Φόρτωση Text-to-Speech…
Το Βίλνιους είναι ίσως η λιγότερο «τακτοποιημένη» από τις τρεις βαλτικές πρωτεύουσες, αλλά και η πιο απρόβλεπτη: μια πόλη του μπαρόκ, του σοβιετικού μοντερνισμού και των δασωμένων λόφων, όπου η σύγχρονη τέχνη δεν μοιάζει να προστέθηκε εκ των υστέρων αλλά να βρήκε ένα χώρο που ήδη υπήρχε.
Αν η παλιά πόλη του Ταλίν είναι εξαιρετικά διατηρημένη και υπάρχει μια έντονη σκανδιναβική αίσθηση και η Ρίγα έχει πιθανότατα την πιο εντυπωσιακή αρχιτεκτονική, ειδικά λόγω του Art Nouveau και της μεγαλοαστικής κλίμακας του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα, η πρωτεύουσα της Λιθουανίας παρουσιάζει ένα πρόσωπο αρκετά διαφορετικό: λίγο πιο άναρχο, σίγουρα πιο πράσινο (λόφοι, δέντρα, ποτάμι, πάρκα και δασωμένες εκτάσεις πολιορκούν το ιστορικό κέντρο), οπωσδήποτε πιο μποέμ και λιγότερο λουστραρισμένο. Η ίδια η τουριστική αρχή της πόλης το περιγράφει ως την «μποέμικη ψυχή της Βαλτικής», αντιπαραβάλλoντάς το με το παραμυθένιο Ταλίν και την πιο μεγαλόπρεπη Ρίγα.
Αυτήν ακριβώς την ταυτότητα θέλησε να ενισχύσει φιλοξενώντας το περασμένο Σαββατοκύριακο το Meeting of Styles, ένα από τα πιο γνωστά διεθνή φεστιβάλ street art και γκράφιτι στον κόσμο. Περισσότεροι από 40 καλλιτέχνες από την Ευρώπη, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και την Ιαπωνία μεταμόρφωσαν βιομηχανικούς χώρους σε μια μόνιμη, μεγάλης κλίμακας υπαίθρια γκαλερί. Φυσικά οποιαδήποτε σύγκριση ανάμεσα στο Βίλνιους και στην Αθήνα είναι καταδικασμένη σε αποτυχία και… μειδιάματα. Η ελληνική πρωτεύουσα αποτελεί μία πολύ ιδιαίτερη περίπτωση γιατί αυτό που βλέπουμε στους δρόμους της πόλης δεν είναι street art (εκτός από ορισμένες φωτεινές εξαιρέσεις) αλλά συστηματικός βανδαλισμός κάθε σπιθαμής δημόσιου αλλά και ιδιωτικού χώρου.
Για να επιστρέψουμε στο Βίλνιους και στο φεστιβάλ, από τις σχεδόν 170 αιτήσεις επιλέχθηκαν καλλιτέχνες από 23 χώρες, οι οποίοι δημιούργησαν έργα που θα παραμείνουν στην πόλη και μετά το τέλος του φεστιβάλ. Ανάμεσα στα highlights ήταν ένα βαγόνι τρένου που ζωγραφίστηκε εκ νέου και έγινε το οπτικό επίκεντρο της διοργάνωσης, καθώς και μια νέα τοιχογραφία στην οδό Naugarduko, σε μια νεανική γειτονιά όπου συναντώνται οι κόσμοι της τεχνολογίας, του πολιτισμού και της γαστρονομίας.
Τα έργα που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης δίνουν έμφαση στη μόνιμη δημόσια τέχνη και όχι σε προσωρινές εγκαταστάσεις – ορισμένα μάλιστα θα μεταφερθούν σε άλλους κοινωνικούς χώρους και σχολεία. Για λίγες ημέρες, το Βίλνιους έγινε ένας τόπος όπου εντελώς διαφορετικοί καλλιτεχνικοί κόσμοι συναντήθηκαν στον ίδιο δημόσιο χώρο. Αλλά το Βίλνιους επενδύει σταθερά σε αυτό το προφίλ. Η διαδρομή street art της πόλης είναι εκτεταμένη και περιλαμβάνει περισσότερες από 30 εγκαταστάσεις στην Open Gallery, το κρυμμένο Uzupis Art Incubator στην ανεξάρτητη «Δημοκρατία του Uzupis», καθώς και το «The Walls Remember» – ένα σύγχρονο καλλιτεχνικό πρότζεκτ αφιερωμένο στη μνήμη της εβραϊκής κοινότητας της πόλης. Πολλά από αυτά τα έργα μπορεί κανείς να τα ανακαλύψει με τα πόδια, ακολουθώντας την ειδικά σχεδιασμένη διαδρομή Vilnius Street Art.