Φόρτωση Text-to-Speech…
Απόστολος Χρήστου και Απόστολος Σίσκος, η εμπειρία και το μέλλον. Με την ευγένεια να… λάμπει περισσότερο και από τις διακρίσεις τους, οι δύο κολυμβητές μας πρόσθεσαν ακόμα δύο λαμπρές ψηφίδες στο μωσαϊκό των ελληνικών διακρίσεων του φετινού Αυγούστου. Στην «Πόλη του Φωτός», οι πρωταθλητές μας έλαμψαν με τις επιτυχίες τους, με τον Χρήστου να φοράει στον λαιμό του το χρυσό μετάλλιο από τα 100 μ. ύπτιο και τον Σίσκο να ανεβαίνει δύο φορές στο βάθρο, με το ασημένιο στα 200 μ. ύπτιο και το χάλκινο στα 200 μ. πεταλούδα.
Εάν στο σημερινό αθλητικό οικοσύστημα αναζητήσουμε αθλητές που να μην επιζητούν τη δημοσιότητα μέσα από Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, ανούσιες ατάκες και ίχνη βεντετισμού αλλά να την κατακτούν μέσα από τις επιδόσεις και την αρτιότητα των χαρακτήρων τους, τότε, δύο από τους επικρατέστερους θα ήταν ο Απόστολος Χρήστου και ο Απόστολος Σίσκος. Από την Πετρούπολη ο ένας, από τις Σέρρες ο άλλος. Ηλικιακά τους χωρίζουν, σχεδόν, δέκα χρόνια αλλά τα βιώματα είναι κοινά και η πορεία τους μοιάζει σχεδόν… παράλληλη, εάν ξεχάσουμε τη διαφορά των ετών.
Ο Απόστολος Χρήστου άρχισε την κολύμβηση σε ηλικία επτά ετών, όταν οι γονείς του, ο κύριος Θωμάς και η κυρία Ελπίδα, τον έγραψαν στον Αίολο Πετρούπολης. Οι γονείς του 21χρονου από τις Σέρρες πήγαν τον γιο τους στο κολυμβητήριο για να μάθει κολύμπι και να μην πνιγεί στη θάλασσα. Και, σε αυτό το σημείο, και για τις δύο οικογένειες αλλά και για τα παιδιά άρχισαν οι θυσίες. Ο Χρήστου έβλεπε τους συμμαθητές του να ζουν ανέμελοι τα παιδικά χρόνια τους ενώ ο ίδιος έπρεπε να μετράει πλακάκια. Από την άλλη πλευρά οι γονείς του εγκατέλειπαν τις υποχρεώσεις τους προκειμένου να μεταφέρουν τον μικρό σε προπονήσεις και αγώνες.
Η ζωή της οικογένειας Σίσκου ήταν ακόμα πιο δύσκολη. Πολλές φορές η διαδρομή από τις Σέρρες στη Θεσσαλονίκη ήταν καθημερινή προκειμένου ο μικρός να πάρει μέρος σε προπονήσεις. Οταν ήταν 12 ετών ετέθη η σημαντική ερώτηση «συνεχίζει το κολύμπι και μετακομίζουμε στη Θεσσαλονίκη ή σταματάει;». Ευτυχώς για τον νεαρό κολυμβητή και για τον ελληνικό αθλητισμό οι γονείς του αποφάσισαν να συνεχίσει. Η μητέρα του αθλητή εγκατέλειψε τη δουλειά της και έμεινε μαζί του στην «πρωτεύουσα της Μακεδονίας» ενώ ο πατέρας του συνέχισε να εργάζεται στις Σέρρες και πηγαινοερχόταν σχεδόν καθημερινά από την πόλη του στη νέα κατοικία της οικογένειας. Τα έξοδα πολλά. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Σίσκος έχει πει πως οι μεγαλύτεροι χορηγοί ήταν οι γονείς του. Το προπονητικό πρόγραμμα ήταν παρόμοιο: Ξύπνημα στις 5.00 τα χαράματα, δίωρη προπόνηση, μετά σχολείο και το απόγευμα πάλι προπόνηση σε συνδυασμό με γυμναστήριο.
Και για τους δύο κολυμβητές πολύ γρήγορα φάνηκε το ταλέντο τους και άρχισαν οι διακρίσεις. Για τον Χρήστου η πρώτη διάκριση ήρθε στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Πόζναν, το 2013, όπου ανέβηκε στην 3η θέση του βάθρου, στα 50 μ. ύπτιο. Υστερα από ένα χρόνο, στο ευρωπαϊκό εφήβων της Ολλανδίας θα κάνει δικό του το παγκόσμιο ρεκόρ εφήβων με 54.41. Και για τον έτερο Απόστολο οι επιτυχίες ήρθαν πολύ γρήγορα. Το 2021 ήρθε 5ος στο ευρωπαϊκό εφήβων και, στη συνέχεια, ακολούθησαν οι διακρίσεις και τα πολλά πανελλήνια ρεκόρ. Ινδαλμά του ήταν ο συνονόματος του. Τα τελευταία χρόνια αποτελούν και οι δύο μέλη της ίδιας εθνικής ομάδας και ξεχωρίζουν με την ευγένεια και το ήθος τους.