο αποκορύφωμα της προσφυγικής κρίσης (2015). Εξέφραζε τότε το όραμα μίας χώρας ανοιχτής που τα καταφέρνει, που αξιοποιεί τις δυνατότητες μεταναστών και προσφύγων προς όφελός της, που κάνει άλματα και δεν φοβάται.
Η ανάρτηση της καγκελαρίας και οι αναμεταδόσεις των γερμανικών μέσων με τον Petros ντυμένο τη γερμανική σημαία μού τράβηξαν την προσοχή, γιατί συνιστούσαν απόκλιση από τα συνηθισμένα. Ανθρωποι με την καταγωγή και την εμφάνιση του Petros (μελαμψός νεαρός άνδρας με γένια) χρησιμοποιούνται συστηματικά από τα γερμανόφωνα μέσα ενημέρωσης και τους μέινστριμ πολιτικούς για την καλλιέργεια ενός κλίματος φόβου.
Το κλίμα εντείνεται από τις τρομοκρατικές επιθέσεις και τα παντελώς αληθινά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πληθυσμός. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, άνθρωποι σαν τον Petros καλούνται να τρέξουν εκατοντάδες χιλιόμετρα για ν’ αποδείξουν τη γερμανικότητά τους και το δικαίωμά τους να βρίσκονται στην Ευρώπη. Οταν τα καταφέρνουν, η πατρίδα που έχουν υιοθετήσει τους αποδέχεται και τους χαρακτηρίζει «πρότυπα», ενώ, παράλληλα, εξακολουθεί να καλλιεργεί τον φόβο.
Η ακροδεξιά και η Δεξιά έχουν, άλλωστε, αποδείξει τα τελευταία χρόνια την προσαρμοστικότητά τους. Ξέρουν να απαλύνουν τις αντιφάσεις και ξέρουν ότι οι άνθρωποι είναι αντιφατικοί! (Κάνουν, έτσι, τους αντιπάλους τους να φαίνονται κολλημένοι στα εγχειρίδια και στις συμβουλές ξενέρωτων «ειδικών».) Ο Τραμπ βρήκε τρόπο να συναρπάσει ανθρώπους που νιώθουν και αποδυναμωμένοι και σε ταύτιση συμφερόντων με τους winners. Προσωπικότητες τύπου Βανς μάς διδάσκουν ότι μπορείς να είσαι και πιστός χριστιανός και κάποιος που έχει μπιφ με τον Πάπα, και γνώστης των αναγκών της εργατικής τάξης και υπηρέτης των συμφερόντων των υπερπλουσίων. Αντίστοιχα, η ηγέτιδα της Εναλλακτικής Για τη Γερμανία μπορεί να είναι και σύζυγος μίας άλλης γυναίκας και υπερσυντηρητική Γερμανίδα νεοναζί. Και, τελικά, ο Μερτς. Δεν έχει πρόβλημα να δει το πρότυπο της γερμανικής ευρωστίας στα μάτια του πρόσφυγα, αρκεί ο πρόσφυγας να είναι κορυφαίος σε κάτι. Απαλός εκφασισμός.