Φόρτωση Text-to-Speech…
Για άλλη μια φορά οι καλοκαιρινές παρέες συζητούν για την άναρχη και συχνά παράνομη δόμηση σε τουριστικούς προορισμούς και όχι μόνον.
Το δίλημμα γνωστό, και η απάντηση ούτε απλή ούτε εύκολη. Σε ποιο σημείο η τουριστική δραστηριότητα από σύμμαχος της ανάπτυξης μετεξελίσσεται σε απειλή.
Πώς η χώρα θα μπορέσει από τη μία να διασφαλίσει τη σημαντική, και εν πολλοίς απαραίτητη, εισροή συναλλάγματος από έναν όσο το δυνατόν πιο αποδοτικό τουρισμό, χωρίς από την άλλη να πλήττονται παραδοσιακοί οικισμοί και η φυσική ομορφιά. Πώς δεν θα αλλοιωθεί η εικόνα χωριών, πόλεων και περιοχών, όχι μόνο σε νησιά, αλλά και στην ηπειρωτική χώρα;
Ολοι συμφωνούν ότι χρειάζoνται όρια, όμως το ερώτημα που αβίαστα ανακύπτει είναι ποιος τα θέτει και με τι κριτήρια. Και, φυσικά, αν αυτά εφαρμόζονται.
Οι πάντες πιέζουν για ίδιον όφελος. Οι ισχυροί με μεγαλύτερη αποτελεσματι-κότητα.
Ο προβληματισμός δεν αφορά μόνο στα ξενοδοχεία και στα τουριστικά καταλύματα, αλλά και σε ιδιωτικές κατοικίες. Στο επίκεντρο ο πολυπόθητος και πολυσυζητημένος χωροταξικός σχεδιασμός, οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, τα προεδρικά διατάγματα, οι νομοθετικές ρυθμίσεις.
Η παροχή ποιοτικού τουριστικού προϊόντος φέρνει έσοδα στη χώρα, αλλά ποια είναι η ιδεατή ισορροπία ανάμεσα στο οικονομικό όφελος και στην προστασία των τοπικών κοινωνιών; Ξενοδοχεία που σέβονται τις τελευταίες και τις στηρίζουν, τόσο σε επίπεδο απασχόλησης εργαζομένων και απορρόφησης προϊόντων, όσο και σε αυτό της προστασίας του περιβάλλοντος, χαίρουν ευρύτερης αποδοχής και αναδεικνύονται σε σημεία αναφοράς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το Costa Navarino, που έβαλε τη Μεσσηνία στον παγκόσμιο τουριστικό χάρτη έχοντας στον πυρήνα του το όραμα του καπετάν Βασίλη Κωνσταντακόπουλου.
Η κερδοφορία είναι, προφανώς, βασική παράμετρος της λειτουργίας κάθε μονάδας και αποτελεί ζητούμενο για τον επενδυτή. Ωστόσο, μεγάλη σημασία έχουν –ή θα έπρεπε να έχουν– και η προστασία της φύσης, του τοπικού τρόπου ζωής και των παραδόσεων, αλλά και οι υποδομές. Το γενικότερο αποτύπωμα στην κάθε περιοχή και συνολικά στη χώρα.
Η εξίσωση είναι προφανώς σύνθετη, με αντικρουόμενα συμφέροντα και προτεραιότητες. Αλλά με τον χρόνο να μην είναι σύμμαχος, δεν έχουμε την πολυτέλεια ως χώρα να μην αναζητήσουμε, και τελικά να βρούμε, την ιδεατή ισορροπία.