Φόρτωση Text-to-Speech…
Ηταν μια οικογενειακή έξοδος που εξελίχθηκε επεισοδιακά, αφού τα δύο μεγαλύτερα παιδιά κατέβηκαν από το αυτοκίνητο για να ασχοληθούν με μια φωλιά κόκκινων, επικίνδυνων μυρμηγκιών.
Ο βενιαμίν της οικογένειας Γκονσάλες Αλμπα, μόλις λίγων μηνών τότε, παρακολουθούσε τα γεγονότα από το καροτσάκι του, βλέποντας τη μητέρα του να βγάζει άρον άρον τα ρούχα των παιδιών της και να τα πλένει με πολύ νερό και σαπούνι, για να αποφύγει οποιαδήποτε πιθανότητα μόλυνσης από τη… συνεύρεση με τα μυρμήγκια.
Αυτό το συμβάν σημάδεψε το μωρό, το οποίο μόλις άρχισε να μιλάει, εκτός από το «μπαμπά» και «μαμά», όπως όλα τα παιδιά, έλεγε και «τζίτζια». Οι γονείς του έψαχναν μάταια να βρουν τι εννοούσε, μέχρι που είδαν τον μικρό να δείχνει με το χεράκι του ένα μυρμήγκι και να ζητάει από τη μητέρα του να τον πάρει αγκαλιά και να τον κρατήσει μακριά από το «τζίτζια».
Το «τζίτζια», λοιπόν, ήταν το μωρουδίστικο «hormiga» (ορμίγα), που στα ισπανικά σημαίνει «μυρμήγκι». Ο Αρμάντο φοβόταν τα μυρμήγκια και ένας θείος του, για να τον πικάρει, του κόλλησε αυτό το παρατσούκλι.
Από τότε, βεβαίως, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι και ο 23χρονος πλέον Μεξικανός επιθετικός απαντά περισσότερο στο παρατσούκλι του παρά στο όνομά του. Και, βεβαίως, δεν φοβάται πια ούτε τα μυρμήγκια ούτε κανέναν αντίπαλο μέσα στον αγωνιστικό χώρο.
Μετά τον Νέρι Καστίγιο, ο οποίος άφησε το δικό του σημάδι στον Πειραιά, και τον Αλαν Πουλίδο, ο οποίος πέρασε και δεν ακούμπησε από το λιμάνι, ο Αρμάντο Γκονσάλες ετοιμάζεται να γίνει ο τρίτος Μεξικανός στην ιστορία του Ολυμπιακού, διατηρώντας την ερυθρόλευκη φανέλα που φορούσε μόνιμα τόσο ως φίλαθλος όσο και ως παίκτης της Τσίβας Γουαδαλαχάρα από τα 15 του χρόνια.
Γιος του παλαίμαχου επιθετικού Αρμάντο Γκονσάλες Μπεχαράνο, με θητεία σε Τσίβας, Τολούκα, Κερέταρο και προπονητής (για λίγο) σε Νεκάξα και Κρουζ Αζούλ, κληρονόμησε από τον πατέρα του την ικανότητα στο σκοράρισμα και την αγάπη για το ποδόσφαιρο και τη Γουαδαλαχάρα.
Μεγάλωσε, άλλωστε, μέσα στα γήπεδα όπου συνόδευε τον μπαμπά τόσο στις προπονήσεις όσο και στους αγώνες. Μόλις, μάλιστα, τελείωνε η δουλειά, έμενε στον αγωνιστικό χώρο μαζί με τον αδελφό του και έπαιζαν πάσες και σουτ.
Ηταν τέτοια η αγάπη του που από πολύ μικρός είχε μοναδικό του στόχο να γίνει επαγγελματίας, αφήνοντας στην άκρη τα πάρτι, τις εξόδους και τα κορίτσια, για να αφοσιωθεί στην ασπρόμαυρη μπάλα.
Αυτή, άλλωστε, τον βοήθησε να διοχετεύσει όλο το (μεγάλο) απόθεμα ενέργειας που είχε και τον μετέτρεπε σε ένα υπερκινητικό παιδί με προδιάθεση στις σκανταλιές. Ακόμα έχουν να θυμούνται οι γείτονες της οικογένειας Γκονσάλες Αλμπα, φανατικοί φίλοι του φούτμπολ και των Νιου Ινγκλαντ Πέτριοτς, ότι ο μικρός Αρμάντο έβγαλε από την πρίζα τη γιγαντοοθόνη όπου έβλεπαν το Super Bowl, ακριβώς στην τελική, καθοριστική ευθεία του δραματικού τελικού, στον οποίο συμμετείχε η αγαπημένη τους ομάδα!
Ικανός να βρεθεί στο κατάλληλο σημείο την κατάλληλη στιγμή μέσα στην περιοχή και με εξαιρετικά τελειώματα, δεν ξεχωρίζει για την ικανότητά του στις εναέριες μονομαχίες, αφού δεν είναι πρώτο μπόι (1,79).
Με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά του, έκανε το απόλυτο «μπαμ» την περυσινή σεζόν, όπου κατέγραψε 25 γκολ σε 38 παιχνίδια, έπεισε με τις εμφανίσεις του τον ομοσπονδιακό προπονητή Χαβιέρ Αγκίρε να τον καλέσει στην εθνική ομάδα του Μεξικό και πριν από λίγες εβδομάδες έζησε το όνειρο της συμμετοχής σε Παγκόσμιο Κύπελλο, όπου πάντως έπαιξε μόλις 14 λεπτά, μπαίνοντας ως αλλαγή στην πρεμιέρα με τη Νότια Αφρική.
Απόλαυσε, πάντως, κάθε στιγμή της παρθενικής, μουντιαλικής εμπειρίας, γιατί μεταξύ άλλων είχε την ευκαιρία να ζήσει το όνειρο μαζί με τον παιδικό του φίλο και αριστερό μπακ της ολλανδικής Αλκμααρ, Ματέο Τσάβες. Μαζί μεγάλωσαν μέσα στα γήπεδα και στους μικρούς της Τσίβας.
Τον Μάιο του 2025, ο Τσάβες έκανε το άλμα στην Ευρώπη αντί δύο εκατομμυρίων ευρώ για το 75% των δικαιωμάτων του και, 15 μήνες αργότερα, ο κολλητός του φίλος ετοιμάζεται να κάνει το μεγάλο ταξίδι για την άλλη άκρη του Ατλαντικού, προκειμένου να κυνηγήσει το όνειρό του.
«Είναι μια στιγμή περηφάνιας και τεράστιας χαράς που ο Θεός με έβαλε εδώ», είπε για την παρθενική του συμμετοχή σε μεγάλη διοργάνωση (εν προκειμένω, στη μεγαλύτερη), προσθέτοντας πως «προσπαθώ να απολαύσω κάθε μέρα και ελπίζω να μπορέσω να χρησιμοποιήσω τη φανέλα της εθνικής ομάδας για πολύ καιρό ακόμα».
Το «μυρμήγκι», το οποίο τιμάει το παρατσούκλι του με τη σκληρή δουλειά του, φιλοδοξεί από εδώ και πέρα να καθιερωθεί στην Τρικολόρ με προπονητή τον Ράφα Μάρκες, εκμεταλλευόμενο και το γεγονός ότι ο Ραούλ Χιμένες, το απόλυτο σημείο αναφοράς στην επίθεση, είναι πλέον 35 ετών.
Ο πατέρας του, για να τον πικάρει και ταυτόχρονα να του δώσει κίνητρο, του έλεγε πάντα να παραμένει προσγειωμένος και να μην το… πάρει πάνω του, μέχρι να καταφέρει να σκοράρει σε ντέρμπι με την Κλαμπ Αμέρικα, όπως είχε κάνει εκείνος κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του θητείας.
Ο Αρμάντο τα κατάφερε τον Σεπτέμβριο του 2025 και έκανε περήφανο τον συνονόματο μπαμπά του, ο οποίος είχε συνηθίσει να είναι αυτός ο πρωταγωνιστής, αλλά πλέον αποδέχεται συγκινημένος ότι τον βλέπουν ως τον «πατέρα του μυρμηγκιού».
Πρώτο είδωλό του ο μεγαλύτερος αδελφός του και στον χώρο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου ο Χαβιέρ «Τσιτσαρίτο» Ερνάντες, ο οποίος φόρεσε πολύ βαριές φανέλες (Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Ρεάλ Μαδρίτης) και προ διετίας επέστρεψε στη Γουαδαλαχάρα, στην πρώτη ομάδα της οποίας είχε ανέβει μόλις πριν από δύο εβδομάδες ο Γκονσάλες.
Ο πολύπειρος Ερνάντες τού έδειξε κινήσεις μέσα στην περιοχή, του έδωσε πολύτιμες συμβουλές για τη θέση του επιθετικού, αλλά και για το πώς θα μπορέσει να μακροημερεύσει στα ποδοσφαιρικά γήπεδα και στον πολύ σκληρό, απαιτητικό κόσμο του ποδοσφαίρου.
Εκτός από την καθοδήγηση του «Τσιτσαρίτο», το μεγάλο όπλο του Αρμάντο Γκονσάλες είναι η δίψα του για διάκριση, για το γκολ, ακόμα και αν μπει ως αλλαγή στο τελευταίο λεπτό ενός αγώνα. «Ποιος είπε ότι δεν μπορώ να βάλω γκολ σε ένα λεπτό;», επισημαίνει. Αδικο έχει;