Φόρτωση Text-to-Speech…
Τρεις μήνες μετά την εγκατάστασή του στον Λευκό Οίκο, ο Κένεντι έθετε σε εφαρμογή, στις 17.4.1961, σχέδιο που είχε επεξεργασθεί η διοίκηση του προέδρου Αϊζενχάουερ για την ανατροπή του Φιντέλ Κάστρο στην Κούβα. Το σχέδιο προέβλεπε ότι η εισβολή θα προκαλούσε γενικευμένη εξέγερση εναντίον του Κάστρο. Ωστόσο, μέσα σε τρία 24ωρα η «Επιχείρηση στον Κόλπο των Χοίρων» είχε καταρρεύσει.
Την ίδια χρονιά, ο Κένεντι δημιούργησε την «Αίθουσα Επιχειρήσεων του Λευκού Οίκου», όπου υπό συνθήκες απολύτου ασφαλείας ο πρόεδρος των ΗΠΑ και οι στενότεροι επιτελείς του θα παρακολουθούσαν και να διηύθυναν τις αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις ανά τον κόσμο. Σε αυτήν την αίθουσα, στις 11.2.2026, ο πρόεδρος Τραμπ και εννέα ανώτατοι επιτελείς του παρακολούθησαν τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου και τον αρχηγό της Μοσάντ Νταβίντ Μπαρνές να εκθέτουν τις απόψεις τους περί του θέματος του Ιράν.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, κυρίως αμερικανικών και ισραηλινών εφημερίδων ο κ. Νετανιάχου υποστήριξε ότι οι πυραυλικές δυνατότητες του Ιράν θα καταστρέφονταν ταχέως. Το Ιράν δεν θα ήταν σε θέση να κλείσει τα στενά του Ορμούζ. Οι διαδηλώσεις θα άρχιζαν εκ νέου και, σε συνδυασμό με τις συνεχιζόμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις, θα εκδηλωνόταν εξέγερση των πολιτών, που θα οδηγούσε στη δημιουργία μιας νέας πολιτικής τάξεως πραγμάτων στο Ιράν.
Εγράφη ευρέως ότι ο αντιπρόεδρος Βανς διατύπωσε σοβαρές επιφυλάξεις, ότι ο υπ. Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο εξέφρασε σκεπτικισμό στο ισραηλινό σενάριο περί καθεστωτικής αλλαγής, την οποία ο επικεφαλής της CIA Τζον Λι Ράντκλιφ χαρακτήρισε «γελοία». Ουδείς είναι σε θέση να γνωρίζει τι ελέχθη εν κρυπτώ και παραβύστω την ημέρα εκείνη στην «αίθουσα επιχειρήσεων» του Λευκού Οίκου. Το σίγουρο είναι ότι η τελική απόφαση του προέδρου Τραμπ ελήφθη στις 26 Φεβρουαρίου, και την επομένη άρχισε η επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν.
Η εντύπωση και μόνον ότι ο ηγέτης του Ελευθέρου Κόσμου και της μεγαλυτέρας δυνάμεως του πλανήτη παρασύρθηκε από το Ισραήλ –μια χώρα που η ύπαρξή της εξαρτάται απολύτως από τη στήριξη των ΗΠΑ– είναι εκ των πραγμάτων ταπεινωτική για τον κ. Τραμπ. Λιγότερο από τρεις μήνες απέχουν έως τη διεξαγωγή των ενδιάμεσων εκλογών ανανεώσεως του Κογκρέσου, τον Νοέμβριο. Και ο πρόεδρος των ΗΠΑ τρέχει να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα. Εξ ου και οι ακατάληπτες και αντιφατικές δηλώσεις του, που κυριολεκτικώς έχουν αποδιοργανώσει πολιτικούς και αναλυτές. Και ό,τι θέλει προκύψει τελικώς.