Το Παγκόσμιο Κύπελλο του Ποδοσφαίρου ολοκληρώθηκε προ ημερών, οι προκριματικοί αγώνες για το Παγκόσμιο Κύπελλο των Ανδρών κι ένα πάρα πολύ σημαντικό «πρέπει» για την εθνική ομάδα της Ελλάδας έρχονται στο τέλος του μήνα, όμως μόλις μία εβδομάδα αργότερα, το παγκόσμιο μπασκετικό στερέωμα θα έχει τη δική του πολύ μεγάλη γιορτή.
Το Παγκόσμιο Κύπελλο των Γυναικών, ίσως το κορυφαίο που έχει γίνει ποτέ σε επίπεδο λάμψης, ποιότητας ομάδων και αθλητριών, έρχεται… Για δέκα ημέρες, το Βερολίνο δεν θα είναι απλώς μία από τις σημαντικότερες πρωτεύουσες της Ευρώπης. Θα γίνει η παγκόσμια πρωτεύουσα της πορτοκαλί μπάλας.
Το μπάσκετ γυναικών είναι ένα από τα ταχύτερα αναπτυσσόμενα αθλητικά θεάματα και οι Γερμανοί, όχι μόνο φιλοδοξούν, αλλά και στοχεύουν, παίρνοντας τη σκυτάλη από το Σίδνεϊ το 2022 και το ιστορικό Παγκόσμιο Κύπελλο που διοργανώθηκε εκεί, να ξεπεράσουν κάθε προσδοκία.
Ακριβώς το ίδιο όμως, φιλοδοξούν και οι ομάδες που θα πάρουν μέρος. Και η αλήθεια είναι ότι στο Βερολίνο, το μπάσκετ των γυναικών και συνολικά το άθλημα σε ολόκληρο τον πλανήτη θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει ένα μοναδικό θέαμα, λόγω της τεράστιας ποιότητας των παικτριών που θα παραβρεθούν, αλλά και της αξίας των ομάδων.
Για την Παγκόσμια Ομοσπονδία, η ανάπτυξη του μπάσκετ γυναικών ήταν βασικός πυλώνας της συνολικής στρατηγικής της τα τελευταία χρόνια και οι προσπάθειές της να αναδείξει το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών ως μία σούπερ premium διοργάνωση απέδωσαν καρπούς στο Σίδνεϊ, όταν και σημειώθηκε ένα φανταστικό ρεκόρ στην προσέλευση θεατών στον τελικό.
Στο Sydney Super Dome συγκεντρώθηκαν σχεδόν 16 χιλιάδες θεατές για να παρακολουθήσουν τη μάχη των ΗΠΑ και της Κίνας για το χρυσό μετάλλιο. Το όραμα του Βερολίνου είναι η κατάκτηση ακόμα πιο ψηλών κορυφογραμμών για ένα άθλημα, που όπως αποδεικνύεται και από τη ραγδαία εξέλιξη του WNBΑ αναπτύσσεται διαρκώς.
Από τις 4 έως τις 13 Σεπτεμβρίου, 16 εθνικές ομάδες από διαφορετικές ηπείρους, σχολές και μπασκετικές κουλτούρες θα συναντηθούν στο Βερολίνο για την 20ή έκδοση του Παγκοσμίου Κυπέλλου Γυναικών της FIBA. Δύο μεγάλα γήπεδα και ένα τρόπαιο που χωρά μέσα του 73 ολόκληρα χρόνια ιστορίας συνθέτουν το σκηνικό μιας διοργάνωσης η οποία δεν απευθύνεται μόνο στους πιστούς φίλους του αθλήματος. Είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα αθλητικό event.
Απευθύνεται σε όσους αγαπούν τις σπουδαίες αθλητικές ιστορίες καθώς στο Βερολίνο δεν θα κριθεί μόνο ποια ομάδα είναι η καλύτερη στον κόσμο. Θα συναντηθούν η παράδοση με τη νέα εποχή, η αμερικανική κυριαρχία με την ευρωπαϊκή φιλοδοξία. Και μάλιστα στις καλύτερες εκδόσεις τους. Οι καθιερωμένες πρωταγωνίστριες του μπάσκετ γυναικών θα κονταροχτυπηθούν με τη γενιά που αλλάζει ήδη το πρόσωπο και την απήχηση του γυναικείου μπάσκετ.
Στο επίκεντρο βρίσκονται, φυσικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες εχοντας στελεχώσει ίσως το καλύτερο ρόστερ στην ιστορία της. Μία πραγματική Dream Team, στην οποία φυσικά και ξεχωρίζει η απίθανη Κέιτλιν Κλαρκ, η κοπέλα που κατάφερε με την παρουσία της να ανεβάσει πολλά επίπεδα και ίσως για πάντα την εικόνα του WNBA. Εμπορικά και αγωνιστικά.
Η αμερικανική ομάδα ταξιδεύει στη Γερμανία αναζητώντας τον πέμπτο διαδοχικό και τον δωδέκατο συνολικά παγκόσμιο τίτλο της. Δεν έχει χάσει αγώνα στη διοργάνωση από τον ημιτελικό του 2006 και φθάνει στο Βερολίνο με ένα σερί 30 νικών, το οποίο αποτυπώνει όχι απλώς την ανωτερότητά της, αλλά μία ολόκληρη δυναστεία.
Κι όμως, ακόμη και μια δυναστεία χρειάζεται κάποια στιγμή να αποδείξει ότι αντέχει.
Η σύνθεση των ΗΠΑ μοιάζει με συγκέντρωση αστεριών. Η Εϊτζα Γουίλσον, πολυτιμότερη παίκτρια τόσο στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 όσο και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού, θα βρίσκεται δίπλα στη Μαριάνα Στούαρτ, μία από τις πληρέστερες αθλήτριες της σύγχρονης εποχής. Μαζί τους βέβαια και η Κέλσι Πλαμ, αλλά και μια πλειάδα από προσωπικότητες με εμπειρία στις μεγαλύτερες σκηνές.
Το πρόσωπο, όμως, που αναμένεται να τραβήξει πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας είναι η Κέιτλιν Κλαρκ. Αυτή η σπάνια περσόνα με τον νευρώδη σωματότυπο και σουτ που παρομοιάζεται συχνά με αυτό του Στεφ Κάρι, που διεύρυνε εντυπωσιακά το κοινό του γυναικείου μπάσκετ στις Ηνωμένες Πολιτείες ετοιμάζεται για το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο της καριέρας της. Μαζί με την Πέιτζ Μπέκερς και την Εϊντζελ Ρις εκπροσωπεί μια γενιά που δεν αρκείται στην αγωνιστική καταξίωση αλλά έχει τέτοια επιρροή που ξεπερνά τα όρια του παρκέ, και δημιουργεί νέους φιλάθλους και φυσικά, νέες αθλήτριες.
Το μεγάλο ερώτημα, επομένως, μοιάζει απλό: μπορεί κάποια ομάδα να σταματήσει τις ΗΠΑ; Η απάντηση δεν είναι εύκολη. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το Βερολίνο δεν θα έχει διεκδικήτριες, αντιστάσεις και ιστορίες ικανές να ανατρέψουν τις προβλέψεις.
Και κάπου εδώ έρχεται και η πρώτη σύνδεση του Παγκοσμίου Κυπέλλου με την Ελλάδα, που δυστυχώς θα είναι απούσα από τη γιορτή του Βερολίνου, αλλά υπό μία έννοια θα έχει διπλή εκπροσώπηση στα αγωνιστικά ρόστερ των ομάδων.
Προ εβδομάδων ο πρωταθλητής Ελλάδας, Αθηναϊκός, τάραξε τα νερά του ευρωπαϊκού μπάσκετ, υπογράφοντας τη σπουδαία Τζούλι Βανλού, τη Βελγίδα γκαρντ με ένα σπάνιο παλμαρέ επιτυχιών. Η Βανλού λοιπόν, θα είναι στο Παγκόσμιο Κύπελλο με το Βέλγιο, την ομάδα που αναδείχτηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης το 2023 και το 2025, και θα ταξιδέψει στο Βερολίνο με ένα μεγάλο στόχο: Να βάλει όσο γίνεται περισσότερα εμπόδια στις Αμερικανίδες στον δρόμο για τον 5ο συνεχόμενο παγκόσμιο τίτλος τους. Το Βέλγιο έχει πάψει εδώ και καιρό να αποτελεί ευχάριστη έκπληξη. Με ηγέτιδα την Εμα Μέσεμαν, διαθέτει εμπειρία, συνοχή και την αυτοπεποίθηση μιας ομάδας που έχει μάθει να νικά.
Η ομάδα όμως, που κουβαλάει το μεγαλύτερο What If στη διοργάνωση είναι η Γαλλία. Πριν από δύο χρόνια, στο Παρίσι, στους Ολυμπιακούς Αγώνες, έφθασε μία κατοχή μακριά από το χρυσό μετάλλιο, χάνοντας από τις ΗΠΑ με 67-66. Σκληρό και πικρό. Οι Γαλλίδες είναι δεδομένο ότι δεν το έχουν ξεχάσει. Οπως είναι δεδομένο ότι αυτή τη φορά το έργο τους θα είναι ακόμα πιο δύσκολο. Η απόσταση από την κορυφή δεν είναι ακάλυπτη όμως. Οχι πια!
Η Αυστραλία κουβαλά τη δική της σπουδαία παράδοση και παραμένει μία από τις μόλις τέσσερις χώρες που έχουν κατακτήσει το τρόπαιο (το 2006 στη Βραζιλία). Η Κίνα, φιναλίστ το 2022, συναντά τις ΗΠΑ την πρώτη ημέρα κιόλας, σε μια επανάληψη του τελικού του 2022. Η Ισπανία έχει την ποιότητα και τη βαθιά αγωνιστική κουλτούρα να διεκδικήσει ξανά θέση ανάμεσα στις κορυφαίες, ενώ η οικοδέσποινα Γερμανία θα επιχειρήσει να μετατρέψει την ενέργεια της εξέδρας σε αγωνιστική υπέρβαση.
Υπάρχουν όμως και ιστορίες που δεν μετριούνται μόνο με τις πιθανότητες κατάκτησης του τίτλου. Η Ιταλία επιστρέφει σε Παγκόσμιο Κύπελλο έπειτα από 32 χρόνια, κουβαλώντας στις αποσκευές της το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 2025. Η Νότια Κορέα συμπληρώνει 17 διαδοχικές παρουσίες στη διοργάνωση, ένα αδιάλειπτο ταξίδι 62 ετών.
Το Μάλι, η Νιγηρία και το Πουέρτο Ρίκο μεταφέρουν στο Βερολίνο διαφορετικές μπασκετικές ταυτότητες και υπενθυμίζουν ότι το Παγκόσμιο Κύπελλο δεν είναι μια κλειστή συνάντηση των παραδοσιακών δυνάμεων, αλλά ο καθρέφτης ενός αθλήματος που απλώνεται σε όλο τον κόσμο. Και εδώ βρίσκουμε τη δεύτερη σύνδεση του Παγκοσμίου Κυπέλλου με την Ελλάδα, καθώς στη Νιγηρία θα αγωνιστεί η Βικτόρια Μακόλεϊ που και αυτή από τη νέα σεζόν θα αγωνίζεται στον Αθηναϊκό.
Και η ίδια η διοργάνωση όμως, έχει ήδη εισέλθει σε νέα εποχή. Πέραν της καθιέρωσης από τη FIBA, των ίδιων ακριβώς συνθηκών για τη διαμονή στα ξενοδοχεία, που ισχύουν και για τους άντρες (ξεχωριστά δωμάτια για κάθε παίκτρια, και δημιουργία χώρων χαλάρωσης και ψυχαγωγίας στο πλαίσιο του Players Experience Program όπου ηγείται ένας Ελληνας, ο Ανδρέας Γλυνιαδάκης) το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών διαρκώς εξελίσσεται.
Για πρώτη φορά μετά το 1990, η τελική φάση διευρύνεται από τις 12 στις 16 ομάδες. Οι τέσσερις πρώτες των ομίλων θα προκριθούν απευθείας στα προημιτελικά, ενώ οι ομάδες που θα τερματίσουν στη δεύτερη και την τρίτη θέση θα παίξουν σε νοκ άουτ αγώνες πρόκρισης.
Το Βερολίνο αποτελεί ιδανικό σκηνικό για αυτή τη συνάντηση. Είναι η πόλη που έχει μάθει να ενώνει διαφορετικούς κόσμους και πολιτισμούς και το Παγκόσμιο Κύπελλο φιλοδοξεί να φέρει κοντά το παραδοσιακό μπασκετικό κοινό με μια νέα γενιά θεατών.
Και η Ελλάδα, παρότι δεν θα έχει την εθνική της ομάδα στη διοργάνωση, δεν βρίσκεται έξω από την ανάπτυξη του μπάσκετ γυναικών.
Το καλοκαίρι του 2025, ο Πειραιάς απέδειξε ότι το ελληνικό κοινό μπορεί να το αγκαλιάσει με θέρμη όταν του προσφέρεται η ευκαιρία. Οι 10.503 θεατές που βρέθηκαν στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας για τον αγώνα της Ελλάδας με την Τουρκία αποτέλεσαν τη μεγαλύτερη προσέλευση σε τελική φάση Ευρωμπάσκετ Γυναικών μέσα στον 21ο αιώνα. Λίγες ημέρες νωρίτερα, 8.860 φίλαθλοι είχαν παρακολουθήσει την αναμέτρηση της Ελλάδας με τη Γαλλία.
Εκείνες οι εικόνες δεν ήταν μια παρένθεση. Ηταν η τρανή απόδειξη ότι υπάρχει κοινό, αρκεί να του δοθεί η ευκαιρία να γνωρίσει τις αθλήτριες, τις διαδρομές και την ποιότητα του παιχνιδιού τους. Και μην ξεχνάμε ότι φέτος, τόσο ο Αθηναϊκός, που έπαιξε στον τελικό του Eurοcup Γυναικών, όσο ο Παναθηναϊκός που έφτασε στα προημιτελικά της ίδιας διοργάνωσης, επαναφέρουν το μπάσκετ γυναικών σε δρόμους διεθνών επιτυχιών.
Από τις 4 έως τις 13 Σεπτεμβρίου, το Βερολίνο θα έχει χώρο για όλα: για τα μεγάλα ονόματα, τις ανατροπές, τις προσωπικές διαδρομές, την αγωνία και το όνειρο. Κυρίως, όμως, θα προσφέρει δέκα ημέρες στις οποίες το μπάσκετ γυναικών δεν θα ζητά χώρο στο προσκήνιο. Θα είναι το προσκήνιο.