Φόρτωση Text-to-Speech…
Ενας από τους σημαντικότερους συγγραφείς διαχρονικά, με παρουσία σε αρκετά είδη του γραπτού λόγου, ο Ουόλτερ Σκοτ, γεννήθηκε στο Εδιμβούργο. Σε νηπιακή ηλικία προσβλήθηκε από πολιομυελίτιδα και μετά από αυτό στάλθηκε να ζήσει στο αγρόκτημα των παππούδων του στα σύνορα της Σκωτίας. Εκεί, ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τους θρύλους που αφορούσαν την ιστορία της χώρας του. Σε ηλικία 12 ετών, διάβαζε Σαίξπηρ, Μίλτον, ιστορικά έργα και τα Κείμενα της Αρχαίας Αγγλικής Ποίησης του Τόμας Πέρσι. Ξεκίνησε σπουδές Νομικής για να γίνει δικηγόρος, όπως κι ο πατέρας του. Στον ελεύθερο χρόνο του, όμως, συνέχιζε να διαβάζει βιβλία με περιπέτειες και να επισκέπτεται τοποθεσίες ιστορικού ενδιαφέροντος.
Ταυτοχρόνως, αποδείχθηκε κι ένας εξαιρετικός αφηγητής. Δημοσίευσε μια συλλογή από μπαλάντες το 1802 και απέκτησε φήμη ως συγγραφέας χάρη στο αφηγηματικό ποίημα The Lay of the Last Minstrel, η ιστορία του οποίου διαδραματίζεται στα σύνορα της Σκωτίας. Ακολούθησαν κι άλλα παρόμοια ποιήματα, όπως το Marmion και το The Lady of the Lake.
Ωστόσο, καθώς εμφανίστηκαν και άλλοι ποιητές που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία, όπως ο Μπάιρον, ο Σκοτ αποφάσισε να στραφεί στη μυθιστοριογραφία. Οντας αβέβαιος για την αντίδραση του κοινού αλλά και γιατί στα μάτια πολλών η συγγραφή μυθιστορημάτων δεν αποτελούσε την πιο αξιοσέβαστη εργασία, εξέδωσε το 1814 ανώνυμα το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο Waverley. Η επιτυχία υπήρξε άμεση, καθώς τα αρχικά αντίτυπα εξαντλήθηκαν μέσα σε μόλις δύο ημέρες. Με το συγκεκριμένο έργο, ο Σκοτ εισήγαγε στην ουσία ένα νέο είδος μυθιστορήματος: το ιστορικό μυθιστόρημα. Η επιλογή της εισαγωγής φανταστικών χαρακτήρων στα γεγονότα της πρόσφατης ιστορίας ήταν κάτι που τράβηξε την προσοχή του αναγνωστικού κοινού. Στην προκειμένη περίπτωση, το ιστορικό γεγονός στο οποίο αναφερόταν το Waverley –η Εξέγερση των Ιακωβιτών του 1745 (σύγκρουση που στόχευε στην επαναφορά του καθολικού Οίκου των Στιούαρτ στον θρόνο)– εξακολουθούσε να βρίσκεται στη ζωντανή μνήμη. Μία από τις βασικές του πηγές ήταν μια συλλογή επιστολών από τη δεκαετία του 1720 που γράφτηκαν από τον Εντμουντ Μπερτ, εισπράκτορα ενοικίων για τη βρετανική κυβέρνηση. Αλλες περιλαμβάνουν το A history of the rebellion in the year 1745 του Τζον Χόουμ και το A compleat history of the Rebellion του Τζέιμς Ρέι.
Μέχρι το 1818 κυκλοφόρησε το τετράτομο μυθιστόρημα The Heart of Midlothian, το οποίο εκδόθηκε και πάλι ανώνυμα. Το τέχνασμα αυτή τη φορά ήταν ότι προερχόταν από ιστορίες που συνέλεξε ένας φανταστικός δάσκαλος ονόματι Τζεντεντάια Κλαϊσμπόθαμ. Για να διατηρήσει την ανωνυμία του, ο Σκοτ συνήθως έδινε τα χειρόγραφά του σε κάποιον άλλο, ο οποίος τα αντέγραφε με τον δικό του γραφικό χαρακτήρα πριν τα στείλει στους τυπογράφους. Αυτός ήταν συνήθως ο φίλος και λογοτεχνικός ατζέντης του, Τζέιμς Μπαλαντάιν. Ακολούθησαν κι άλλα μυθιστορήματα, μεταξύ των οποίων και το διάσημο Ιvanhoe (Ιβανόης).
Παρά τις επιτυχίες του, το 1826 ο Σκοτ υπέστη οικονομική καταστροφή, όταν οι τυπογραφικές και εκδοτικές εταιρείες που κυκλοφορούσαν τα έργα του κατέρρευσαν. Για τη διαγραφή των χρεών του, ο Σκωτσέζος συγγραφέας παρήγαγε τεράστιες ποσότητες έργου υπό υψηλή πίεση παρά την επιδεινούμενη κατάσταση της υγείας του. Από τη ζωή έφυγε έξι χρόνια αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 1832 σε ηλικία 61 ετών.
Ο σερ Ουόλτερ Σκοτ υπήρξε ο πρώτος συγγραφέας που έγινε διεθνώς «μπεστ σέλερ» όσο ζούσε, ενώ τα μυθιστορήματά του εξακολουθούν μέχρι και σήμερα να διαβάζονται σε όλο τον κόσμο. Στο Εδιμβούργο η παρουσία του είναι ιδιαίτερα αισθητή˙ δεσπόζει το Μνημείο Σκοτ –το ψηλότερο που έχει αφιερωθεί σε έναν συγγραφέα στον κόσμο–, και υπάρχει ο σταθμός «Εδιμβούργο Γουέιβερλι», ο μοναδικός σιδηροδρομικός σταθμός στον κόσμο που έχει πάρει το όνομά του από ένα βιβλίο. Παράλληλα, το πρόσωπό του εμφανίζεται στα χαρτονομίσματα της Τράπεζας της Σκωτίας, ενώ το 2021 δημιουργήθηκε προς τιμήν του το Βραβείο Ιστορικής Μυθοπλασίας Ουόλτερ Σκοτ.
Επιμέλεια στήλης: Μυρτώ Κατσίγερα, Βασίλης Μηνακάκης, Αντιγόνη-Δέσποινα Ποιμενίδου, Αθανάσιος Συροπλάκης