Φόρτωση Text-to-Speech…
Ούτε έναν μήνα δεν κράτησε η επαγγελματική σχέση του Πάμπλο Μαφέο με τον Ολυμπιακό. Οι «ερυθρόλευκοι» ανακοίνωσαν την απόκτηση του Αργεντινοϊσπανού δεξιού μπακ στις 19 Ιουλίου και στις 18 Αυγούστου συμφώνησαν να τον παραχωρήσουν δανεικό με οψιόν αγοράς στη Βαλένθια.
Το μεγαλύτερο «παράσημο» στην καριέρα του Μαφέο ήταν οι κόντρες του με τον Βινίσιους Ζούνιορ στους αγώνες της Μαγιόρκα με τη Ρεάλ Μαδρίτης, με τους δύο τους να απέχουν ελάχιστα από το να πιαστούν στα χέρια από το συνεχές trash talking μεταξύ τους.
Ο Κρίστιαν Κάσερες τζούνιορ, ο οποίος ετοιμάζεται να φορέσει τη φανέλα του Ολυμπιακού προερχόμενος από την Τουλούζ αντί δέκα εκατομμυρίων ευρώ, έχει και αυτός μια ξεχωριστή ιστορία με τον Βραζιλιάνο σούπερ σταρ της «Βασίλισσας», σε πολύ πιο ήπιους τόνους βεβαίως.
Τον Οκτώβριο του 2024, ο «Βίνι» γεύτηκε μια από τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις της ζωής του, όταν έμαθε ότι δεν παίρνει αυτός τη Χρυσή Μπάλα, αλλά ο Ρόδρι. Και, λίγες εβδομάδες μετά την ανακοίνωση της «ήττας» του, αντιμετώπισε τον Κάσερες και τη Βενεζουέλα στο Ματουρίν, στο πλαίσιο των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Για να τον πικάρει, ο Κάσερες δεν σταμάτησε να του λέει στο αυτί «Χρυσή Μπάλα», προκαλώντας τον εκνευρισμό του Βινίσιους, με αποτέλεσμα να αποσυντονιστεί και να μην αποδώσει σύμφωνα με τις δυνατότητές του, με τη Σελεσάο να μένει στο 1-1 κόντρα στη Βινοτίντο.
Παρότι η ομάδα του Φερνάντο Μπατίστα (τότε) δεν έχασε σε κανένα από τα δύο παιχνίδια με τη Βραζιλία, έκοψε βαθμούς από την παγκόσμια πρωταθλήτρια Αργεντινή και αναδείχθηκε ισόπαλη με την Ουρουγουάη, το όνειρο της παρθενικής συμμετοχής σε Μουντιάλ παρέμεινε τέτοιο, αφού η Βενεζουέλα τερμάτισε δύο βαθμούς μακριά από την έβδομη θέση που έδινε εισιτήριο για τα διηπειρωτικά μπαράζ.
Το τελευταίο Παγκόσμιο Κύπελλο διεξήχθη κατά κύριο λόγο στις Ηνωμένες Πολιτείες, την οποία ο Κάσερες νιώθει σαν δεύτερη πατρίδα του, αφού μετακόμισε σε αυτή για να παίξει μπάλα προτού καν ενηλικιωθεί.
Πιτσιρικάς και επηρεασμένος από τον πατέρα του, επιθετικός με 28 διεθνείς συμμετοχές και καριέρα σε Βενεζουέλα, Μεξικό και Δομινικανή Δημοκρατία, ήθελε μόνο να γίνει ποδοσφαιριστής. Τόσο πολύ, μάλιστα, που δεν είχε εναλλακτικό σχέδιο, σε περίπτωση που δεν έκανε πραγματικότητα το όνειρό του.
Στα πρώτα του σοβαρά βήματα, άλλωστε, ξυπνούσε στις πέντε το πρωί, έκανε δύο ώρες με τρένο και μετά λεωφορείο για να προπονηθεί, για να πάει στη συνέχεια στο σχολείο, να διαβάσει στο σπίτι και να… προλάβει να ξεκουραστεί ενόψει της επόμενης μέρας.
Κάπως έτσι ξεχώρισε στην Ντεπορτίβο Λα Γουάιρα και στην Κ17 της Βενεζουέλας, όπου τον εντόπισαν οι σκάουτ της Νιου Γιορκ Ρεντ Μπουλς. Επειδή ήταν ακόμα 16 ετών, έπρεπε να περιμένει μέχρι να γίνει 17 ώστε να υπογράψει στην ομάδα της Νέας Υόρκης, όπου έφτασε -πρώτη φορά- λίγες εβδομάδες προτού ενηλικιωθεί.
Η πρώτη εικόνα που αντίκρισε ήταν ένα χιονισμένο τοπίο. Και τι έκανε; Αρχισε να πετάει χιονόμπαλες στον πατέρα του, ο οποίος την εποχή του που ήταν ποδοσφαιριστής ήταν γνωστός ως «Ταυράκι».
Αυτό το παρατσούκλι ακολουθεί και τον γιο του, ο οποίος ξεκίνησε να παίζει μπάλα επιθετικός, αφού ο μπαμπάς του έλεγε ότι πάντα πρέπει να κυνηγάει το γκολ. Αλλαξε τη θέση του επιθετικού με αυτή του εξτρέμ, αλλά επειδή δεν ήταν πολύ γρήγορος, έψαξε εναλλακτική.
Και επειδή του άρεσε πάντα να έχει τον έλεγχο του παιχνιδιού, να κρατάει την μπάλα και να δίνει το τέμπο, όταν ένας προπονητής του ονόματι Φρανσίσκο Βελάσκες τον τοποθέτησε στη μεσαία γραμμή, ήξερε ότι βρήκε τη θέση του.
Ξεκινάει ως κεντρικός μέσος, αλλά μπορεί να αγωνιστεί τόσο ως αμυντικό χαφ όσο και επιτελικό χαφ, στην περιοχή όπου κινούνταν το είδωλό του, ο ήρωας της Ισπανίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010, Αντρές Ινιέστα.
«Μου άρεσε το πόσο επαγγελματίας ήταν μέσα και έξω από το γήπεδο και μου άρεσε να τον βλέπω να παίζει λόγω της ηρεμίας του μέσα στο παιχνίδι», εξηγεί για τον θαυμασμό του προς τον άσο της Μπαρτσελόνα.
«Κάθε φορά που είχε την μπάλα στα πόδια του, αυτή ήταν ασφαλής. Μου άρεσε πόσο γρήγορος ήταν στη σκέψη και έβλεπε την πάσα πριν καν η μπάλα φτάσει σε αυτόν», συμπληρώνει για το μεγαλύτερο μάθημα που πήρες από τον Ινιέστα, το οποίο και προσπαθεί να εφαρμόζει στο παιχνίδι του.
Ενηλικιώθηκε, μεγάλωσε και ωρίμασε στη Νέα Υόρκη και όταν ήταν έτοιμος να κάνει το πολυπόθητο άλμα στην Ευρώπη μετακόμισε στη γαλλική Ligue 1 για λογαριασμό της Τουλούζ.
Το παρατσούκλι του νέου του συλλόγου είναι «παιδιά», αλλά ο ώριμος πια Κάσερες δεν είχε όρεξη για παιχνίδια, αφού ήθελε να καθιερωθεί στο υψηλό επίπεδο και να μονιμοποιηθεί στην εθνική ομάδα, της οποίας είναι πλέον αρχηγός. Σε αυτή την προσπάθεια, μάλιστα, προσέλαβε προσωπικό αναλυτή για να βλέπει τι κάνει λάθος και πώς μπορεί να το διορθώσει, ενώ επισκέπτεται συχνά ψυχολόγους γιατί θέλει να γνωρίζει καλύτερα τον εαυτό του.
Το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα, πάντως, ήταν τραυματικό, αφού μόλις στο 13ο λεπτό υπέπεσε σε πέναλτι. Η συνέχεια, όμως, ήταν τελείως διαφορετική, αφού σε βάθος τριετίας κατέγραψε πάνω από εκατό συμμετοχές (με τέσσερα γκολ – δώδεκα ασίστ), γεύτηκε σπουδαίες νίκες επί Λίβερπουλ και Λιόν και στην τελευταία του σεζόν άγγιξε την πρόκριση στον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας.
Με στόχο να διεκδικήσει τίτλους και να εδραιώσει την παρουσία του στην Ευρώπη, φτάνει στα 26 του χρόνια στην Ελλάδα με οδηγό τη συμβουλή του πατέρα του να παλεύει πάντα για τη νίκη και να μην τα παρατάει ποτέ. Και, βέβαια, χωρίς να ξεχνάει να στέλνει κάθε μήνα χρήματα στη μητέρα του, για να βοηθάει την οικογένειά του, που τόσο του στάθηκε στο κυνήγι του ονείρου του.